"To" (Contén)

1. En tal cantidade, grao ou intensidade que se expresa.

2. En correlación con canto indica no mesmo grao ou na mesma proporción.

3. Seguido de peor, mellor, menor, maior, menos e máis, intensifica a comparación de desigualdade.

1. Establece unha relación comparativa de igualdade.

2. Expresa unha gran cantidade ou número elevado.

3. Nunha cantidade ou número indeterminado, en determinados contextos hipotéticos.

4. Expresa o valor en que se sobrepasa unha cantidade redonda.

5. olume, extensión ou tamaño dunha cousa que son iguais aos de outra.

6. Testemuño dun proceso xudicial cando segue responsabilidade contra unha testemuña polas súas declaracións, para instruír o sumario e deducir o carácter delituoso. Unha vez visto polo fiscal, constitúe a base para a interposición da querela.

7. porcentaxe.

PERSOEIRO

Pintor. Cofundador en 1948 de Dau al Set, partiu dun figurativismo surrealista, a miúdo con influencias de Miró e Klee, e evolucionou da tónica máxica que vai desde o realismo minucioso de Nimfes, dríades, harpies (1950) ou de retratos que bordean o academicismo, como Josep Gudiol, ata a abstracción onírica do Verd sobre marró fosc das superficies envellecidas, que lembran os graffiti da rúa, como Pintura (1955). Na década de 1970, realizou obras con referencias políticas, a miúdo expresadas con palabras escritas sobre o soporte. Cultivou tamén a ilustración, a escenografía, o tapiz, o cartelismo, a ensamblaxe, a escultura en terra cocida e o bronce, en obras como Homenatge a Picasso (1983) ou a cerámica. Os seus artigos recolleunos en diversas obras como La práctica de l’art (1970), L’art contra l’estètica (1974), La realitat com a art (1982) e Per un art modern i progressista (1985) e a autobiografía...

CAPITAIS

Capital da provincia homónima, Puglia, Italia, situada no ángulo setentrional do golfo de Tarento (201.349 h [2001]). Colonia da Magna Grecia fundada polos espartanos no s VIII a C, foi conquistada por Roma en 272 a C. Conquistada polos godos en 549, pasou, sucesivamente, ás mans dos longobardos, do Imperio Bizantino e dos árabes, e foi liberada por Nicéforo II Focas. Capturada por Robert d’Hauteville (1063), converteuse no centro do principado de Tarento, ata que en 1465 foi incorporada á Coroa de Aragón. Ao comezo do s XIX foi conquistada e novamente construída polos franceses. En 1860 integrouse definitivamente en Italia. Destacan a catedral, románica (s XII) e a fachada románico-gótica da igrexa de San Domenico Maggiore (s XIII).

GOLFOS

Golfo das costas meridionais da Península Itálica, situado no Mar Xónico, entre o cabo Colonne (Calabria) e o de Santa Maria di Leuca (Puglia).

PERSOEIRO

Escritor estadounidense. Formado na University of Princeton, na súa obra, escrita con algúns trazos satíricos e románticos, amosou a súa versatilidade. Fíxose popular coa novela melodramática The Gentleman from Indiana (1899), e despois con Monsieur Becaire (1900) e The conquest of Canaan (1905, Premio Pulitzer 1922), posiblemente a súa obra máis exitosa.

PERSOEIRO

Historiador ucraíno. Profesor na Universidade de Petrogrado desde 1918, escribiu numerosas obras, entre outras, A clase obreira na Revolución Francesa (1909-1911) e Europa na época do imperialismo, 1871-1919 (1927).

1. Sal ou éster do ácido tartárico.

2. tártaro emético.

3. cremor tártaro.

4. Sal do ácido tartárico dextroxiro, que se presenta en forma de cristais incoloros, eflorescentes no aire, de gusto salino, solubles en auga e insolubles en alcohol. Obtense por precipitación con carbonato sódico dunha solución de tartarato de hidróxeno e potasio. OBS: Tamén se denomina sal de Seignette ou sal de la Rochelle.