"An" (Contén)

PERSOEIRO

Trobador, probablemente catalán, do que se conservan dúas longas composicións en versos de seis sílabas, Ensenhament del scudier e Ensenhament de la donzela, nos que dá consellos interesantes para a coñecer a vida cotiá da época.

1. Fungo da orde dos amanitais.

2. Orde de fungos da subclase das agaricomicetídeas o que pertencen os xéneros Amanita e Limacella.

1. Estado do Brasil (142.358 km2; 326.000 h [estim 1995]). A capital é Macapá. Atópase na rexión do N, entre a Güiana Francesa e o esteiro do Amazonas; é accidentado ao NO, pola serra de Tumucumaque, prolongación oriental do macizo das Güianas, constituíndo no resto unha gran chaira cunha elevación central, a serra do Navío, na que se descubriron en 1946 importantes xacementos de manganeso. O litoral, que se estende entre o río Oiapoque e o canal do Norte no esteiro do Amazonas, é moi pantanoso. O país está drenado polas concas do propio Oiapoque e do Jari, afluente do Amazonas, que marca a linde co estado de Pará. O clima é tipicamente ecuatorial (o ecuador atravesa a capital) e dá lugar a unha vexetación selvática, aproveitada para a extracción de madeiras nobres e caucho. A costa está poboada por vexetación de manglares. O territorio segregouse do estado de Pará no 1943 e estivo moito tempo en litixio entre Francia e o Brasil. Conseguiu o status de estado no 1990.

2. Maña xeralmente non legal que se emprega para conseguir unha cousa, para gañar algo ou solucionalo.

3. Acción e efecto de amañar ou reparar.

1. Maña xeralmente non legal que se emprega para conseguir unha cousa, para gañar algo ou solucionalo.

2. Acción e efecto de amañar ou reparar.

1. Eliminar dun animal as súas calidades de ferocidade ou un estado anormal de indocilidade, furia ou rabia, para tornalo manso.

2. Calmar a ferocidade, a ira, a malevolencia, o odio ou calquera manifestación violenta.

3. Deixar de ser violenta, adusta, arisca ou esquiva unha persoa.

1. Que ama.

2. Que ten grande afección por unha cousa.

3. Home, respecto da muller, ou muller respecto do home, que ten relacións sexuais habituais fóra do matrimonio.

4. Persoa coa que outra mantén relacións sexuais.

5. Dúas persoas que se aman.

6. Aplícase ao viño que non ten aristas organolépticas. É o viño que “senta ben” ao corpo.

7. Nome xenérico de todo cabo groso ou cable asegurado, por un extremo, á punta dun pau ou dunha verga e, polo outro, a un aparello.

8. Especialmente, cable que ten por finalidade izar pesos, especialmente nas operacións de carga e descarga dos buques.

1. Lenda española creada a partir dun dos contos do Decamerón de Boccaccio, Girolamo e Salvestra, que relata os amores desafortunados entre Diego Marsilla e Isabel de Segura. Aparece documentada por vezprimeira en El peregrino curioso y grandeza de España (1577), de Villalba y Estaña. A primeira adaptación de teatro data do 1581, coa obra de Rey de Artieda Los amantes de Teruel, de grande éxito nas letras castelás a través, principalmente, da refundición que publicou Pérez Montalbán no 1638 e, sobre todo, do drama romántico do mesmo nome que Hartzenbusch estreou no 1837.

2. Drama histórico en cinco actos de Juan Eugenio Hartzenbusch, escrito no 1836 e estreado no 1837. Baséase na lenda tradicional e conta os amores contrariados entre a nobre Isabel de Segura e o plebeo Diego Marsilla.

1. Que pertence á familia das amarantáceas.

2. Planta da familia das amarantáceas.

3. Familia de herbáceas da orde asparagais, integrada por uns 65 xéneros que compoñen unhas 900 especies de plantas herbáceas e arbustivas, de distribución cosmopolita, especialmente, tropical e subtropical. Moitas cultívanse como plantas ornamentais e, nalgúns casos, como vexetais e herbas para cociñar. Pertencen a esta familia os narcisos, as cebolas das gaivotas e o xénero Leucojum.