"To" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor latino e teólogo. Filósofo neoplatónico, foi mestre de retórica, comentarista de Cicerón e tradutor do Órganon, de Aristóteles, e de obras neoplatónicas. Das súas obras destacan De definitionibus, Ars grammatica, Adversus Arium, De generatione divini Verbi e os comentarios ás epístolas de san Paulo.

1. Que conseguiu a vitoria.

2. Aplícase ao combate, loita ou competición en que se vence.

3. Que reflicte éxito ou vitoria.

CIDADES

Cidade da provincia de Ragusa, na illa de Sicilia, Italia (54.320 h [2001]). Situada sobre os contrafortes meridionais dos Iblei, é un centro vinícola.

PERSOEIRO

Escultor e decorador, Formouse en Venecia no obradoiro de Il Sansovino. Traballou con Palladio e con Il Veronese en obras de ornamentación como en Villa Barbaro en Maser (1565). De estilo manierista elegante e refinado, das súas obras destaca San Girolamo, en Santa Maria dei Frari en Venecia (1569).

PERSOEIRO

Escritor italiano. Colaborou na revista antifascista Solaria, onde publicou Il garofano rosso (1933-1948). Da súas novelas destacan Conversazione in Sicilia (1941), Uomini e no (1945), Le donne di Messina (1949) e La garibaldina (1956), e o ensaio Le due tensione (1967).

PERSOEIRO

Humanista e pedagogo italiano. De nome Vittorino Rambaldoni, creou en Mantua unha importante escola humanística. Escribiu De orthographia.

PERSOEIRO

Violinista e compositor. Ordenado sacerdote (1703), foi mestre de violín do Seminario Musicale del Ospedale della Pietà (1703-1740). A partir de 1713 traballou tamén como compositor e empresario de óperas en Venecia. En 1740 trasladouse a Viena, ao servizo da corte do Emperador Carlos VI. Compuxo corenta e cinco óperas e dous oratorios, ademais de corenta obras relixiosas e vinte e oito cantatas e serenatas. A súa produción instrumental é moi extensa, e conta con setenta e cinco sonatas para dous e tres instrumentos, vinte e tres sinfonías e uns catrocentos setenta concertos, a maioría deles escritos para instrumentos solistas, dos que destacan As estacións, da colección Il cimento dell’armonia, opus 8, L’estro armonico, opus 3 e La stravaganza, opus 4. A súa arte instrumental ten unha gran forza lírica procedente do campo dramático.

PERSOEIRO

Gran príncipe de Kiev (980-1015) e de Novgorod (972-1015). Incorporou aos seus territorios os pobos bálticos dos xatvingos e dominou a rexión do Bug setentrional. Segundo a chamada Crónica de Néstor, consentiu axudar militarmente ao Emperador Basilio II de Bizancio contra o seu rival Bardas Forcas, pero demandou en compensación a man da irmá do emperador, Ana. Os gregos, pola súa banda, esixíronlle a conversión ao cristianismo e foi bautizado en Kherson en 980, co que comezou así a cristianización de Rusia.

CAPITAIS

Capital do kraj de Primorje, ou do Litoral, Rusia (623.000 h [1997). Porto importante no mar de Xapón e terminal do ferrocarril transiberiano, ten estaleiros, construcións mecánicas e de maquinaria para o tratamento do peixe e para a industria da balea. Fundada en 1860, converteuse en porto militar (1872) pola súa importancia estratéxica. En 1920 os revolucionarios tomaron o poder, pero foron aniquilados pola intervención dos xaponeses, que foron expulsados en 1922.

1. 1. Cargo ou dignidade de voivoda.

   2. Tempo que dura o goberno dun voivoda.

   3. Territorio gobernado por un voivoda.

2. División administrativa de primeira orde de Polonia.

PERSOEIRO

Físico. Investigou no campo da electricidade e inventou o electróforo (1775). Entre 1776 e 1778 dedicouse á química e descubriu e illou o metano. En 1800, a partir das observacións de Galvani sobre a electricidade animal, construíu a primeira pila eléctrica (pila voltaica).

PERSOEIRO

Matemático e físico italiano. Contribuíu ao estudo da análise funcional e das ecuacións diferenciais. Aplicou as matemáticas ao campo da bioloxía, para o estudo do crecemento, da loita pola vida ou das leis de Mendel. Fixo tamén estudos de mecánica e de óptica.