amansar

amansar

(< manso)

  1. v t

    Eliminar dun animal as súas calidades de ferocidade ou un estado anormal de indocilidade, furia ou rabia, para tornalo manso.

    Ex: Quixo amansar un lobo e conseguiu que lle obedecera en case todo.

    Sinónimos: desbravar, domar, domesticar.
  2. v t

    Calmar a ferocidade, a ira, a malevolencia, o odio ou calquera manifestación violenta.

    Ex: Para que amanse tes que lle contar todas as boas novas.

    Sinónimos: sosegar, tranquilizar, mitigar.
  3. v i

    Deixar de ser violenta, adusta, arisca ou esquiva unha persoa.

    Ex: Os rapaces amansaron xogando no patio.

    Sinónimos: amainar.
Conxugar
VERBO amansar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amanso
amansas
amansa
amansamos
amansades
amansan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amansaba
amansabas
amansaba
amansabamos
amansabades
amansaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amansei
amansaches
amansou
amansamos
amansastes
amansaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amansara
amansaras
amansara
amansaramos
amansarades
amansaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amansarei
amansarás
amansará
amansaremos
amansaredes
amansarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amansaría
amansarías
amansaría
amansariamos
amansariades
amansarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amanse
amanses
amanse
amansemos
amansedes
amansen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amansase
amansases
amansase
amansasemos
amansasedes
amansasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amansar
amansares
amansar
amansarmos
amansardes
amansaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
amansa
-
-
amansade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
amansar
amansares
amansar
amansarmos
amansardes
amansaren
Xerundio amansando
Participio amansado
amansada
amansados
amansadas