"llo" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Girona, Catalunya, situado no sector máis oriental (1.584 h [2001]). No regadío cultívanse hortalizas, forraxe e froiteiras, e no secaño, cereais, millo e forraxe. Destacan a cría de gando bovino e porcino e a avicultura.

GALICIA

Escritor. Presidente da asociación cultural Barbantia, é xuíz honorario do Couto Mixto. Colaborador de diversas publicacións, como O Correo Galego, A Nosa Terra e La Voz de Galicia, da súa produción literaria destacan Valquiria (1994, Premio Camilo José Cela), Parque Central e outros relatos (1996), A historia de Chicho Antela (1997), A quinta de Saler (1999), Animalia (1999, Premio Café Dublín), As rulas de Bakunin (2000, Premio de Novela García Barros), Homónima (2001), Cartafol do Barbanza: viaxe polo cuadrante das sereas (2002), A canción de Sálvora (2003) e A esfinxe de amaranto (2003). No ámbito da poesía escribiu Anatomía da dor e Limaiaé (2005). Foi galardoado co Premio Álvaro Cunqueiro (2000).

PERSOEIRO

Político. Foi senador electo polo PP na IV e V lexislatura (1989-1996), alcalde de Vilagarcía de Arousa (1983-1991) e membro da xunta directiva nacional do PP ata que militou en Independientes por Vilagarcía (IVIL). Presidiu o consello de administración de FEXDEGA (1983-1991), a Mancomunidade de Concellos de Arousa (1983-1991) e a Autoridade Portuaria de Vilagarcía (1996).

GALICIA

Militar e político, marqués de Rodil. Formou parte do Real Batallón de Voluntarios de Infantaría Lixeira de Santiago (1808). Acadou o rango de capitán xeneral e en Perú (1817), destacou como gobernador e defensor de El Callao (1824-1826). Comandou o Exército Liberal do Norte contra os carlistas (1834), foi ministro de Guerra (1836), senador por Ávila (1824-1836, 1842-1843 e 1849-1850) e deputado pola provincia de Lugo en dúas lexislaturas (1839-1842). Na rexencia de Espartero presidiu o Consello de Ministros (1842-1843). Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica.

PERSOEIRO

Farmacéutico. Doutor en Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela, realizou un herbario da zona de Tui, colaborou en El Eco de Tui, e escribiu Tratado de Química analítica (1858), Nociones de Historia Natural e Descripción de las principales sustancias tóxicas del reino mineral y medios analíticos para descubrirlas en los casos químicos legales. Foi cabaleiro da Orden de Carlos III.

GALICIA

Relixioso. Ingresou no Seminario da Provincia Franciscana de Santiago, en Castroverde de Campos, posteriormente estudou no Seminario de Herbón e despois en Ponteareas. Tomou o hábito en 1970. Desempeñou cargos de responsabilidade na orde en Galicia ata que en 1997 foi nomeado definidor xeral da orde e secretario xeral para a Formación e os Estudos, desde onde dirixiu as universidades da orde. En 1998 foi nomeado visitador apostólico do mosteiro de San Pascual de Bailón (Vilarreal) pola Congregación para a Vida Consagrada. En xuño de 2003 foi elixido ministro xeral dos franciscanos no capítulo xeral celebrado en Asís.

GALICIA

Crítico da arte. Colaborador de Arte y Hogar, El Español, La Estafeta Literaria e Tajo, foi académico correspondente da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Luis Gordillo, a súa obra estivo influída polo informalismo e pola pop-art (serie Las cabezas, 1963-1966), aínda que foi considerado un dos pioneiros da nova figuración madrileña. Concibiu a pintura como unha prolongación psíquica, entre o automatismo e o control. Aínda que as súas primeiras obras (La pecera, 1970; La familia, 1972; Gran veloz iscariote dúplex, 1973-1974), estaban máis abertas ao humor, tamén realizou series de suicidas (1975-1976) e series edipianas (1975-1976). A súa tendencia ao informalismo acentuouse nos polípticos-mosaicos de 1981-1982 e en cadros de gran formato como Situación meándrica 3 e Vesícula. Recibiu o Premio Nacional de Artes Plásticas (1981) e a Medalla de Oro de las Bellas Artes (1996).

