"AN" (Contén)

GALICIA

Director coral e compositor. Na Coruña dirixiu o Orfeón La Aurora e a Coral Polifónica El Eco. O 7 de xullo de 1923 debutou á fronte do Coro Toxos e Froles no Salón Círculo Recreativo de Redes coa estrea da súa obra Orballeiras, colectivo que dirixiu ata a súa morte; e o día 15 do mesmo mes actuaron nunha homenaxe a emigrantes galegos que chegaron dende La Habana. Así mesmo, dirixiu a agrupación en numerosas actuacións en Ferrol, Betanzos, A Coruña, Pontevedra, Vigo, Noia, etc. O 17 de abril de 1925 estreou o pasodobre Toxos e Froles, para seis voces mixtas, e o 15 de outubro e o 22 de decembro de 1926 Gaitiña mía, para piano e canto, e A neve, todas elas da súa autoría. Da súa produción destacan, ademais, numerosas obras para piano, guitarra e orquestra, e tamén un arranxo de Negra sombra e as pezas A volta da feira de Portomarín, A festa dos mariñeiros, A volta do emigrante, Pastoriza e Na festa do Patrón,...

PERSOEIRO

Rei de Wessex (975-978), fillo e sucesor de Edgar I de Wessex. Coñecido como san Duarte ou Eduardo o Mártir, foi asasinado na súa infancia pola súa madrasta. A súa festividade celébrase o 18 de marzo e o 13 de outubro.

PERSOEIRO

Rei de Northumbria (616-633), fillo do rei de Deira. No comezo do seu reinado atacou o N de Gales, onde tomou Elmet e Anglesey. Converteuse ao cristianismo (627) e morreu nun ataque dos reis Catwallon de Gales e Penda de Mercia (632). Foi venerado como santo na Idade Media.

1. Que edulcora.

2. Substancia que serve para dar ou aumentar o sabor doce do produto alimentario ao que se lle engade. Segundo a súa orixe poden ser: naturais (a sacarosa, a frutosa, a glicosa, o sorbitol, o manitol e o xilitol); ou artificiais (a sacarina, o aspartamo e o ciclamato). Os edulcorantes naturais teñen poder enerxético, aproximadamente de 4 kcal/g, mentres que os edulcorantes artificiais, obtidos por síntese química, caracterízanse por ter un poder adozante superior aos naturais e carecer de poder enerxético, polo que se empregan en dietas en que non se aconsella o consumo de azucre.

PERSOEIRO

Raíña de Polonia (1384-1399), filla de Luís de Hungría. Foi entronizada pola nobreza polaca e polos representantes das cidades, quen decidiron casala con Jagellon, soberano do Gran Ducado de Lituania, mediante o Tratado de Krewa (1385). Ao ano seguinte e despois do seu bautismo, Jagellon adoptou o nome de Ladislau e a nobreza polaca elixiuno rei de Polonia. Deste xeito uníronse Polonia e Lituania fronte á ameaza da Orde Teutónica. Foi canonizada no 1997 e a súa festividade celébrase o 16 de outubro.

PERSOEIRO

Filla do duque de Carintia e esposa do duque Enrique I o Barbudo de Silesia e Polonia. Xunto con seu marido fundou varios conventos de monxas e a abadía cisterciense de Trebnitz, preto de Breslau, no que entrou como relixiosa ao quedar viúva (1238). Na iconografía viste, ou ben ricas roupas e coroa ducal na cabeza, ou ben hábito cisterciense ou toucas negras de viúva; como atributos persoais leva unha zapatilla na man, unha maqueta de igrexa ou mosteiro ou unha imaxe da Virxe. Foi canonizada en 1267 e a súa festividade celébrase o 16 de outubro.

PERSOEIRO

Teólogo calvinista. Foi un dos vangardistas da fenomenoloxía da relixión. A súa obra máis importante é Inquiry into the Freedom of the Will (Preguntas sobre a liberdade do salvaxe, 1754).

PERSOEIRO

Escritor galés. Catedrático na Universidade de Oxford, codirixiu a revista do partido nacionalista galés e fundou a revista infantil Gales dos nenos, e tamén O home de Letras. Escribiu narracións de viaxes e editou clásicos galeses.

PERSOEIRO

Actor estadounidense. Coñecido como Jango Edwards, formouse en Londres. Destaca pola recuperación de moi diversas tradicións no campo do teatro cómico, burlesco e satírico, utilizando técnicas propias do circo e da barraca de feira. Entre as súas achegas hai que destacar a recuperación das festas dos tolos medievais, unha proposta que desenvolveu en Amsterdam a finais dos anos setenta.

PERSOEIRO

Pintor. Discípulo de Rembrandt, as súas obras mostran a influencia do mestre. Cultivou a pintura relixiosa, as escenas de xénero e o retrato. Da súa produción destacan A derradeira cea (1664), A lección de música (1655) e Catro oficiais do gremio de toneleiros e trasegadores do viño de Amsterdam (1657).

PERSOEIRO

Urbanista e arquitecto neerlandés. Estudiou arquitectura na Academie van Beeldende Kunsten de Rotterdam (1915-1917) e ampliou estudios na Academie van Bouwkunst de Amsterdam (1919-1922). Polo deseño do edificio da academia neerlandesa de ciencias, que non construíu, recibiu o Prix de Rome en 1922. Colaborador de Theo van Doesburg, foi un dos delegados encargados de preparar o IV Congrés Internationaux d’Architecture Moderne (CIAM, 1932) e do plenario do Grupo de Artistas y Técnicos Españoles para el Progreso de la Arquitectura Contemporánea (GATEPAC) en Barcelona. Fixo a planificación urbanística de Amsterdam e presidiu o CIAM.