desbravar

(< bravo)

v t
Facer que un animal bravo se torne manso.

Ex: Desbravaron algúns dos cabalos do monte e leváronos para a casa.
Sinónimos: amansar, domar. Confrontacións: domesticar.
v t
Cortar a maleza dun terreo.

Ex: Desbravaron os terreos comunais para construír parques e áreas de recreo.
Confrontacións: rozar.
v pron [ALIM]
Perder un líquido, especialmente o viño, a súa fortaleza, o seu olor ou outras características propias.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desbravar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbravo
desbravas
desbrava
desbravamos
desbravades
desbravan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbravaba
desbravabas
desbravaba
desbravabamos
desbravabades
desbravaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbravei
desbravaches
desbravou
desbravamos
desbravastes
desbravaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbravara
desbravaras
desbravara
desbravaramos
desbravarades
desbravaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbravarei
desbravarás
desbravará
desbravaremos
desbravaredes
desbravarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbravaría
desbravarías
desbravaría
desbravariamos
desbravariades
desbravarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbrave
desbraves
desbrave
desbravemos
desbravedes
desbraven

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbravase
desbravases
desbravase
desbravasemos
desbravasedes
desbravasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbravar
desbravares
desbravar
desbravarmos
desbravardes
desbravaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desbrava
-
-
desbravade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desbravar
desbravares
desbravar
desbravarmos
desbravardes
desbravaren

Xerundio desbravando

Participio desbravado
desbravada
desbravados
desbravadas