"lla" (Contén)

ILLAS

Illote da ría de Arousa situado ao S da Illa de Arousa, na parroquia e concello da Illa de Arousa.

1. Cada unha das partes en que se divide o tronco ou o talo dunha planta.

2. Punta ou dente en que rematan as forcanzas ou calquera outra ferramenta.

3. Rama en forma de forqueta que ten diversos usos agrícolas.

4. ara longa que remata en dous ganchos que se emprega para suxeitar, coller ou colgar e descolgar algo.

1. Relativo ou pertencente ao pobo galla.

2. Individuo pertencente ao pobo galla.

3. Pobo etíope que habita no macizo central de Etiopia. Na Antigüidade eran pastores nómades pero adoptaron unha forma de vida sedentaria e a súa economía baseouse na agricultura. A súa relixión, que deriva do cristianismo, mestura elementos musulmáns e ritos pagáns.

4. Lingua do grupo oriental das linguas cuxitas que fala o pobo galla.

MONTES

Monte da serra da Pena Forcada que serve de límite ás parroquias (e concellos) de Traba (Laxe) e Calo (Vimianzo). O seu cumio acada os 273 m de altitude.

1. galladura.

2. Lugar onde se bifurca un camiño.

3. galletada.

1. Parte do tronco dunha árbore onde se dividen as ramas.

2. Bifurcación dunha rama.

1. Partir a rama dunha árbore.

2. Saírlle gallas a unha árbore.

3. Separarse unha cousa en dúas ou máis partes.

1. Tipo de letra que corresponde ao corpo 8.

2. Danza ternaria de movemento vivo que probablemente apareceu en Lombardia a finais do s XV co nome de gagliarda. Sobreviviu durante o s XVII, pero no seu estilo serodio apareceu cun ritmo máis lento e comezou a utilizarse en obras musicais de diferentes xéneros vocais e instrumentais.

1. Que é elegante e esvelto.

2. Que actúa con valor e sen medo.

3. Aplícase ao boi ou á vaca que ten os cornos grandes e abertos.

4. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘dereito’.

GALICIA

Xornalista e guionista. Desde o final da Guerra Civil traballou na radio (Radio Nacional e Radio Madrid, fundamentalmente); máis adiante colaborou con TVE na preparación de guións para programas moi diferentes. Tamén cultivou diversos campos literarios, como a novela, os contos e o teatro. O seu labor de guionista desenvolveuse principalmente nos anos cincuenta e sesenta, e traballou con Luis Lucas. O seu traballo centrouse en películas de xénero e grande éxito popular no momento como o folclore, o musical, as aventuras, as películas con neno, a comedia, o melodrama ou as obras de ambientación histórica. Igualmente, traballou con moitos dos considerados directores artesáns do cine español (Elorrieta, Setó, Iguino, Lorente, Cahen). O seu traballo, xunto co de Lucas, respondeu a unha estrutura industrial de tipo menor, como era a española da época, pero na que era fundamental a versatilidade e resposta aos códigos consagrados.

PERSOEIRO

Escritor e erudito. Estivo en prisión e viviu no exilio debido á súa actividade política como liberal. Das súas obras, que critican os preceptos neoclásicos e basean a literatura en fundamentos historicistas, destacan Dicionario criticoburlesco (1811), Letras de cambio a los mercachifles literarios (1834) e Ensayo de una biblioteca española de libros raros y curiosos (1863-1869).

PERSOEIRO

Debuxante. As súas historietas e ilustracións foron publicadas en diferentes revistas, entre outras, La Víbora, da que foi un dos seus fundadores en 1979. Creou, entre outros, o personaxe Makoki con J. Mediavilla e en 1982 unha revista co mesmo nome.

SERRAS

Aliñación montañosa de dirección SO-NL que serve de límite ás parroquias de Barcela e San Pedro de Ernes (Negueira de Muñiz) cos municipios de Ibias e Allande (Principado de Asturias). Culmina nos 1.286 m do Busbeirón, entre Barcela e Ibias.