"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Raíña de Grecia, filla de Ernesto Augusto de Hannover e de Victoria Luísa de Prusia. Casou en 1938 co príncipe Paulo (despois Paulo I) de Grecia. Tralo golpe de estado de 1967 houbo de exiliarse.

PERSOEIRO

Bispo de Utrech (825-838). Confioulle a san Odulfo a misión de evanxelizar Frisia. A súa festividade celébrase o 18 de xullo.

PERSOEIRO

Príncipe de Orange (1625-1647) e stadhouler das Provincias Unidas (1625-1647), fillo de Guillerme I o Taciturno. Sucedeu o seu irmán Mauricio I. Nomeado capitán e almirante xeral das Provincias Unidas (1625), conquistou Hertogenbosch (1629), Maastricht (1632) e Breda (1637). Creou unha poderosa flota naval e impulsou o desenvolvemento do dominio colonial holandés. Coñecido pola súa cultura, atraeu á súa corte, entre outros, a Rembrandt e R. Descartes.

PERSOEIRO

Elector de Brandenburgo (1640-1688) e duque de Prusia (1657-1688), fillo do elector Xurxo Guillerme I. Trala fin da Guerra dos Trinta Anos (1618-1648) recibiu a Pomerania oriental. En 1656 rompeu a súa alianza con Polonia cando esta foi invadida por Suecia e Rusia, co que conseguiu o ducado de Prusia. Impulsou a unión administrativa e de tributos nos seus estados e iniciou o recrutamento regular para manter un exército permanente. Fundou varias colonias en África occidental e a Biblioteca Real de Berlín.

PERSOEIRO

Elector e margrave de Brandenburgo (1417-1440), e burgrave de Nuremberg (1417-1440), fillo do burgrave Federico V. Iniciou a dinastía Hohenzollern. Apoiou a Sexismundo I de Hungría na súa elección como rei de Xermania e este, a cambio, concedeulle os títulos de elector e margrave.

PERSOEIRO

Rei de Prusia (1740-1786), fillo de Federico Guillerme I. Rebelouse contra a educación imposta polo seu pai e tentou fuxir a Inglaterra en 1730, pero foi descuberto e fixérono prisioneiro. En 1740 accedeu ao trono prusiano e iniciou unha política militar de carácter expansivo. Durante a Guerra de Sucesión austríaca (1740-1748) ocupou a rexión de Silesia, ao tempo que lle ofrecía a súa axuda a María Tareixa de Austria a cambio da propia Silesia. Na Guerra dos Sete Anos (1756-1763), malia as derrotas fronte aos exércitos austrorrusos, conseguiu asegurarse Silesia. En 1772 repartiuse Polonia con Catarina II de Rusia, polo que engadiu aos seus territorios a Prusia polaca, Gdańsk e Thorn, e en 1779 obtivo os principados franconios de Baviera. Durante a Guerra de Sucesión de Baviera constituíu o Fürstenbund, unha alianza cos principes alemáns co fin de frear os intentos de Austria por reconstituír o Sacro Imperio Romano Xermánico. Expoñente do despotismo ilustrado europeo, reorganizou a...

PERSOEIRO

Político e enxeñeiro. Trasladouse a Pontevedra en 1886 para facer o estudo dun porto entre Pontevedra e Marín. Apadriñado polo marqués de Riestra e o marqués de la Vega, representou o distrito de Redondela entre 1893 e 1910. No goberno presidido polo marqués de la Vega, nomeouno ministro de Fomento (4.12.1906-25.01.1907).

GALICIA

Político e avogado. Licenciouse en Dereito Civil e Canónico. Militou no Partido Liberal e foi elixido deputado por Redondela (1910-1916). Xestionou a construción e mellora das infraestruturas viarias para Redondela.

PERSOEIRO

Explorador e cronista alemán. Enviado pola familia Welser a América, explorou entre 1529 e 1540 a área de Venezuela e Colombia. En 1538 participou na fundación de Santa Fe de Bogotá. Foi autor da Historia indiana (1557).

PERSOEIRO

Escritor ruso. Despois da Revolución traballou no Comisariado de Instrución Pública e formou parte do grupo Os Irmáns Serapion. Da súa produción destacan as novelas Goroda i gody (Cidades e anos, 1924), Transvaal (1926), Brat’ja (Irmáns, 1927) e Pokhiščenije Evropy (O rapto de Europa, 1933-1935).

PERSOEIRO

Matemático. Estudiou na University of Meryland e na Princeton University, na que se doutorou en 1969. En 1978 otorgóuselle a Medalla Fields por diversas innovacións en análise clásica, útiles no estudo da interficie entre análise harmónica, análise complexa e as ecuacións diferenciais.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada no núcleo urbano de Cambados. Fundouna san Rosendo. A primitiva igrexa románica derrubouse no s XV cando se erixiu o cruceiro e a capela maior; no s XVII realizouse a bóveda do cruceiro e reformáronse as capelas do transepto. Ten planta de cruz latina. No interior destaca a bóveda da nave principal dividida por arcos de medio punto e a bóveda de crucería estrelada do transepto, que conserva un escudo coas armas dos Sarmiento, Valladares e Figueroa; nos lados do transepto sitúanse dúas capelas oxivais coas estatuas xacentes de Gonzalo de Valladares e Sarmiento, e a súa dona María Ozores e Silva (1618). En 1784 o mestre Manuel Ferreira Fuentes construíu a fachada principal coas dúas torres churriguerescas baixo o mecenado do marqués de Figueroa. Na fachada que mira á praza destaca o brasón de Fernando de Valladares (1634), sobre o que se sitúa unha imaxe da Virxe coa coroa real, e un reloxo de sol.