"To" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao xintoísmo.

2. Seguidor do xintoísmo.

PERSOEIRO

Arcebispo, pai e doutor da Igrexa. Formouse na escola de Libanio xunto a san Basilio o Grande, estudou teoloxía con Diódoro bispo de Tarso e destacou pola súa elocuencia. Ordenado sacerdote (376), foi diácono (381) e presbítero de Antioquía (386), desenvolvendo unha intensa actividade pastoral, consagrada fundamentalmente á predicación. En 398 foi consagrado arcebispo e patriarca de Constantinopla, pero as súas predicacións provocaron a inimizade da Emperatriz Eudoxia e doutros bispos e, tras o Sínodo de Quene (403), foi deposto e desterrado a Bitinia. A indignación popular forzou o seu retorno, pero Eudoxia conseguiu que fose novamente exiliado a Ponto (404). A partir do s VI recibiu o alcume de Crisóstomo (Boca de Ouro) pola súa elocuencia. As súas obras están formadas por predicacións esexéticas, sermóns de circunstancias, homilías litúrxicas entre as que destacan as catequeses bautismais, e tratados. A súa festividade celébrase o 13 de novembro en Oriente e o 13 de...

PERSOEIRO

Compilador grego. É autor dunha antoloxía de escritores gregos, desde Homero aos neoplatónicos, dividida por temas en catro libros.

PERSOEIRO

Señor de Bizkaia (1322-1326), fillo de María I e Xoán I de Bizkaia. En 1319, ao morrer seu pai, proclamouse rexente de Afonso XI de Castela, que o rexeitou como conselleiro ao acadar a maioría de idade (1325) e fixo matalo.

PERSOEIRO

Rei de Portugal (1481-1495), fillo e sucesor de Afonso V. Reprimiu duramente a nobreza rebelde. Mantivo a paz con Castela, o que lle permitiu dedicarse a organizar expedicións marítimas.

PERSOEIRO

Relixiosa, filla de Ricardo de Lestonnac e de Xoana Eyquem de Montaigne, e sobriña do humanista Montaigne. Despois dunha curta experiencia no císter de Toulouse, traballou a prol das mulleres. Cun grupo de compañeiras e coa axuda dos xesuítas Xoán de Bordes e Francisco Raymond, fundou a orde da Compañía de María a Nosa Señora en Bordeos, aprobada polo Papa Paulo V en 1607. A súa intención era aplicar á educación das mulleres os postulados que Montaigne defendía para a educación dos homes: a educación do home íntegro, a instrución en todo o que se refire ao espírito e á recta dirección do entendemento e dos costumes. Tamén recibiu a influencia das escolas calvinistas da época e, sobre todo, da Compañía de Xesús, a través do seu sistema pedagóxico, a Ratio Studiorum. A súa festividade celébrase o 15 de maio.

PERSOEIRO

Raíña de Castela e León (1504-1516; titular 1516-1555) e titular de Aragón (Xoana I; 1516-1555) e de Nápoles-Sicilia (Xoana III; 1516-1555), duquesa de Bramante e condesa de Flandres, filla dos Reis Católicos. En 1495 concertouse o seu matrimonio co arquiduque Filipe de Austria, herdeiro do Emperador Maximiliano I e de María de Borgoña, e casou por poderes en Valladolid (1496) e en persoa en Lilla. Ao morrer a súa nai (1504) foi aclamada como raíña de Castela e foi xurada, co seu home, nas cortes de Toro, onde o seu pai declarou a súa incapacidade para gobernar. Pola Concordia de Salamanca (1505) acordouse que reinasen Xoana, Filipe e Fernando o Católico, e pola Concordia de Villafáfila (1506) declarouse a súa incapacidade para gobernar e quedou como único rei Filipe. Morto seu pai (1516), herdou as coroas de Castela-León, Aragón e Nápoles-Sicilia, aínda que o goberno efectivo pasou ao seu fillo Carlos de Gante (Carlos I).