"ALE" (Contén)

GALICIA

Xurista. Foi conselleiro do Consejo General de la Abogacía Española e contribuíu á celebración do I Congreso de Dereito Galego en 1972. Foi vicepresidente do Partido Galeguista (1979) e presidiu a Comisión Mixta Deputación-Xunta de Galicia. Foi membro da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación, da que foi vicepresidente e na que participou na comisión encargada da redacción das Bases do Estatuto de Galicia, do Instituto Español de Derecho Foral, do Instituto Español de Derecho Procesal e da Asociación Internacional de Avogados.

GALICIA

Escritora. Licenciada en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela, publicou Os Mornias (Premio Merlín de Literatura Infantil 1992), Brumas de octubre (Premio Gran Angular 1994) Conxurados (1995), Magog (Premio Manuel García Barros 1997), co pseudónimo de María Gándara, Alexandra (1999) e A escura luz do Tíber (2000). Como autora teatral obtivo o Premio Camiño de Santiago 1993 coa obra Nocturno de dragón, en colaboración con Bruno Bernardo, e o Premio de Teatro Profesional Camiño de Santiago de 1994 con Ultreias.

GALICIA

Pintor. As súas primeiras obras partiron do construtivismo para reinterpretar dun xeito moi particular a natureza cunha visión abstracta da paisaxe. Participou, entre outras mostras, no Certame de Artes Plásticas Díaz Pardo.

PERSOEIRO

Toureiro. Coñecido como Luis Miguel Dominguín, foi membro dunha dinastía taurina. Tomou a alternativa na praza da Coruña en 1944 e confirmouna en Madrid en 1946. Destacou pola variedade dos seus recursos coa muleta. Retirouse en 1960 e volveu de novo en 1971 ata que se retirou definitivamente en 1973.

PERSOEIRO

Xornalista. Director da cadea COPE en Galicia. Exerceu como redactor de Antena 3 Radio, xefe de redacción de La Región e redactor xefe do gabinete de comunicación da Xunta de Galicia. Foi un dos fundadores da Asociación de Periodistas de Galicia. Escribiu Aprende que é a empresa sen perderte na economía (1997) e colaborou no volume colectivo De profesión, periodista. Homenaje a Diego Bernal (2002).

GALICIA

Guitarrista. Diplomado en psicoloxía da arte pola École Pratique des Hautes Études de París cunha tese sobre Valle Inclán. Estudiou guitarra en Bos Aires con Pablo Escobar, entre outros docentes, e actuou en varios teatros e emisións radiofónicas da cidade. Comezou a súa carreira pedagóxica ao se instalar en París en 1962, onde exerceu en varios conservatorios, centros socioculturais e participou en programas de cultura do goberno francés. Especialista na historia da guitarra, deu numerosas conferencias e ofreceu numerosos recitais en España, Portugal, Francia, Inglaterra, Países Baixos e Alemaña. Estableceuse en Vigo en 1975, onde exerceu como profesor de guitarra no Conservatorio e fundou e dirixiu a Agrupación Guitarrística Galega e a revista G. V. L. Guitarra-Vihuela-Laúde. Actuou como solista coa Orquestra de Cámara de Vigo e foi o primeiro guitarrista galego en ofrecer un concerto con orquestra.

GALICIA

Avogado e político. En 1976 ingresou no Partido Galego Independente, integrado posteriormente na UCD, agrupación coa que participou na comisión do Anteproxecto do Estatuto e pola que foi elixido deputado pola Coruña no Parlamento de Galicia na I lexislatura (1981-1985). Secretario xeral do Partido Nacionalista Galego (PNG), formou parte do goberno tripartito de F. González Laxe (1987-1990) como conselleiro da Presidencia e Administración Pública e como voceiro do goberno galego.

