"Gonzalez" (Contén)

GALICIA

Escritor. Coñecido como Evaristo de Sela, licenciouse en Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela e foi catedrático de Grego. Publicou Amar (1945) e La reconquista de Vigo en 1809 (1961).

GALICIA

Escritora. Licenciada en Filoloxía Galega. Colaboradora de Dorna, Grial, Revista das Letras, Raigame e Anuario de estudios literarios galegos, da súa produción destacan Capital da dor (1997) e Luís Seoane, vida e obra (1994).

PERSOEIRO

Filóloga. Catedrática de Filoloxía Italiana desde 1988, dirixiu o Dicionario italiano-galego (2000) e publicou, entre outras obras, Sufixos nominais no galego actual (1978), Profilo di Sibilla Aleramo. La donna e l’intellettuale nelle opere e nel giudizio dei contemporanei (1982), Antología de la Literatura Italiana (1986), El Apóstrofe en la Escuela Poética Siciliana. Parangón con la lírica gallego-portuguesa (1989), Viaggio da Napoli à S. Giacomo di Galizia fatto dal Sigr. Nicola Albani (1993), edición e versión en castelán dun manuscrito italiano do s XVIII, Vita Nuova. Nueva lectura (2000), Gramática italiana II (2002) e Escolma do italiano contemporáneo (2002). Ademais, traduciu do italiano ao galego (O Príncipe, de N. Machiavelli, 2002) e ao castelán (El Novelino, 1999); e do galego ao italiano (Cousas e Retrincos, de Castelao).

GALICIA

Pintor e gravador. Tanto a súa obra gráfica como pictórica caracterizouse polo hiperrealismo fotográfico baseado na perfección técnica acadada polo dominio do debuxo e a captación da luz tratados cunha perspectiva moi persoal. Reflite temas tradicionais analizados desde un punto de vista contemporáneo. Das súas obras destacan as series In Memoriam, iniciada en 1990, CDIR (Caída del Imperio Romano, 1991-1996), DEAYM (De amor y muerte, 1993-1995), 2º Alfabeto (1995-1999), AT (1997-2001) e Babel (2000-2002), e realizou tamén fotografía dixital. Comezou a expoñer en 1967 e desde entón realizou numerosas mostras e participou en exposicións realistas. A súa obra está, entre outras coleccións, na Deputación e Concello da Coruña, no Museo da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, na Calcografía Nacional, na BBC Scotland Art Collection e no Edinburgh City Art Center.

GALICIA

Mestre, escritor e político. Na segunda década do s XX trasladouse a Santiago de Compostela, onde alternou o traballo de canteiro cos estudios de maxisterio. Fundou o semanario El País Gallego (1927), publicou unha peza de teatro, poesías, ensaios e varias novelas curtas, e fixo a carreira de Dereito. Na Segunda República creou a Agrupación Nacionalista Independente en compañía de Luís Seoane, R. Carballo Calero e S. González García-Paz, e iniciou a súa militancia no PSOE local, que abandonou para formar en 1931 a Unión Socialista Gallega, coa intención de conciliar agrarismo, marxismo e galeguismo; nesta época escribiu Regionalismo, Nacionalismo y Separatismo e a novela A modelo de Paco Asorey, editada por Nós en 1933. Fracasada a experiencia logo das eleccións de novembro de 1933, achegouse a posturas da esquerda republicana e autonomista, exerceu a avogacía e rexentou a librería Niké, que compartiu con Arturo Cuadrado. Ao producirse o golpe militar de xullo...

GALICIA

Guerrilleiro antifranquista. Coñecido como o Fresco, a principios de século trasladouse á residencia familiar de Ponteareas, concello no que colaborou na fundación do Partido Socialista. Tralo alzamento de 1936 refuxiouse no monte e acadou gran sona popular.

