"Nan" (Contén)

GALICIA

Diplomático. En 1916 trasladouse a Santiago de Compostela onde se licenciou en Dereito (1927). Participou en 1923 na fundación do Seminario de Estudos Galegos do que foi secretario de actas ata 1928. Ingresou co traballo “Algunhas moedas castelás atopadas no Valadouro”. En 1936 converteuse en conselleiro permanente do Seminario en calidade de director da sección de Ciencias Sociais, Xurídicas e Económicas. Durante este tempo realizou investigacións históricas que publicou no Boletín da Real Academia Galega, Nós e Arquivos do Seminario, ademais do “Vocabulario popular galego-castelán” que publicou en Faro de Vigo. En 1929 trasladouse a Berlín onde iniciou estudos de ciencia política e entrou en contacto co marxismo. No curso 1930-1931 converteuse en profesor de dereito da Universidade de Santiago de Compostela, en que incluíu un pequeno curso da historia do dereito galego, e en 1931 trasladouse a Madrid para realizar o doutoramento. Ese mesmo ano participou...

GALICIA

Xornalista e escritor. Foi profesor axudante de dereito político na Universidad Complutense de Madrid, facultativo do Instituto Bibliográfico Hispánico ou integrante da Dirección General del Libro y Bibliotecas. Como xornalista colaborou en El Compostelano, El Correo Gallego, La Noche, “As nosas páxinas galegas” do ABC e en Mundo Gallego, foi redactor xefe da revista Chan (1963-1985) e redactor da axencia EFE. Colaborou en diversas revistas especializadas como Revista Internacional de Sociología, Revista de Estudios Políticos ou Boletín da Real Academia Galega e tamén en Bibliografía de traduciones españolas de obras sociológicas y sociales publicadas de 1870 a 1915. Escribiu, entre outras obras, La idea de progreso social en Concepción Arenal (1957). Como tradutor recibiu o Premio Nacional de Tradución Fray Luis de León en 1966 por Felipe II, de C. Petrie. Foi correspondente da Real...

PERSOEIRO

Sociólogo alemán. Intentou conectar a teoría orgánica e a teoría contractual da sociedade. Escribiu Gemeinschaft und Gesellschaft (Comunidade e asociación, 1887), onde definiu as comunidades como agrupacións baseadas nas relacións persoais onde a razón de ser está nelas mesmas, e como organizacións estruturadas de forma racional para obter finalidades externas, Die Sitte (O costume, 1909) e Kritik der offentlichen Meinung (Crítica da opinión pública, 1922).

GALICIA

Escritora. Integrante da Xeración das Festas Minervais e incluída no movemento da Nova Narrativa, foi alumna de R. Carballo Calero en Ferrol, quen a iniciou no coñecemento da literatura galega e no gusto pola escrita. Tras a consecución do Premio de Poesía da Asociación da Prensa de Vigo con “Nuestra primavera, tojos” (1958) e a súa participación en diversos recitais poéticos, incluíu algunhas composicións en diversas publicacións periódicas, como Aturuxo, Vida Gallega e Vieiros. No eido teatral foi actriz do grupo vangardista Teatro-Estudio de Ferrol e escribiu os dramas A outra banda do Iberr (1965) e Un hotel de primeira sobre o río (1968, Premio Castelao de Teatro). Creadora do primeiro programa radiofónico presentado integramente en galego desde a Guerra Civil española, Raíz e Tempo (1963), participou na gravación de discos sobre Castelao e Cunqueiro. Da súa obra lírica, en que reivindica o papel da muller e a súa loita por Galicia, e que...

PERSOEIRO

Futbolista. Coñecido como “el niño”, xoga na posición de dianteiro. Comezou a súa carreira futbolística no Atlético de Madrid aos dez anos e fixo o seu debut no primeiro equipo do clube Atlético de Madrid na tempada 2000/01 e na primeira división española o ano seguinte trala ascensión do Atlético. Xogou cinco tempadas neste equipo, co que marcou un total de setenta e catro goles. No ano 2007 asinou un contrato con equipo inglés Liverpool CF no que foi a fichaxe mais cara na historia do clube. Debutou como internacional na selección española o 6 de setembro de 2003, participou na Eurocopa de 2004, no Mundial de 2006 e na Eurocopa de 2008, marcando o gol que lle deu a vitoria a España fronte a Alemaña na final.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Muxía baixo a advocación de san Martiño.

GALICIA

Pedagogo. Foi director xeral de Ordenación Universitaria e Política Lingüística da Xunta de Galicia e director-xerente da Fundación Caixa Galicia. Desempeñou outros cargos públicos, como o de director de Universidades e Investigación (1990-1997) e foi responsable da Rede de Ciencia e Tecnoloxía de Galicia (RECETGA). Escribiu O sentido da liberdade na educación (1979), Teoría da educación (1987) e Avances no desenvolvemento do sistema universitario de Galicia (1993). Recibiu a Insignia de Ouro da Universidade de Santiago de Compostela (1988) e a Medalla de Prata de Galicia (1998).

CABOS

Cabo da Costa da Morte, situado no litoral da parroquia de Touriñán (concello de Muxía), que constitúe o extremo máis occidental da España peninsular.

1. Transmisión do son que se forma nunha parte a través doutra.

2. Combinación da auscultación e a percusión que permite limitar dous órganos veciños.

PERSOEIRO

Procurador e promotor turístico. Foi decano do Ilustre Colegio de Procuradores da Coruña (1978-1998) e o primeiro presidente do Consello Galego dos Procuradores. Tenente de alcalde da Coruña (1950-1963), foi presidente da Asociación de Amigos do Turismo de Galicia e cónsul de Portugal. Preside a agrupación folclórica Aturuxo e foi fundador do Club Naútico de Camariñas. Recibiu, entre outros galardóns, a Medalla de Prata de Galicia (2004). É académico de honra da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación.

1. Que trona.

2. Ser imaxinario ao que se lle atribúe o poder de producir a treboada.

MACIZO

Macizo do N da illa de Madagascar, onde se atopa a maior altitude da illa, o Maromokopo (2.886 m). Está cuberto de bosque tropical húmido. A vertente oriental cae abruptamente sobre a estreita chaira litoral.

PERSOEIRO

Político malgaxe. Foi deputado da Assemblée Française (1956-1959) e fundou o partido socialdemócrata (1956), de signo conservador e profrancés. Foi presidente de Madagascar en 1960, cargo para o que foi reelixido en 1965 e en 1972. Levou unha política pro-occidental e antimarxista, e foi derrocado en 1972 por unha revolta popular.

1. Persoa que anda dun sitio para outro enganando aos demais para tirar proveito.

2. Persoa desvergonzada e astuta que fai pequenas falcatruadas.

3. Persoa a quen lle gusta ir de troula e pasalo ben.

PERSOEIRO

Crítico e director teatral. A publicación dos seus escritos sobre teatro, He That Plays the King (1950), representou un impulso para o teatro convencional de despois da Segunda Guerra Mundial. Foi quen máis axudou á xeración dos angry young men a través das revistas onde publicaba as súas críticas. Foi contrario á censura, e autor de Oh Calcutta (1969).

CIDADES

Cidade de Taiwán (176 km2; 725.985 h [2004]). Situada ao SO da illa, ten industrias alimentarias azucreiras e fariñeiras, e produción de cemento. Foi capital da illa ata 1895.