"To" (Contén)

PERSOEIRO

Bailarín. Coñecido como Antonio, formou parella coa bailarina Rosario e fundou a súa propia compañía en 1953, coa que actuou en EE UU. Foi Director do Ballet Nacional Español (1977-1983). Participou en diferentes producións cinematográficas, como The Long Duel (1967) e Villa Rides (1968).

PERSOEIRO

Navegante. En Panamá uniuse como piloto á segunda expedición de Francisco Pizarro a Perú (1526). Explorou as costas de Ecuador e ao N de Perú.

PERSOEIRO

Político e xurista. Fiscal da Audiencia Provincial de Málaga, foi senador designado pola Comunidad Autónoma de Madrid por Coalición Popular (1987-1989) e senador electo polo PP (1989-1995). Deputado da asemblea autonómica (1987-2003), foi presidente da Comunidad Autónoma de Madrid (1995-2003). Desde 2003 é alcalde de Madrid. Escribiu Fin de Siglo: un balance y un proyecto (1992).

PERSOEIRO

Pintor alemán. En Hamburgo, relacionouse con poetas como Klopstock e aprendeu debuxo. Formouse con Abildgaard en Copenhaguen e en Dresden. Entendía a arte como unha interpretación mística da natureza. Cultivou o retrato, a ilustración e a paisaxe, da que destaca Repouso durante a fuxida de Exipto (1805-1806). Fixo tamén escritos teóricos, poemas e contos escritos en baixo alemán.

PERSOEIRO

Almirante británico, fillo do elector Frederico V de Palatinado, rei de Bohemia, e de Isabel Stuart. Durante a guerra civil inglesa, comandou a cabalaría real de Carlos I e acadou, nun primeiro momento, as vitorias de Worcester (1642) e Newsbury (1643), pero foi derrotado en Marston Moor (1644) e Naseby (1645) e capitulou finalmente en Bristol (1645). Coa Restauración volveu a Inglaterra (1660), onde formou parte consello privado de Carlos II. En 1644 foi nomeado duque de Cumberland.

PERSOEIRO

Relixioso. Foi bispo de Worms, apóstolo de Baviera e fundou o mosteiro de San Pedro en Salzburgo, de onde foi o primeiro bispo. A súa festividade celébrase o 27 de marzo.

GALICIA

Produtor. Arquitecto técnico, o seu interese polo cine remóntase aos seus anos de estudante. Figura clave do cine galego da década de 1970, foi o produtor de sete películas, entre elas, Malapata (1980), de C. López Piñeiro, a primeira e pouco afortunada longametraxe galega. Foi tamén director do Festival de Cine de Humor de La Coruña (1979), e socio da cadea de exhibición propietaria dos cines Valle-Inclán de Santiago de Compostela, e Alphabille de Madrid, e das distribuidoras Musidora e Videogram.

1. Interruptor que actúa sobre unha bobina de indución a fin de producir no enrolamento secundario a xeración dunha fem de alta tensión.

2. Mecanismo formado por dous contactos que forma parte do distribuidor de acendido e que ten por misión interromper a intervalos iguais o paso da corrente eléctrica que circula polo enrolamento primario da bobina, que provoca nesta a corrente de alta tensión do enrolamento secundario.

MACIZO

Macizo montañoso dos Alpes situado ao SO do Petit Saint Bernard. O seu cumio acada os 3.486 m de altitude.

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Viloíde (Monterroso) e Couto (Taboada). O seu cumio acada os 671 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia da Madanela de Montes (Forcarei). O seu cumio acada os 902 m de altitude.

PERSOEIRO

Escritor e enxeñeiro ruso. Coñecido como A. N. Aronov, escribiu diversos contos e relatos para rapaces. Interesouse polos aspectos morais e éticos da persoa, e as relacións entre o home e a sociedade. Destaca a triloxía Os fillos de Arbat, O terror e A area pesada, e a súa novela de posguerra Os condutores (1950) obtivo o Premio Estatal 1951.

PERSOEIRO

Escritor e pensador sueco. Interesado por cuestións literarias, relixiosas e de lingüística, foi parlamentario e membro da Academia Sueca. Da súa obra destacan Dikter (Poemas, 1982), Den siste Atenaren (O derradeiro ateniense, 1895), Singoalla (1865) e Bibelns lära om Kristus (Doutrina da Biblia sobre Cristo, 1876).

GALICIA

Polígrafo. Cursou a carreira sacerdotal en Herbón, que tivo que abandonar por motivos de saúde. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidad de Salamanca e diplomado en Letras pola Universidad de Madrid, foi profesor de música e de historia da arte medieval. En 1969 organizou a I Exposición do Románico do Baixo Miño e en 1978 fundou o Grupo Cultural Amigos del Románico, do que foi director. Realizou numerosos estudos sobre a arte románica e o monacato en Galicia, e foi director de diversas agrupacións musicais como a Escolanía do mosteiro de Santa Cruz del Valle de los Caídos, a Coral Polifónica e o Coro Encantiños do Umia, de Caldas de Reis, e a Masa Coral Polifónica de E. D. de Pontevedra. Colaborador de numerosas publicacións, das súas obras destacan El Monacato en Galicia (1972, Premio Daniel de la Sota), La cultura del románico en Galicia (1972), Rutas del Románico en la provincia de Pontevedra (1973, Premio Daniel de la Sota), Comarcas históricas...

PERSOEIRO

Historiador. Doutor en Xeografía e Historia e catedrático de Historia Moderna na Universidade de Santiago de Compostela, realizou estudos sobre a Galicia agraria na Idade Moderna. Membro do Instituto de Estudios Galegos Padre Sarmiento, das súas obras destacan Economía rural antigua en la montaña lucense. El concejo de Burón (1979), Economía, política y sociedad en Galicia. La provincia de Mondoñedo: 1480-1830 (1985), A vida cotiá en Galicia de 1550 a 1850 (1992), A facenda real na Galicia do Antigo Réxime: as rendas provinciais (1993), Das casas de morada ao monte comunal (1996), Señoríos y comunidades campesinas: aportaciones a la historia rural de la España moderna (2003) e, con H. Sobrado, El siglo de las luces: cultura y vida cotidiana (2004). Recibiu o Premio Nacional de la Crítica (1993 e 1999).

GALICIA

Político e militar. Pertenceu á Unión Liberal, foi deputado polo distrito de Pontedeume (1858-1865) e pola sección da Coruña (1865-1966), e director xeral de Obras Públicas (1864). Alcanzou o grao de coronel de infantaría e dedicouse aos estudos sobre fabricación de armas e aparatos xeodésicos. Escribiu Descripción de algunos instrumentos de Geodesia y Topografía (1853), Progresos de la Geodesia (1862) e Estudio de fortificación: atrincheramiento de campaña (1864). Foi membro da Real Academia de Ciencias (1862) e foi elixido académico da Real Academia Española (1867), aínda que non chegou a ingresar.

PERSOEIRO

Dominicano de orixe galega. Tomou os hábitos no convento de San Esteban de Salamanca e foi predicador xeral (1512) e provincial de España (1526). Definidor nos Capítulos Xerais da súa orde (1523, 1531 e 1536), foi prior do convento salmantino.