PERSOEIRO

Político. Licenciado en Dereito pola Universidad de Sevilla, iniciou a súa actividade política coa afiliación ás Juventudes Socialistas en 1962 e posteriormente, en 1964, ao PSOE. Comezou a súa actividade profesional como avogado laboralista e como docente na facultade de Dereito da universidade sevillana. Entrou a formar parte da comisión executiva do partido en 1970 e, catro anos máis tarde, foi elixido secretario xeral no Congreso de Suresnes (outubro de 1974). Trala morte de Franco liderou a Plataforma de Convergencia Democrática e formulou a conversión do PSOE nun partido interclasista, dentro da corrente da socialdemocracia europea, que o nomeou vicepresidente da Internacional Socialista (IS) en 1978. A súa proposta foi desbotada no XXVIII Congreso do partido (maio de 1979), polo que dimitiu como secretario xeral, aínda que, meses máis tarde, un novo congreso extraordinario elixiuno novamente. Deputado ao Congreso por Madrid desde 1977, foi presidente do goberno tralas vitorias do...

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. Foi redactor xefe de Radio Popular (1972-1979) e dirixiu El Correo Gallego (1970-1972), Radio Popular de Vigo e o seu circuíto galego (1983-1987), Atlántico Diario (1986), a Televisión de Galicia (1987), Antena 3 de Vigo e Pontevedra (1987-1988), Radio Popular de Valladolid e o circuíto castelán da COPE (1988-1989). A partir de 1991 foi director rexional de COPE e, posteriormente, director xeral de Televigo (1998-1999). No eido político, foi delegado provincial do ministerio de Cultura e secretario provincial de UCD en Pontevedra (1979-1981). Ademais, foi deputado autonómico pola UCD na I lexislatura (1981-1985). Publicou El Luciérnaga (1960), 100 años para conseguir la feria de la pesca. La vocación ferial de Vigo (1985), Un siglo de servizo a Vigo. 1886-1986 (1986), Vigo no espello dos nosos avós (1991), El orgullo de ejercer de vigués en la provincia de Pontevedra (1995), Gallegos al volante 1900-1930...

GALICIA

Galeguista. Realizou estudios de dereito e participou (1967-1977) no relanzamento e actuación do movemento nacionalista galego UPG, da que foi un dos seus dirixentes e coordinador. Durante este período organizou e definiu o nacionalismo para integralo na sociedade galega, actividade pola que foi detido dúas veces. En 1975 organizou o Consello das Forzas Políticas Galegas, plataforma que aglutinaba a UPG, PSG, PGSD, Partido Carlista e Movemento Comunista de Galicia, nun intento de presentar unha alternativa política ao réxime franquista. Desde 1979 é funcionario do concello de Redondela, onde se encarga do departamento de cultura e normalización lingüística. Foi o impulsor da creación do premio de novela longa Eduardo Blanco Amor e desde este concello organizou as primeiras campañas de normalización lingüística, que acadaron proxección en toda Galicia. Foi un dos fundadores da Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística de Galicia (AFNLG) en 1983, da que é secretario. Inspirou...

GALICIA

Xornalista. Exerceu como director de relacións externas da TVG, director xeral de La Región Internacional, xefe do gabinete do director xeral da CRTVG e director da Axencia Galega de Noticias (AGN).

GALICIA

Guerrilleiro e xornalista. Emigrou a Cuba e permaneceu na illa ata 1898, ano en que regresou a Galicia. En 1899 marchou a Montevideo e Bos Aires. Durante anos percorreu as selvas e os desertos de Paraguay e Bolivia. En La Habana fundou os periódicos El Duende, La Nación, El Noticiero Ilustrado e El Brujo, e en Bos Aires, Correo de Galicia. Foi redactor de La Patria, El Combate, El Asimilista, La Lucha, El Orden e La Voz de Cuba, e colaborou con La Voz de Galicia. Publicou El Álbum de un guerrillero. Páginas de la guerra de Cuba de 1895 a 1898 (1899).