GALICIA

Xurista e escritor. Catedrático de Dereito Penal na Universidad Autónoma de Madrid desde 1970, foi relator xeral da comisión redactora do proxecto do novo Código Penal de 1980 e profesor nas universidades de Oviedo e Santiago de Compostela. No ámbito xudicial escribiu Aplicación judicial del Derecho y lógica de la argumentación jurídica (1988) e El Derecho español en el siglo XX (2000). No eido literario foi un dos fundadores do movemento da Nova Narrativa Galega. Colaborador da revista Vamos e do xornal La Noche, da súa produción destacan Nasce unha árbore (1954), en que inclúe tres relatos compostos con técnicas innovadoras e onde a realidade se trata con trazos fantásticos, ademais da utilización do monólogo interior e dos espazos mitolóxicos; e Memoria de Tains (1956), onde o autor emprega a técnica epistolar para reflectir os problemas existenciais dos personaxes. Os seus relatos están marcados polo simbolismo, o entrelazamento...

GALICIA

Compositor, director de orquestra e arquitecto. Acadou o título de arquitectura en 1911 na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid. Foi arquitecto provincial (1914-1956) e as súas primeiras obras (edificio do Cantón Grande 14) trataron de realizar unha síntese das posicións academicistas. Na Casa Cortés (1918-1919) fusionou a estética ecléctica e académica, baseada no Renacemento e no Barroco, cos elementos tradicionais como a galería e os miradoiros. Desde 1927 apréciase un interese polos elementos do barroco compostelán en obras como o Colexio de Notarios (1927). En 1930 realizou a sede da Caixa de Aforros coruñesa, onde mesturou os elementos barrocos galegos con outros de filiación europea. A partir de 1931 diminuíu a ornamentación e aproximouse ao funcionalismo e ao racionalismo. Destaca o edificio Las Cigarreras, Centro Social da Unión Tabacalera (1932). Realizou as urbanizacións da Cidade Xardín. Desde 1940 diminuíu a súa produción arquitectónica para dedicarse á música. Estudou...

GALICIA

Médico e escritor, fillo de Xoán Rof Codina. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, completou a súa formación en Colonia, Viena e París. En España traballou para o doutor Gregorio Marañón e a fundación Rockefeller. Foi membro e fundador de diversas sociedades médicas, como a Sociedad Española de Medicina Psicosomática, e presidente do Instituto de Ciencias del Hombre. Escritor prolífico e colaborador de diversas publicacións, como Grial, das súas obras destacan Patología psicosomática (1949), primeiro achegamento en España a esta disciplina; Urdimbre afectiva y enfermedad: Introdución a una medicina dialógica (1961), Violencia y ternura (1967), Teoría y práctica psicosomática (1984), e o ensaio Mito e realidade da terra nai (1957). Membro da Real Academia Nacional de Medicina e da Real Academia Española, pertenceu ao Seminario de Estudos Galegos.

PERSOEIRO

Foi senador pola provincia da Coruña (1910). Renunciou a acta en 1911 despois do seu nomeamento como gobernador civil da Coruña.

PERSOEIRO

Político. Corrixidor de Madrid, foi o instigador do Motín dos Gatos (1699), contra o conde de Oropesa. Na Guerra de Sucesión Española serviu no bando borbónico e Filipe V nomeouno presidente do Consello de Castela, cargo do que foi destituído en 1714.

PERSOEIRO

Eclesiástico e político. Alcalde de Zamora, ao estoupar a revolta dos comuneiros decantouse polos realistas e foi derrotado en Segovia por Bravo e Padilla. Ordenou incendiar a cidade de Medina del Campo (1520) e iso comportoulle a súa destitución, pero foi restaurado nos seus cargos por Carlos I.

1. Relativo ou pertencente a Rosellón ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Rosellón.

3. ariedade de catalán que se fala nas comarcas catalás do outro lado dos Pireneos (Rosselló, Vallespir, Conflent e Capcir). OBS: Tamén se denomina catalán setentrional.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Lleida, Catalunya (1.902 h [2001]). Predomina a agricultura de regadío que se complementa coa gandaría. A industria está representada polos sectores papeleiro e téxtil.