"PRI" (Contén)

PERSOEIRO

Avogado e político. En 1888 foi elixido deputado polo distrito de Astorga e en 1893 por Santiago de Compostela. Membro do Partido Liberal, participou no goberno presidido polo seu sogro, E. Montero Ríos, como ministro de Gobernación (1905). En sucesivos gobernos ocupou as carteiras de Gracia e Xustiza (1905-1906) Fomento (1906) e Estado (1910-1912), ministerio desde o que tramitou os tratados que posibilitaron o establecemento do protectorado español sobre Marrocos e que lle valeron a concesión do marquesado de Alhucemas. Ao morrer Canalejas (1912), ocupou interinamente o goberno durante dous días pero non contou co apoio de Romanones para continuar no cargo, feito que deu lugar á escisión do Partido Liberal; os seus partidarios constituirían o Partido Liberal Democrático. Presidiu o consello de ministros en diversas ocasións (1917, 1918 e 1922) e ocupou a carteira de Gobernación (1918), no goberno Maura. Aceptou a carteira de Gracia e Xustiza (1931) no último goberno da monarquía, presidido...

GALICIA

Pintor e fotógrafo. En 1901 emigrou a La Habana e foi profesor de pintura no Centro Gallego. A comezos da década de 1920 instalouse en Madrid e comezou a traballar co nome de Lander, e en 1930 trasladouse a Viveiro, onde foi profesor de debuxo e secretario do PSOE local. Compaxinou a pintura coa fotografía e publicou o álbum Vivero (1934). Cultivou a paisaxe baseada no debuxo, na paleta de verdes, carmíns e ocres, na composición horizontal e nos efectos da luz. Realizou tamén retratos. Participou na Exposición Nacional de Bellas Artes (1922) co óleo Rosaura e recibiu a Cruz de Alfonso XII. Concorreu á exposición de arte galega celebrada na Coruña e Santiago de Compostela (1923) con Sabel, Xardín tropical e Quinta dos muíños e á mostra de Bos Aires (1929) con Nabais en flor e Piñeiros fraternos. Participou na Bienal Hispanoamericana de La Habana (1954) e ata 1971 non expuxo en Galicia.

GALICIA

Médico e político. Dirixente do PSdeG-PSOE no concello de Vigo, foi concelleiro desde 1982 ata 2003. Alcalde da cidade (1991-1995), ocupou a presidencia do Consorcio Zona Franca de Vigo en 1991 e foi vicepresidente do Eixo Atlántico de Cidades en 1993. Foi elixido pola provincia de Pontevedra como deputado no Parlamento de Galicia na III lexislatura (1989-1991) e senador (1996). Como concelleiro de cultura (1995-2003), promoveu a creación do Museo de Arte Contemporánea (MARCO) e da Casa das Palabras (VERBUM).

TERRITORIOS

Territorio do Sacro Imperio Romano-Xermánico no círculo da Baixa Saxonia. Centrábase no burgo do mesmo nome, que foi a residencia dos príncipes de Brunswick-Grubenhagen, liña da liñaxe dos güelfos que se extinguiu en 1596. Pasou despois, sucesivamente, ás liñas de WolfenBüttel, de Celle (1617) e de Hannover (1665).

PERSOEIRO

Enxeñeiro de Minas. Ingresou no Corpo de Enxeñeiros de Minas en 1904 sendo destinado a Ciudad Real, desde onde pasou a Galicia para interesarse polo coñecemento do Paleozoico galego e dirixir os establecementos industriais de Vilaodriz, Viveiro, Vaamonde e Porcia. En 1914 ingresou no Instituto Xeolóxico para completar as súas rectificacións no Mapa Xeolóxico de Lugo, e en 1945 foi nomeado Inspector Xeral do Corpo de Minas. Foi creador e director, ata a data do seu falecemento, do Museo do Instituto Xeolóxico e Mineiro. Polo seu labor profesional e investigador foi recoñecido con diversos cargos e distincións, entre a que destaca o seu nomeamento como membro da Real Academia Galega.

TERRITORIOS

Territorio do Sacro Imperio Romano-Xermánico no círculo de Suabia pertencente aos Hohenzollern, formado en 1575 polo conde Eitel Federico I sobre a localidade de Hechingen. Trala abdicación do príncipe Federico Guillerme II en favor do rei de Prusia (1849), incorporouse á coroa.

TERRITORIOS

Territorio do Sacro Imperio Romano-Xermánico no círculo de Suabia. O conde Carlos I de Hohenzollern mercoulle aos Austrias o Condado de Sigmaringen (1534) e, trala unión do Condado de Veringen, pasou ao seu fillo Carlos II coa denominación de Hohenzollern-Sigmaringen (1575). Os seus descendentes gobernaron neste territorio ata que o príncipe Carlos Antonio I de Hohenzollern-Sigmaringen renunciou á soberanía en favor do rei de Prusia que o incorporou á coroa (1849).

PERSOEIRO

Profesor e lexicógrafo. Catedrático de ensino medio de Lingua e Literatura Galega en Lugo, publicou, en colaboración con outros autores, varios dicionarios de lingua galega, como Vocabulario Gallego-Castellano (1984), Dicionario Xerais da Lingua Galega (1986), Dicionario Castelán-Galego (1990) e Gran Dicionario Xerais da Lingua (2000).

1. Extensión dun aglutinante bituminoso líquido sobre unha capa porosa dunha superficie para darlle impermeabilidade e cohesión.

2. Recubrimento pictórico dun alto contido de cargas e pigmentos co que se aplica unha primeira capa sobre unha superficie para asegurar unha boa adherencia do recubrimento definitivo. Da imprimación depende a luminosidade da obra.

1. 1. Deixar a marca dunha cousa sobre outra, apertando unha contra outra.

   2. Deixar a marca en tinta, enriba dun papel, para facer presión contra un gravado ou molde na prensa.

2. Tirar un texto por medio da prensa ou doutra máquina adecuada, para obter un ou máis exemplares.

3. Fixar indeleblemente na memoria ou no ánimo.

4. Comunicar ou transmitir a algo ou alguén un carácter ou certo estado.

5. Fixarse algo na memoria.