"Est" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ás estiracáceas.

2. Leñosa da familia das estiracáceas.

3. Familia, da orde das ebenais, composta por árbores ou arbustos de follas alternas, enteiras ou dentadas, de flores regulares, tetrámeras ou pentámeras, e froitos en drupa, baga ou cápsula. É unha familia tipicamente tropical que ten como xénero máis característico o Styrax.

1. Aumento rápido da estatura dunha persoa.

2. Acción de saltar e estender o corpo e os brazos canto se pode para deter o balón.

1. Acción de estirar ou estirarse.

2. 1. Operación de calibrar barras ou tubos metálicos, laminados en quente, por redución da súa sección facéndoos pasar a través dunha fileira ao mesmo tempo que se someten a un esforzo de tracción. Co estiramento, obtense unha gran precisión dimensional, un aumento do límite elástico e da resistencia á tracción, e unha diminución da estrición e da resiliencia. Xeralmente realízase en frío.

   2. banco de estiramento

      Máquina de estrutura pesada e robusta empregada no estiramento de barras e perfís. Consta basicamente dun cabezal, fixado ao banco, que contén unha ou máis fileiras que determinan as dimensións da peza estirada ao pasar a barra ou o perfil por elas. O carro de tracción suxeita a peza cunhas mordazas e, mediante a forza que lle comunica un rotor, estíraa e obrígaa a pasar pola fileira mentres se despraza ao longo do banco.

1. 1. Facer unha cousa máis longa tirando dela. Na tradición oral recóllense ditos como: “O moito estirar fai ás veces crebar ou rachar”.

   2. Facer que algo aumente de lonxitude ou de tamaño.

2. Estender o que estaba dobrado ou encollido. Na tradición oral recóllense ditos como: “Ninguén estire a perna ata onde a manta non chegue”.

3. Alisar o que está engurrado ou pasar o ferro lixeiramente.

4. Facerse máis longa unha cousa.

5. Medrar unha persoa.

6. Estender alguén o corpo ou os membros.

ENTRADA LARGA

Hidrocarburo aromático líquido, facilmente polimerizable, de aspecto oleoso, cor amarela, olor penetrante, inflamable, lixeiramente tóxico, e soluble en alcohol, éter e benceno. É un dos produtos básicos da industria petroleoquímica, que se emprega na fabricación de polímeros e copolímeros para a preparación de diversos materiais plásticos e cauchos. Obtense principalmente a partir da deshidroxenación do etilbenceno, feito que supón o 97% da produción mundial:
GRAFICO
Nesta reacción faise pasar o etilbenceno a 600-650°C sobre un catalizador de óxido de ferro ou de cinc. A reacción é endotérmica. Sepárase o estireno formado (un 40%) dos outros produtos da reacción por destilación fraccionada a presión reducida, co fin de chegar a unha concentración superior ao 99,8%, necesaria para a polimerización. O estireno adquiriu importancia en 1925, cando a I. G. Farben se lanzou á fabricación do polistireno, que se empregou durante a Segunda Guerra Mundial como materia prima para a obtención...

1. Acción de estirar de maneira brusca ou violenta algo.

2. Crecemento rápido da estatura dunha persoa.

1. Conxunto de antepasados e descendentes dunha familia.

2. Grupo de individuos emparentados e cunhas características comúns que os diferencia doutros grupos.

1. Estado de actividade vital reducida, inducida pola calor, que se presenta na época máis cálida do ano. O motivo é a reacción protectora do organismo fronte ás condicións desfavorables producidas polas altas temperaturas, e é propio de animais de rexións desérticas tropicais.

2. Fenómeno polo que certas plantas non xerminan ata que reciben o estímulo de temperaturas elevadas, propias do verán.

1. Labor que consiste en rozar un anaco de monte e queimar os terróns e a broza para obter borralla, que se estende despois polo terreo para ser labrado e cultivado.

2. Terreo, nun principio cuberto de bosque ou matogueira, preparado para o cultivo temporal segundo un elemental sistema de cavado. Antigamente, cultivábase durante catro ou cinco anos ata o esgotamento do solo, e despois abandonábase. A cava practicada en zonas despoboadas ou comunais constitúe unha forma característica do cultivo itinerante.

1. Relativo ou pertencente ao estío.

2. Aplícase á planta anual que florece no verán.

1. Conxunto de terras de labor cercadas que pertencen a varios donos.

2. Cereal que se cultiva neste terreo.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cabana de Bergantiños baixo a advocación de san Xoán Bautista.