"AP" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 2743.
-
-
Entrelazado que se realiza con tres fíos, feixes de febras ou calquera obxecto semellante, pasando alternativamente cada un deles por enriba e por debaixo dos outros dous, especialmente o que se realiza para adornar o cabelo.
-
Herbácea, como os amores, que presenta follas ou froitos ganchudos que se pegan ao pelo dos animais e ás pezas de la.
-
-
-
carrapizo.
-
carrapicho.
-
Unidade de medida para áridos que equivale a unha onza.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Herbácea do xénero Cynara, da familia das asteráceas, tamén coñecida como cardo do callo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
carapucha.
-
-
Expresión afectiva que se dirixe a alguén, especialmente aos nenos pequenos. OBS: Emprégase a miúdo coa forma diminutiva carrapucheiriño.
-
Aves da familia dos aláudidos que presentan unha curupela na cabeza.
-
-
-
carapucho.
-
Conxunto de plumas que teñen as aves na cabeza.
-
couselo.
-
Algas dos xéneros Chondrus e Mastocarpus, de talo cartilaxinoso de ata 15 cm de lonxitude, cor vermella escura e dividido de xeito dicótomo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
cartafol.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Expresión lingüística inzada de castrapismos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Palabra ou construción lingüística propia do castrapo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
ariante da lingua castelá, empregada nalgúns rexistros en Galicia, que se caracteriza pola interferencia do galego en todos os planos da lingua. Na fonética cómpre destacar entre outros trazos do galego: a entoación (lentitude das sílabas pretónicas, prolongación da sílaba tónica e descenso vertical pronunciando con rapidez a postónica ou final), a distinción de dous timbres vocálicos no e e o (medio-aberto e medio-pechado), harmonización vocálica (vicino, piquiñito), o mantemento de -e paragóxico nalgunhas formas de imperativo (sale de ahí por sal de ahí), o seseo (casar por cazar) e a gheada (aghua, luegho). En morfoloxía, é habitual, entre outros, o uso do sufixo -iño (hasta lueguiño, graciñas), o desuso dos tempos verbais compostos, os presentes de subxuntivo analóxicos (dea, sea), o uso da perífrase dar + participio como equivalente de ‘ser capaz de’...
-
-
Composición mucilaxinosa, envolta en gasas e xeralmente quente, que se aplica sobre a pel como remedio medicinal. Pode reter gran cantidade de calor húmida e ten acción emoliente, calmante e antifloxística.
-
Persoa feble e de saúde delicada.
-
Persoa que resulta aburrida e molesta.
-
-
-
Estado de parálise corporal de poucos minutos de duración, acompañada da caída ao chan do paciente, e habitualmente sen perda da consciencia. Prodúcese de forma súbita a causa dunha emoción intensa e, máis raramente, da narcolepsia.
-
Síncope nerviosa que sofre un animal cando se ve sometido a unha situación extrema ou estresante.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma onomatopeica que imita o son producido pola caída repentina dun obxecto.
-
-
Antiga máquina de guerra empregada para lanzar todo tipo de proxectís, habitualmente pedras e obxectos incendiarios. Estaba formada por un marco ou armazón horizontal que soportaba un brazo lanzador, cunha especie de culler no extremo para colocar os proxectís. A forza de lanzamento obtíñase normalmente mediante a torsión dunha ou de varias cordas, ou pola deformación do arco. Ao liberar de súpeto a enerxía acumulada, o brazo lanzador levantábase bruscamente e lanzaba o proxectil. Había dous tipos de catapultas: as fixas, para as fortalezas e para a defensa das fortificacións, e as móbiles, máis lixeiras, empregadas nos campos de batalla. Foi empregada polos gregos despois da Guerra do Peloponeso e o seu uso chegou ata a Idade Media.
-
Dispositivo empregado para facilitar o despegue dos avións que van a bordo dun portaavións. Consiste nunha estrutura de 20 a 40 cm de lonxitude na que se move un pequeno carro, ao que vai fixado o avión, e que se acciona por medio de mecanismos pneumáticos, hidráulicos ou doutro tipo.
-
-
-
Lanzar algo cunha catapulta.
-
Impulsar os avións cunha catapulta para que despeguen.
-
Proxectar a alguén cara a unha posición relevante alcanzada de forma repentina.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Carreira de xinetes curta e ao galope.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Boletín do Centro Galego de Bizkaia en Barakaldo, que se edita anualmente en galego dende 1989. Inclúe asuntos de interese para a colonia galega, como convocatorias de premios, concursos, campamentos de verán e voluntariado social. Da mesma maneira, expón traballos orientados a ampliar os coñecementos sobre Galicia e a súa historia, que se completan con colaboracións literarias. O índice estrutúrase en diversos apartados: “Editorial”, “Información Xeral”, “Coñecendo o noso”, “Tema central”, “Poema”, “Historia de Galiza”, “Colaboracións” e “Humor”. Entre os redactores figuraban Toño Álvarez, Txelu Piñeiro, Txema Vázquez e Alberte Sanmartín. Está ilustrado principalmente con fotografías e debuxos de elementos artísticos galegos e con mapas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Facer que se traballa con moito afán cando en realidade non se está facendo nada útil.
-
-
Aplícase á persoa que aparenta traballar sen facer nada.
-
Pao longo co que se adoita remexer, especialmente o viño da cuba.
-
-
-
-
Cría do coello.
-
Coello que aínda é novo.
-
-
Persoa gorda e pequena.
-
sabela.
-