"Bra" (Contén)

GALICIA

Pintor. Coñecido como Caíno, é autodidacta. Comezou a súa traxectoria artística en Londres (1970-1972). Traballa o óleo, a acuarela e o debuxo e colabora na ilustración de libros e en diversos xornais. Realizou paisaxes do seu redor, tanto de interior como mariñeiros, e centrouse fundamentalmente na figura humana. Nas súas obras combinou elementos cubistas e expresionistas, aínda que evolucionou cara a unha liberdade de estilos. Destacan A noite do cometa, Muller roxa, Nenos xogando, Esmorga e Maternidade gris.

PERSOEIRO

Médico e anatomista alemán. Foi profesor en Wittenberg, descubriu os corpúsculos táctiles que despois foron estudados por Pacini e estudou a ampola hepatopancreática (ampola de Vater).

1. Que está provisto de columna vertebral.

2. 1. Relativo ou pertencente aos vertebrados.

   2. Cordado do subfilo dos vertebrados.

   3. Subfilo de cordados en que a notocorda se substitúe por unha columna vertebral, que está constituída por cartílagos cun cranio no extremo anterior. Comprenden as clases dos condritios, osteíctios, anfibios, réptiles, aves e mamíferos.

3. Que está organizado ou estruturado segundo algún criterio determinado.

1. Relativo ou pertencente ás vértebras.

2. columna.

1. Acción de vibrar.

2. Movemento suave de vaivén que se produce nun corpo que vibra.

3. Movemento periódico dos puntos materiais que compoñen un sistema físico, orixinado por unha fonte de enerxía mecánica que provoca deformacións elásticas e a aparición de forzas externas ou internas que manteñen ou frean o movemento. Matematicamente unha vibración é unha combinación lineal de funcións sinusoidais.

1. Que vibra ou que produce vibracións.

2. 1. Aparato que produce vibracións.

   2. Aparato que produce estimulación sexual, dotado dun movemento vibratorio regulable.

   3. Aparato ou dispositivo que produce vibracións mecánicas, que poden ser aplicadas a diferentes pezas ou corpos, con finalidades moi diversas.

   4. Dispositivo que, xunto cunha bobina de indución, produce vibracións nunha pequena lámina flexible. Ten aplicacións nos timbres e outros avisadores acústicos.

1. 1. Que vibra.

   2. Aplícase á emisión fonemática que presenta un movemento orgánico, xeralmente lingual, moi breve, que interrompe e libera, sucesivamente, a corrente de aire aspirado. Articulatoriamente pódense distinguir en galego dúas variantes: a vibrante múltiple [r] grafada con r en posición inicial absoluta, en posición final ou cando segue a consoante nasal n (ramo, amor, enriquecer), e con rr en posición intervocálica (carro, arroz); e a vibrante simple [ɾ], que só se pode dar en posición intervocálica e grafada sempre con r (caro, cariño). Nas linguas románicas, hai dúas modalidades básicas de realizacións vibrantes: unha apical, típica do galego, o castelán, o catalán, o occitano, o italiano, o romanés e o portugués peninsular, e outra velar, normal en francés e en portugués brasileiro.

2. Que fai vibrar de emoción.

1. Moverse algo con movementos rápidos e repetidos dun lado a outro ou de arriba a abaixo.

2. Manifestarse a voz dunha forma trémula e entrecortada.

3. Estar alguén afectado por unha emoción.

1. Que vibra.

2. Que está constituído por vibracións.

3. Que se acompaña de vibracións.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Láncara baixo a advocación de santa María.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Vilanova de Arousa. Construíuse en 1947 en estilo neoclásico. Ten planta rectangular de nave única con capelas laterais. A fachada principal está organizada en dous corpos: no inferior atópase a porta cun frontón partido e, o superior, remata nun frontón triangular. A torre lateral ten catro corpos, o último octogonal.