GALICIA

Escritor. Foi membro do Corpo Facultativo de Arquiveiros, Bibliotecarios e Arqueólogos e dirixiu a Casa da Cultura da Coruña. Pertencente á Xeración de 1936, colaborou na prensa escrita. Da súa produción destacan El libro y el verso (1958), Alrededor del mar (1961), Bailada dos anxos (1961), Poema ao meu lar (Rosa de Ouro na Festa da Cantiga 1968), Poemas a Albertiño (1970), Nas faíscas do soño (1972), Paso soa de luz (1975), Claridade en que a tentas me persigo (Premio da Crítica 1978), Sede e luz (1986) e Un nome só na néboa (1989).

PERSOEIRO

Sacerdote. Licenciado en Historia da Arte e diplomado en maxisterio, foi arquiveiro e fabriqueiro da catedral de Ourense, responsable do Patrimonio Artístico e director do Museo da Catedral de Ourense, delegado diocesano do Patrimonio da diocese de Ourense e do Camiño de Santiago e fundador e director do Seminario de Estudios Fontán-Sarmiento e do seu Boletín. Tamán foi director do Archivo Diocesano de Astorga e colaborou en Tuy, Museo y Archivo Diocesano, Rutas Cicloturística del Románico, Abrente, Auria, Porta da Aira e en diversos catálogos de exposicións. Foi coautor, entre outros, de El santuario de Nuestra Señora de las Ermitas (1987), A arte galega. Estado da cuestión (1990) e La catedral de Orense (1993). Coordinou e dirixiu El Liceo de Ourense: 1850-2000 (2000). Escribiu La biblioteca capitular de Orense: historia y fondos (1981?), Los otros Caminos de Santiago (1994) e La...

GALICIA

Historiador e arqueólogo. Doutor en Filosofía e Letras (1930). Trala Guerra Civil, e como consecuencia da súa pertenza ás Irmandades da Fala e ao Partido Galeguista, trasladouse a Puerto Rico, onde foi decano da Universidad de Puerto Rico, posto desde o que fomentou a fundación do Coro Universitario, do Museo da Universidade, do Seminario de Estudios de Puerto Rico e dun centro de Escavacións Arqueolóxicas. Membro do Seminario de Estudios Gallegos, participou xunto a F. López Cuevillas no proxecto de catalogación dos castros galegos e escavou, entre outros, os castros de Domaio, Santa Tegra, Taboexa e San Cibrán de Las. Colaborou de forma asidua con distintas publicacións O tesouro de Foxados (1933), La Población de Nueva España en el siglo XVI e El colegio de San Clemente de Pasasantes.

GALICIA

Escritora. Coñecida como Fanny Garrido, empregou o pseudónimo de Eulalia de Liáns. Colaborou na prensa da época (El Correo e Galicia) e da súa produción destaca Escaramuzas (1885). Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Fotógrafo. Comezou a desenvolverse no mundo da fotografía con vinte anos, en Regla, acollido pola familia de Germinal González. Alí simpatizou cos políticos comunistas, polo que tivo que vivir na clandestinidade. Nas súas imaxes, de grande interese etnográfico, apareceron reflectidos os aspectos da vida cotiá da illa, así como a loita sindical e obreira da Cuba prerrevolucionaria.

PERSOEIRO

Escritor. Residente en Barcelona desde 1966, onde traballa como produtor de programas de Radio Nacional de España, colaborou na prensa escrita. Da súa produción destaca Antoloxía da poesía surrealista de expresión francesa (1981), Ucronía. Os anos agochados de Manuel-Antonio (1988), co pseudónimo de Carlos Posada, Álvaro Cunqueiro, tradutor (Premio Literario Ánxel Fole, 1990), Manifesto das vangardas europeas (1995), Teatro e surrealismo (1999), O Teatro de Charles Baudelaire. Proxectos. (2000), Unha montaxe de “Os vellos non deben de namorarse” en español (2001), A lingua secreta (2002) e A novela policial (2002). Así mesmo, traduciu Antígona (1989), de Salvador Espriu; Poncio Pilatos (1992), de Roger Caillois; O tesouro dos Xesuítas (1996), de Louis Aragón e André Bretón; Nun pregue de veludo (2001), de Alexandre Ballester; Desertos (2002), de Josep Pere...

