"BAL" (Contén)

1. olta que dá unha cousa ou persoa ao caer de súpeto.

2. Caída súbita ou repentina.

PERSOEIRO

Mariño e político. Membro da Unión Liberal, foi deputado (1862) e iniciu o movemento revolucionario que destronou a Isabel II. Participou en diversos gobernos do período revolucionario como ministro de Mariña e de Ultramar.

1. tarambollo.

2. Persoa extremadamente gorda e descoidada no seu aspecto.

GALICIA

Escritor, pai de Gonzalo Torrente Malvido. Autor dalgunhas das obras máis representativas da literatura española do s XX, deuse a coñecer nas décadas de 1940 e 1950. A súa narrativa está marcada inicialmente pola súa orixe rural e, co tempo, polas lecturas de lord Byron, R. Darío, H. Heine, V. Hugo, Mussett, Ortega y Gasset e Shelley, entre outros. Durante a súa etapa universitaria, en Oviedo, colaborou no periódico El Carbayón e, posteriormente, en Madrid, no anarquista La Tierra. Durante a súa estadía na capital asistiu ao parladoiro de Valle-Inclán e coñeceu a diferentes intelectuais, como Rafael Dieste e Carlos Maside. Licenciouse en Filosofía e Letras en 1935 e en 1936 accedeu a unha praza de profesor de historia da idade antiga na Universidade de Santiago de Compostela. Posteriormente obtivo unha bolsa para viaxar a París e durante a súa estadía alí estalou a Guerra Civil en España e decidiu regresar a Galicia. Afiliado a Falange Española, formou parte do “bloque...

PERSOEIRO

Arquitecto e historiador da arte. Especializouse na restauración arquitectónica. Foi arquitecto conservador da Alhambra de Granada (1923) e técnico conservador do patrimonio arquitéctonico nacional (1929). Dirixiu innumerables restauracións, ata que ganou a cátedra na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid (1931) e se concentrou na investigación e o ensino da arte, principalmente de arquitectura árabe.

PERSOEIRO

Político. Foi fundador de Esquerra Republicana de Catalunya e secretario de Lluís Companys. En 1933 foi elixido deputado a Corts. En 1977 fundou o partido político Unió Demòcrata del Progrés Social, de escasa presenza na política catalá.

1. Que traballa moito ou que lle agrada traballar.

2. Que ou quen desempeña unha profesión ou un oficio en calidade de asalariado.

3. Persoa cuxa actividade profesional está dirixida a persoas, grupos e comunidades para axudalos a ter conciencia da súa realidade, así como a enfrontarse ás situacións conflitivas.

1. 1. Realizar unha actividade física ou mental de maneira continuada e con esforzo, coa finalidade de obter algún resultado ou algo determinado.

   2. Desenvolver unha determinada actividade ou profesión.

2. Realizar unha determinada actividade ou función unha máquina, un establecemento ou un organismo.

3. Someter algo a unha acción continuada para dar a forma ou o estado que se desexa.

4. Dedicarse con insistencia a conseguir algo.

1. 1. Acción de traballar.

   2. Actividade consciente do home orientada a obter os bens ou medios para satisfacer as súas necesidades, transformando a natureza que o rodea coa finalidade de aumentar a súa utilidade. As formas concretas que pode tomar dependen dun conxunto complexo de factores tecnolóxicos e sociais. As súas posibilidades están limitadas pola natureza física do home, que só poden superarse coa produción de instrumentos de traballo, que a súa vez requiren que o home produza un excedente co seu traballo. O proceso configúrase, polo tanto, como a interrelación entre o obxecto de traballo, que é a natureza que este transforma, e os instrumentos de traballo, que xa son natureza transformada por traballo pasado ou morto, coas horas de traballo aplicadas no proceso ou traballo vivo. Por medio do traballo o individuo interrelaciónase cos outros membros da sociedade a causa do fenómeno da división do traballo que pode ser técnica ou social. Baixo o capitalismo, a capacidade de traballo que pode ser utilizada no...

   3. Actividade física ou mental que alguén desenvolve de maneira profesional e remunerada.

   4. Lugar onde se realiza unha actividade profesional.

   5. traballo a tempo parcial

      Relación laboral de carácter estable en que o empresario e o traballador acordan un tempo de traballo por debaixo da norma habitual, a diferenza do traballo a tempo completo.

   6. traballo social

      Actividade profesional propia dos traballadores sociais que consiste en analizar, sintetizar e interpretar as causas e os elementos implicados nunha realidade concreta, especialmente se é conflitiva, e en formular programas de acción xunto ás persoas afectadas. Como actividade profesional naceu nos países industrializados a finais do s XIX como resposta ás necesidades provocadas polos cambios socioeconómicos do momento.

   7. traballos forzados /

      Traballos aos que estaban obrigados algúns condenados por razón dun delito e que formaban parte da condena. Normalmente a condena tiña lugar nun campo de traballo, como os campos de concentración creados polos nazis desde 1934 ata o final da Segunda Guerra Mundial.

2. 1. Obra en que alguén traballa.

   2. ...

1. Relativo ou pertencente á tribo.

2. Que ten a tribo como base da súa organización.

1. Estrutura social e sistema político das sociedades que se organizan en tribos.

2. Sistema de organización humana en que existen grupos humanos alleos e hostís entre si.

PERSOEIRO

Bispo de Gubbio (Umbria). Substituíu na súa diocese o uso das armas polas loitas cos puños. Represéntase vestido de pontifical e cunha bandeira cunha cruz. A súa festividade celébrase o 16 de maio.

MUNICIPIOS

Municipio de Bizkaia, Euskadi, regado polo Nervión (4.104 h [2001]). A proximidade coa cidade de Bilbao, favoreceu o desenvolvemento industrial.