"To" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Jiři Mahen, escribiu obras poéticas de ton impresionista, ademais de dramas, como Mrtvé More (O mar Morto, 1918), e novelas, como Kamarádi svobody (Camaradas da liberdade, 1909).

GALICIA

Fotógrafo e escritor. Licenciado en Ciencias Químicas e doutor en Ciencias da Comunicación pola Universidade de Santiago de Compostela, exerce como profesor de fotografía na facultade de Comunicación Audiovisual da USC. Impulsor do colectivo Canbranco, cofundou, en 1983, o Centro de Estudos Fotográficos, e participou na posta en marcha da Sala dos Peiraos de Vigo, onde exerceu o comisariado de exposicións de destacados fotógrafos, como B. Brandt, J. Fontcuberta, O. Lele e R. di Vicenzo, así como da Fotobienal de Vigo (1984). Colaborador das revistas fotográficas Foto Profesional, Galicia Moda, Tintimán e Vogue, expuxo parte da súa obra na I e II Fotobienal de Vigo (1984 e 1986); na Galería Sargadelos de Santiago de Compostela (1984); en Foco 85 (1985), en Madrid; na Fundação Gulbenkiam de Lisboa (1987); no Museu dos Biscainhos de Braga (1987); na Posada del Potro de Córdoba (1991); na Sala de exposicións da Estación Marítima da Coruña (1996) e na Casa das Artes e da Historia de...

GALICIA

Deseñador e debuxante. Licenciado en Belas Artes pola Universitat de Barcelona (1987). Traballou en publicacións como A Nosa Terra, Can sen Dono, Taka de Tinta, TBO ou Golfiño, actividades que alternou coa ilustración de libros e o cartelismo. Promotor da revista A ameixa cacofónica (1983) e da primeira páxina web de banda deseñada en galego, Ameixa Cómics (1996), acadou sona cos personaxes Xeixas Johnson e Anamarciana, da que publicou Anamarciana (2001). Recibiu o Premio Curuxa do Humor (1987).

PERSOEIRO

Investigador e escritor. Catedrático de Literatura Hispanoamericana na Universidade de Santiago de Compostela e colaborador do Consejo de Investigaciones Científicas (CSIC), na súa obra analiza a figura de destacados intelectuais galegos, como Castelao, o Padre Feijoo, Lamas Carvajal, E. Pardo Bazán, Eduardo Pondal e Rosalía de Castro; a produción narrativa na literatura hispanoamericana; e a evolución da literatura mundial ao longo do s XX. Autor de varios artigos na Historia de Galicia (1980), escribiu Historia de la literatura gallega (1950), Poetas gallegos (1953), Singraduras da narrativa galega (1973) e Estruturas de la narrativa de Castelao (1973), ademais da edición de significativos títulos de escritores galegos, como Memorias de Tains (1983), de G. Rodríguez Mourullo. Da súa obra tamén cómpre destacar Estruturas novelísticas de Emilia Pardo Bazán (1973), Estruturas novelísticas del XIX (1974) e Leopoldo...

PERSOEIRO

Antropólogo. Catedrático de antropoloxía da Universidade de Santiago de Compostela. Traballou no campo da osteoloxía histórica, da paleantropoloxía, da xenética humana e da biodemografía. Escribiu La Antropología molecular y sus aportaciones al conocimiento sobre el origen del “Homo sapiens”(1999) e varios artigos de investigación relacionados co xénero Homo.

GALICIA

Avogado e político. Foi presidente do Círculo das Artes e do Consello de Área de Lugo de Caixa Galicia, vicepresidente do Consello de Administración e presidente da Comisión de Control de Caixa Galicia. Foi deputado por Lugo na IV, V e parte da VI lexislatura, polo Partido Popular.

GALICIA

Oftalmólogo. Inventou un aparato denominado taquitoscopio para graduar a vista e un novo oftalmóstato para fixar automaticamente o ollo durante as intervencións cirúrxicas.

GALICIA

Xurista. En Uruguay foi fiscal e xuíz. Colaborou na revista madrileña Foro Nacional e publicou Explicaciones históricas elementales del Derecho Romano (1858) e Historia filosófica de la francmasonería (1876).

PERSOEIRO

Pintor húngaro. Foi alumno da Bauhaus de Budapest (1928-1929). Estableceuse en París, onde a partir do estudo da obra de Kandinskij e de Mondrian comezou a crear o novo movemento, que proseguía a obra de Mondrian e de Malevič. Coa súa obra teórica e coa súa plástica cinética negou toda a pintura tradicional e renovou a arte actual.

1. Que produce a constrición dos vasos.

2. Fármaco que provoca vasoconstrición.

1. Que produce a contracción ou a dilatación dos vasos.

2. Axente ou nervio que facilita a dilatación ou a contracción dos vasos sanguíneos.

GALICIA

Economista. Doutor en Ciencais Económicas e catedrático de Desenvolvemento Rexional na Universidad Autónoma de Madrid, especializouse en desenvolvemento local e rexional dos ámbitos español e europeo. Asesor da UE, do Banco Mundial e doutros organismos, dirixiu o proxecto de planificación estratéxica de Vigo (2000-2001). Publicou Desarrollo local: una estrategia de creación de empleo (1987), Política económica local: la respuesta de las ciudades a los desafíos del ajuste produtivo (1993), Desarrollo, redes e innovación: lecciones sobre desarrollo endógeno (1999) e Las nuevas fuerzas del desarrollo (2005).

GALICIA

Artista plástico. Coñecido como Nito Contreras, formou parte do grupo musical Folk Cantigas (1968-1971) e en 1971 trasladouse a Roma para finalizar os estudos de filosofía na Universitá Gregoriana onde se licenciou en 1973. Alí comezou a súa formación artística que o levou á práctica da pintura mural na que evolucionou desde a figuración á abstracción ata chegar a tridimensionalidade. Participou dalgúns dos grupos artísticos alternativos que se desenvolveron en Roma nos anos oitenta, como Magazzini Generali, e foi un dos fundadores da revista Altrimmagine (1986). A finais desa década interesouse pola creación escultórica despois de participar en Borderland (1988), o encontro de artistas europeos de Praga (1990) ou no proxecto itinerante Volkerwanderung, que percorreu os circuítos artísticos de Alemaña. A súa obra escultórica céntrase na creación de formas simbólicas, nas que emprega materiais industriais ou de refugallo, baseadas nas formas primitivas que toma da súa terra....

GALICIA

Relixioso mercedario. Ordenouse presbítero en 1950 e estudou filosofía na Universidad Pontificia de Salamanca e na Universidad Complutense de Madrid, onde tamén cursou psicoloxía. Foi un dos fundadores e director do Instituto Christus Magister na Confederación de Religiosos Españoles en Madrid. Foi cofundador da Escuela Superior de Psicología da Universidad Pontificia de Salamanca, da que foi catedrático e decano. Escribiu Psicología profunda y Ética (1970), Freud y Jung: dos modelos antropológicos (1981), La psicología de la personalidad en Jung (1981) e Tolerancia: debilidad o fortaleza? (2003).