GALICIA

Xornalista. Licenciado en Ciencias da Información e redactor de Radio Nacional de España,   dirixiu Radiocadena Española en Ourense, Radio Nacional de España na Coruña, o centro territorial de TVE en Galicia e Radio Nacional de España en Galicia. Ademais, foi delegado territorial de RTVE en Galicia. É autor da obra Cáncer: verdad y esperanza e dun apéndice do libro El mercado de la soledad humana.

GALICIA

Filólogo. Graduouse (1974) en Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela coa memoria de licenciatura A fala do Incio e doutorouse en Filoloxía Románica coa tese O xugo e o carro. Contribución ao estudo das denominacións dos apeiros de labranza en Galicia. Catedrático de Filoloxía Románica na facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago e director (1988) dos Cursos de Lingua e Cultura Galegas para estranxeiros, forma parte do equipo investigador do Instituto da Lingua Galega (ILG), do que tamén foi secretario (1991-1996). As súas áreas de investigación e especialización céntranse na lingüística e, sobre todo, na lingua galega. Os seus estudios sobre o galego abranguen diferentes áreas filolóxicas. En dialectoloxía e xeografía lingüística, destaca o seu labor como coautor do Atlas Lingüístico Galego e do Atlas Lingüistique Roman. En lexicografía, coordinou o Dicionario da Lingua Galega (1990) da Real Academia Galega (RAG) e o ILG,...

PERSOEIRO

Revolucionario. Coñecido como El Campesino, foi mineiro e afiliado do PCE. Durante a Guerra Civil estivo ao mando da 46ª División na Batalla de Brunete e durante a Batalla do Ebro integrou a súa brigada no 5º Corpo do Exército. Acabada a guerra, trasladouse a Alxeria e despois exiliouse na URSS, onde pola súa posición crítica foi encarcerado nun campo de concentración. Tras fuxir a Francia, regresou a España en 1978. Publicou Vida y muerte en la URSS, 1939-1949 (1950).

GALICIA

Escritor. Catedrático de Literatura Norteamericana da Universidade de Santiago de Compostela e vicepresidente da Asociación Española para el Estudio de los EE UU (SAAS), da súa produción destacan La novelística de Carson Mc Cullers (1986) e El mundo novelesco de Carson Mc Cullers: soledad, amor e identidad (1994).

PERSOEIRO

Escultor. No taller paterno aprendeu a forxa e a ourivería. Co seu irmán Joan González i Pellicer (Barcelona 1868-1908), pintor e escultor, trasladouse a París. En 1927 comezou a dedicarse de cheo á escultura en ferro e atopou solucións lineais para os problemas de masas na escultura de pranchas retalladas, das que destacan Pequeña maternidad retallada (1927) e Roberta al sol (1927). Cara a 1930 fixo unha serie de máscaras, entre outras, Pequeña máscara de don Quixote (1930), Cabeza del tío Joan (1930), La Montserrat (1932) e Máscara, sombra y luz (1934-1935), obras nas que inseriu solucións pitóricas do cubismo. No seu camiño cara á abstracción realizou unha serie de obras filiformes, entre outras, El arlequín (1930), Gran maternitad (1930-1934) e Màscara de Montserrat gritando (1936), nas que recolleu o impacto do surrealismo. Cara a 1934 retornou á tradición figurativa, ao tempo que facía...

GALICIA

Xornalista. Director xeral do gabinete de comunicación da ONCE. Foi director dos servicios informativos de Radio Miramar, fundador de Radio Minuto, director da revista Nova Cultura, delegado de OTR/Press en Catalunya, director xeral de Ondas Galicia e director de estudios de Onda Cero, de Radio España en Barcelona e de Onda Cero en Catalunya, ademais de director de expansión de Onda Cero. Foi galardoado co Master de Oro da comunicación.