"Rei" (Contén)

GALICIA

Xornalista e escritor. Realizou estudos de dereito na Universidade de Santiago de Compostela e traballou en diversos medios de comunicación, especialmente na Televisión de Galicia, como redactor e guionista. Ensaísta, poeta e narrador, colaborou en diversas revistas poéticas, como Dorna, Grial e Nordés. Na súa obra poética hai unha alusión constante á paisaxe galega e unha reflexión sobre o tempo, que plasmou en Trobas donceis (1980), Para matar o tempo (1982), A rolda invisible (2000), en que se recollen algúns traballos anteriores como Arca dos faiados (1982-1985) (1985), A ronda invisible (1988) e A casa na brétema (1994); e Alma mareira (2003). No eido do ensaio, Oficio de escribir (1990) e Poetas andantes navegantes (1995), ademais das biografías sobre Rafael Dieste, como A travesía dun século (1987) ou Rafael Dieste (1995). No terreo dos libros de viaxes publicou Imán...

PERSOEIRO

Ensaísta. Licenciado en Filoloxía Galego-Portuguesa, especializouse no eido da literatura, con estudos sobre Curros Enríquez, Ramón Cabanillas e Celso E. Ferreiro. Publicou tamén diversos traballos sobre Castelao, como as antoloxías Castelao e Sempre en Galiza (1996) e Arte e verdade (A obra literaria de Daniel Castelao) (1991), ademais da biografía Alfonso Daniel Castelao (1999), e do traballo Literatura galega, século XX (2001), en colaboración con outros autores.

MONTES

Monte situado na parroquia de Grixalba (Sobrado). O seu cumio acada os 634 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de San Mamede do Río (Portomarín). O seu cumio acada os 643 m de altitude.

1. 1. Persoa que exerce a soberanía dun reino. O rei pode ser electivo, cando foi elixido por elección; hereditario, cando acada o título por dereito de herdanza; absoluto, sen limitación de tipo xurídico; ou constitucional, cando ten o poder definido por unha constitución.

   2. Soberano que goberna como monarca no país en que se está ou ao que se fai referencia.

2. Persoa, animal ou cousa que destaca pola súa importancia ou excelencia, sobre todo ante os outros da mesma especie, do seu rango ou clase.

3. Nome afectuoso que se dá a un neno ou a unha persoa moi querida.

4. 1. Peza principal do xogo do xadrez que pode moverse en todas as direccións.

   2. Carta da baralla que leva pintada a figura dun rei.

5. Peixe perciforme, de ata 35 cm de lonxitude, co corpo alongado e lixeiramente comprimido. A cabeza é grande e longa, rematada nun fociño afiado, e a boca relativamente protráctil. A aleta dorsal esténdese desde a inserción das peitorais ata a anal. A aleta caudal ten o bordo redondeado. A femia é de cor laranxa, con algunhas manchas negras no dorso e zonas brancas moi rechamantes; o macho é de cor parda verdosa con manchas azuis no dorso, os flancos e as aletas. É un peixe solitario e moi territorial. Aliméntase de peixes, crustáceos e moluscos. Vive en fondos rochosos de 10 a 200 m de profundidade.

6. Título dado antigamente ao deus Moloc (rei) de Canaan, a Xúpiter, rei dos deuses, ou a Plutón, rei dos infernos. Dado a Iahvé no Antigo Testamento, representa non só un poder xeral sobre todo, como creador, senón que ten un sentido teocrático sobre Israel debido á alianza, e sobre todo escatolóxico. Atribuído a Xesús Cristo, que a Apocalipse chama Rei dos reis, é obxecto dunha celebración especial (Cristo Rei) que instituíu Pío XI en 1925 para o derradeiro domingo de outubro.

7. ...

GALICIA

Sociolingüista. Doutor en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela (2001), é profesor de sociolingüística hispánica na University of Wisconsin-Milwaukee (EEUU); anteriormente ensinara lingua e cultura galegas no Queen’s College da University of Oxford e na University of Birmingham (Inglaterra). As súas principais áreas de investigación son a historia da lingüística e a sociolingüística galegas. Participou na elaboración do Mapa Sociolingüístico de Galicia e dirixiu diversos estudos sociolingüísticos galegos. Ademais de ser coautor de diversos libros, publicou A lingua galega na cidade (século XX): unha aproximación sociolingüística (2005) e é coeditor do Manual de Ciencias da Linguaxe (2000). Así mesmo, codirixe a lista de discusión sobre estudos galegos do González-Millán Group for Galician Studies (http://www.jiscmail.ac.uk/lists/Galician-studies.html) e é membro da xunta directiva da Asociación Internacional de Estudos Galegos.

PERSOEIRO

Psicanalista austríaco. Estableceu unha relación entre o pensamento psicanalista e o marxismo, que reflectiu en Dialektyscher Materialismus und Psychoanalyse (1934). Na súa teoría do carácter, Charakteranalyse (1933), destacou a función represiva e autoritaria da sociedade obtida coa represión sexual. Escribiu tamén Die Funktion des Orgasmus (A función do orgasmo, 1927), Die Massenpsychologie des Faschismus (Psicoloxía de masas do fascismo, 1933) e Die Sexuelle Revolution (A revolución sexual, 1936-1945).

PERSOEIRO

Pintor alemán. A súa amizade con Paul Klee influíu na súa obra, visionaria e poética. Relacionouse tamén con Rilke e Kandinskij. En 1928 estableceuse en París e cultivou sobre todo a acuarela.

PERSOEIRO

Militar alemán. Capitán da cabalaría durante a Primeira Guerra Mundial, favoreceu o ascenso de Hitler e destacou durante a Segunda Guerra Mundial nas campañas de Polonia e Francia. Ascendido a mariscal en 1940, substituíu a Von Rundstedt no mando do exército do sur na fronte do Leste.

FILOSOFOS

Filósofo e matemático alemán. Foi un destacado representante do Grupo de Berlín, neopositivista e vinculado ao Círculo de Viena. Desde 1930 dirixiu, con R. Carnap, a revista Erkenntnis. Foi autor de Relativitätstheorie und Erkenntnis a priori (Teoría da relatividade e coñecemento a priori, 1920), Atom und Kosmos (Átomo e cosmos, 1930), Wahrscheinlichkeitslehre (Teoría da probabilidade, 1935), Experience and Predition (1938), Elements of Symbolic Logic (1947) e The Rise of Scientific Philosophy (1951).

PERSOEIRO

Romanista. Foi profesor de filoloxía románica e balcanoloxía, e director do Instituto de Balcanoloxía da Universidade Libre de Berlín. Tratou temas do substrato en Das Dackische rekonstruiert aus dem Rumänischen (1966) e estudou os estadios máis antigos das linguas románicas en Historische Latein-altromanische Grammatik (1965).

1. Parlamento do Imperio Austrohúngaro entre 1867 e 1918.

2. Órgano representativo dos länder ou estados durante a República de Weimar en Alemaña entre 1919 e 1933.