"AN" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, situado aos pés de Sierra Morena, na parte alta do val do río Bodión (5.075 h [1996]). Destaca a agricultura de secaño (cereais, viña e oliveiras) e gandería (ovina e porcina), combinada cunha certa actividade industrial (alimenticia e metalúrxica). Ten tradición a fabricación de zapatos. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, a casa dos Panea, a igrexa de Nuestra Señora de la Granada (s XVIII), a ermida de Nuestra Señora de la Hermosa (s XVIII), o convento carmelita (s XVII) e a praza modernista de Zurbarán.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Salamanca, Castela e León, drenado polos ríos Huebra e Yeltes (1.594 h [1996]).

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Colaborou, entre outros medios de comunicación, no xornal La Noche e en Radio Vigo. En 1953 incorporouse ao Faro de Vigo, onde asinaba as páxinas dominicais “Crónicas de lo insólito” e “Reportaje a la historia”. Ademais, publicou o libro de poemas Íntimo latido (1960) e os ensaios La bella Otero (1959) e Mujeres célebres (1969).

GALICIA

Xogador internacional de voleibol. Debutou na división de honor española en 1993 co Club Vigo Voleibol. En 1996 fichou polo Cannes francés, co que se proclamou campión da Copa de Francia en 1998 e da Recopa de Europa en 1999. Despois, en 1999, marchou xogar a Italia. Coa selección española participou en campionatos de Europa e do Mundo, na Liga Mundial e nos Xogos Olímpicos de Sidney 2000.

PERSOEIRO

Artista visual. Participou, entre outras exposicións, en Primeiro Centenario do cómic (Bruxas, 1996), Unha de patos (Pontevedra, 1998), Kalkomanias (Pontevedra, 1998) e Novos Valores (Pontevedra, 1999). No eido das mostras individuais destaca No te importe… (Vigo, 2000). En 1999 recibiu a bolsa de axuda á investigación artística Caixa Pontevedra.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado no val do Guadalquivir, entre Carmona e Écija (7.470 h [1996]. Centro agrícola de La Campiña, con industrias alimentarias. De orixes prehistóricas, recibiu durante a ocupación romana o nome de Obulcula. Conquistada polos cristiáns en 1248, o seu señorío foi entregado á orde de Alcántara. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, o xacemento de Fuente de la Reina e os restos do castelo de Fuentes.

GALICIA

Escritor. Da súa produción cómpre destacar: Preludio matinal (1919), Oro de la amanecida. Ofertorio lírico (1920), Las linfas embrujadas. Motivos literarios (1924) e Salomé de Sar (1931).

PERSOEIRO

Arquitecto. Traballou para os papas Clemente XII e Bonifacio XIV. Entre as súas obras romanas destacan o Palazzo della Consulta, a fachada de Santa Maria Maggiore e a tumba de Inocencio III. En 1751 estableceuse en Nápoles, onde foi arquitecto real.

PERSOEIRO

Dramaturgo sudafricano que escribiu en lingua inglesa. A súa obra versa sobre a problemática racial. Conseguiu fama mundial coas representacións que a compañía The Serpent Players, fundada por el mesmo, fixo de obras súas como The Blood Knot (O lazo de sangue, 1963), The Island (A illa, 1974), The Road to Mecca (O camiño cara á Meca, 1985), A Place with the Pigs (Un lugar cos porcos, 1988), ou My Children! My Africa! (Meus fillos! Miña África!, 1990), onde analiza a situación política dun país multirracial sometido a un sistema de segregación.

1. 1. Termo que se emprega para aludir a alguén de quen se descoñece o seu nome ou que non se quere mencionar.

   2. Termo que se emprega para denominar a unha persoa de forma despectiva.

2. Muller que exerce a prostitución.

PERSOEIRO

Historiador, escritor e arquiveiro. De orixe galega, colaborou na Crónica General de España (1865-1867), Revista de España e La Ilustración Gallega y Asturiana. Entre as súas obras destacan o libreto da zarzuela Pedro Madruga, Alfonso. Recuerdos de Galicia (1895), El castillo del marqués de Mos de Sotomayor. Estudio histórico sobre el feudalismo en Galicia (1870-1871) e Últimas relaciones de España con la República de Chile (1871-1872).

1. Que brilla de maneira intensa e breve.

2. Que posúe un brillo similar ao do raio.

3. Que alcanza moita intensidade en moi pouco tempo.

PERSOEIRO

Gramático e relixioso. Os seus primeiros estudios lingüísticos defendían a unidade da lingua catalana. En 1910 redactou unha Gramàtica elemental de la llengua valenciana (1915), na que, como membro da Acadèmia de la Llengua Catalana, adoptou unha posición ecléctica fronte ás Normes ortogràfiques do Institut d’Estudis Catalans (IEC) e certas solucións ortográficas dialectais. En obras posteriores (Compendi de la gramàtica valenciana, 1921, e Vocabulario ortogràfic valencià-castellà, 1921) acentuou esta tendencia vulgarizante. En 1928 ingresou na Academia Española. As súas posicións gramaticais aínda variaron en Ortografia valenciana (1932), pero seguiu sen aceptar as normas do IEC. Tamén publicou, entre outras obras, Historia de la villa y condado de Cocentaina (1920), Temes pràctics per a l’ensenyança de la llengua valenciana (1926) e Los caballeros de apellido March en Cataluña y Valencia (1935)

1. Que fulmina.

2. 1. Que ten un efecto rápido ou instantáneo.

3. 1. Que ten un efecto rápido ou instantáneo.

4. Aplícase á substancia que serve para lanzar o proxectil nas armas de fogo ou que fai detonar unha carga explosiva.

PERSOEIRO

Abade de Saint-Denis. Reconstruíu a basílica da abadía. Participou no derrocamento dos merovinxios e no acceso ao trono de Pipino o Breve. Colaborou no restablecemento do poder temporal do papado en Italia. A súa festividade celébrase o 17 de febreiro.