GALICIA

Actor e director. Formado teatralmente en Bos Aires e en Galicia, estivo vinculado aos grupos Histrión 70 e Caritel. Escribiu e dirixiu varios espectáculos con Uvegá Teatro, compañía que fundou en 1988, dos que destacan Trínguilin Trángala (1988), Ourense empalme (1997), A señorita Xulia (2000) e O retrato de Dorian Grai (2001). Co Centro Dramático Galego participou como actor en espectáculos como A pousadeira, O mozo que chegou de lonxe, Nau de Amores, Hostia ou Xelmírez ou a groria de Compostela. Foi un dos promotores da Asociación de Actores, Directores e Técnicos de Escena de Galicia.

GALICIA

Profesor. Realizou os estudios de maxisterio e posteriormente licenciouse en Filoloxía Hispánica. En 1989 ingresou no Corpo de Inspectores de Educación e desenvolveu a súa actividade na provincia de Lugo (1989-1995). Desde 1996 desempeñou varios cargos na Administración autonómica como subdirector xeral de centros e delegado provincial en Lugo da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria e, desde 2000, director xeral de Política Lingüística. Colaborou en diferentes traballos relacionados coa didáctica e a pedagoxía, así como coa sociolingüística e a planificación lingüística. É membro do Consello Escolar de Galicia e do comité asesor das revistas Dorna e Revista Galega do Ensino.

GALICIA

Cantautor. Coñecido como Jei Noguerol, destacou dentro do estilo de “canción protesta” durante as décadas de 1960 e 1970. Da súa ampla obra discográfica destacan Denantes dos vinte anos (1976), Cantigas de Fradería (1978), Polo Atlántico Norte (1986), Marea baixa de azuis (1989) e Lúa nova (1997). Tamén compuxo e interpretou a música da película Malapata (1980).

PERSOEIRO

Escritora. Empregou o pseudónimo de Matilde Lloria e colaborou nas revistas Vieiros e Posío. Da súa produción destaca Camino del cántico (1949), Caixiña de música (1971), Un fulgor que se apaga (Premio Ausias March 1981), Memoria anterior 1945-1965 (1992), Dou fe (1994), Irrepetible alondra (1996), Diario de una adolescente (1997) e Unha casa no tempo (2001).

PERSOEIRO

Arabista. É autor, entre outras obras, de Historia de la España musulmana (1925), Historia de la literatura hispanoarábiga (1928) e cinco volumes de Estudios histórico-literarios (1942-1948).

PERSOEIRO

Fotógrafo. Estudiou arquitectura e cinematografía. Individualmente, expuxo a súa obra no Museum of Contemporary Hispanic Art de Nova York (1989), na Galería de Arte Contemporáneo de México (1991) e no Art Institute of Chicago (1991). Participou en numerosas mostras colectivas, entre elas, na V Biennale de Artes Paiz de Guatemala (1987), nos Recontres Internationales de la Photographie de Arles (1991) e na V e VII Fotobienal de Vigo (1992 e 1996).

GALICIA

Actor. A finais da década de 1950 fundou varios grupos teatrais universitarios, para despois incorporarse ás compañías Los Goliardos e Grada. Participou en máis dunha trintena de obras teatrais, que alternou co seu traballo como actor na gran pantalla e en televisión. Da súa filmografía destaca a súa participación en La Función (1964), de C. Santos Fontenla; El Jarama (1965), de J. Marcos; e Hoy como ayer (1966), de M. Ozores. Tamén realizou guións, traballos de escenografía e poesía.

GALICIA

Sociólogo. Licenciado en Ciencias Políticas, Ciencias da Información e Ciencias Sociais, doutorouse en Dereito, Psicoloxía e Historia. Profesor universitario, participou na fundación de Reforma Democrática e de AP, partido do que foi coordinador rexional en Galicia e candidato a deputado por Madrid. Publicou, entre outras, as obras La empresa y la política social (1967) e Conflito y estrategia política (1975) e foi colaborador na prensa e en publicacións especializadas. Membro correspondente da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación, posúe o Premio Eduardo Dato e foi distinguido coa Encomienda de Alfonso X el Sabio e a Cruz Distinguida de Raimundo de Peñafort.