"AP" (Contén)

DIARIOS

Diario británico fundado en 1855 por Arthur B. Sleigh co nome de Daily Telegraph and Courier, que aos poucos meses foi adquirido por J. M. Levy. Despois dunha gran crise, en 1928 foi vendido aos irmáns Berry, quen reanimaron económica e editorialmente a publicación. En 1937 absorbeu o Morning Post, fundado en 1772. Órgano das clases medias, vinculouse dende os anos trinta ao partido conservador. En 1968 rexistrou unha tiraxe media de máis dun millón de exemplares. Forma parte da empresa editorial Telegraph Group Limited (TGL), que publica ademais The Sunday Telegraph e The Spectator. Á súa vez, o grupo TGL é propiedade de Hollinger International Inc, unha compañía editora con xornais en EE UU, Reino Unido, Canadá e Israel. Por outra banda, pertence á European Dailies Alliance (EDA), un colectivo xornalístico que integra catro importantes medios de comunicación europeos: Le Figaro, de Francia, ABC, de España, e Die Welt, de Alemaña.

PERSOEIRO

Compositor italiano. Instruíuse con Antonio Illesberg en Trieste e logo estudiou composición con Casiraghi e Frazzi en Florencia. Nas súas primeiras obras empregou a linguaxe diatónica e, posteriormente, penetrou no dodecafonismo. Da súa produción destacan as óperas Volo di notte (Voo nocturno, 1940) e Il prigioniero (O prisioneiro, 1950); a música orquestral Picola musica notturna (Pequena música nocturna, 1954), Variazioni (Variacións, 1954) e Job (1950); e a serie de pezas para voz solista e conxunto 5 canti (5 cantos, 1956).

PERSOEIRO

Eclesiástico grego. Bispo de Corinto en 1921 e arcebispo de Atenas en 1938 e 1942. Foi desterrado polo goberno grego (1938-1941). Opúxose á ocupación alemá e protexeu os xudeus. O Rei Xurxo II nomeouno rexente de Grecia (1944-1946).

1. Apelido de orixe toponímica formado sobre a base léxica pena e mais a preposición de (neste caso coa forma da, resultado da contracción co artigo feminino a) indicadora de lugar de procedencia, residencia ou nacemento do individuo a quen se lle aplicou na súa orixe. Documéntase no s XI: “Marina Ares da Pena” (doc ano 1068 en Miguel Romaní Martínez, A Colección diplomática do Mosteiro Cisterciense de Santa María de Oseira (1025-1399), vol II, 1990-1993, p 1099). Tamén se grafa Da Pena.

2. Liñaxe que trae como armas, en campo de azul, unha cadea rota, nunha parte, e na outra un home cunha cadea ao pescozo.

PERSOEIRO

Pintora. Estudiou debuxo e pintura en Madrid. Participou en exposicións en Lugo, Santiago de Compostela e Madrid. Entre os galardóns que recibiu destaca a terceira medalla do XXX Salón de Otoño (Madrid, 1959).

GALICIA

Canteiro. Estudiou na Escola de Canteiros de Poio. Realizou reproducións de escudos, restauracións de cruceiros, chemineas, fontes, reloxos de sol e outras pezas de cantería en Pontevedra, Ponteareas e Zaragoza, entre outros lugares. Colaborou na montaxe de exposicións na Escola de Cbanteiros de Poio e realizou exposicións en Pontevedra e As Pontes.

GALICIA

Pintor, escultor, ceramista, deseñador gráfico e vidreiro. Coñecido como Chema Dapena, iniciouse na arte da man de Saturno Lois, López Guntín e Esteve Adam. Realizou estudios de pintura, escultura, deseño industrial, cerámica, vidro e microfusión de metais, entre outras, na Escola de Artes e Oficios Ramón Falcón (Lugo) e na Escuela de Bellas Artes de San Fernando (Madrid). Dende 1980 vive en Ourense. No eido do deseño gráfico, foi director artístico e creativo de Porcelanas Galos (1983-1991). Dende entón compaxinou a actividade artística coa docencia. Deu cursos de deseño, vidro e cerámica para a firma Olarte en Montemor O Vello (Coimbra), no Centro de Artesanía e Deseño de Galicia, na Escola de Vidro de Galicia, na Fundación Centro Nacional del Vidrio e na Real Fábrica de Cristales de La Granja. Na súa obra conviven os distintos materiais, como o vidro, a madeira, o chumbo, o ferro e o aceiro, nunha proposta na que a figuración deixou paso a unha abstracción na que propuxo mundos...

PERSOEIRO

Escritor grego. Continuador do espírito de Bizancio, as súas obras mesturan notas autobiográficas con exemplos históricos e míticos. Da súa produción destacan Kathréptēs gynaikōn (O espello das donas) e Kēpos Kharitōn (O xardín das Gracias).