"ARE" (Contén)

GALICIA

Funcionario da Administración local, xornalista e poeta. Colaborou en revistas e xornais como Finisterre, Sonata Gallega, Agro, Ciudad, Alba, Litoral, El Pueblo Gallego, La Noche, Faro de Vigo, El Ideal Gallego ou Diario de Pontevedra, onde desempeñou o cargo de redactor xefe. Empregou frecuentemente os pseudónimos Ramón de Silva, Emilio Ramón Álvarez e Era. No 1949 colaborou con Celso Emilio Ferreiro na fundación da colección de poesía Benito Soto, na que publicou o poemario Madrigal. Posteriormente editou Sonetos de Quicio Volante (1992), volume en que reuniu poemas escritos entre 1950 e 1990. No eido da prosa, publicou La veleta apunta a Pontevedra (1991), recompilación de textos que viron a luz na prensa entre 1947 e 1971. Entre os recoñecementos que obtivo...

GALICIA

Frade agostiño. Realizou estudios en Manila ata ordenarse sacerdote (1862), sendo destinado a Pamponga. Foi nomeado Rector do Colexio de La Vid (1873) e do de Valladolid (1877). No 1886 marchou de novo ás Filipinas, onde se encargou das parroquias de Bacolor e Candaba ata a súa morte. Escribiu Relación nominal de todos los religiosos que han profesado en el Real Colegio Seminario de Valladolid y La Vid, pertenecientes a la Provincia del Dulcísimo Nombre de Jesús, de Agustinos calzados de Filipinas (Guadalupe) e Documentos y estados relativos al Real Colegio Seminario de Agustinos filipinos de Valladolid

GALICIA

Licenciada en Filoloxía Galego-Portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela, traballa como profesora de Lingua e Literatura Galegas. Ata 1994 pertenceu ao Colectivo de Feministas Independentes Galegas (FIGA) e foi unha das promotoras da revista deste colectivo A festa da palabra silenciada. Colaborou en diferentes xornais e revistas con comentarios enfocados dende a ideoloxía feminista e artigos de crítica literaria, boa parte deles centrados na literatura infantil e xuvenil, eido en que tamén destaca como estudosa de temas relacionados co sexismo e coa coeducación, ademais de creadora. Entre os seus títulos cóntanse O rei da nada e outros contos (1988), volume en que se inclúe “O rei da nada”, co que acadou o primeiro premio do concurso de Contos Infantís O Facho (1979), e “A cova da serpe”, co que obtivo o segundo premio en 1980 nese mesmo concurso. Ademais con O rei...

GALICIA

Xogador de fútbol. Militou a maior parte da súa carreira deportiva no Real Club Celta de Vigo, dende a tempada 1979-80 ata a 1995-1996, a da súa retirada. Con anterioridade xogou no Club Deportivo Orense, e na 1982-1983 foi cedido ao Racing de Ferrol. Co Celta disputou 311 partidos oficiais (194 na Primeira División e 107 na Segunda), chegando a ostentar a capitanía do equipo. Ocupaba no campo a posición de centrocampista organizador e adoitaba lucir o número 6. O seu maior éxito foi proclamarse subcampión do Campionato de España (Copa da S M o Rei), disputando a final ao Real Zaragoza, en Madrid, a noite do 20 ao 21 de Abril de 1994. O 24 de agosto de 1996, no partido da súa homenaxe, recibiu a insignia de ouro e brillantes do Real Club Celta de Vigo.

PERSOEIRO

Conde Lemos e, segundo Vasco da Ponte, “o maior señor do Reino de Galicia”. Procedente da baixa nobreza, foi Alcalde de Compostela durante o período irmandiño. Destacou nas cortes de Xoán II de Castela e Enrique IV e foi un dos principais dirixentes, xunto a Alonso de Lanzós e Diego de Lemos, da sublevación irmandiña, actuando sobre todo nas terras de Compostela onde resistiu os contraataques de señores coma Pedro Álvarez de Soutomaior (Pedro Madruga). O Cancionero General de Hernando del Castillo contén unha composición da súa autoría.

PERSOEIRO

Industrial ceramista. Principiou a súa experiencia laboral na Alemaña onde fundou unha fábrica na que decoraba a louza que comercializaba posteriormente. No 1922 trasladouse a Vigo, onde montou un obradoiro de cerámica. No 1939 anovou a fábrica, introducindo métodos industriais. Na década dos cincuenta e sesenta, sucedeu a Manuel Álvarez Pérez na dirección do Grupo de Empresas Álvarez e chegou a controlar o 40% da produción de porcelana de España e o 70% da de louza.

GALICIA

Pintora. A súa obra está presente tanto en institucións como en coleccións particulares. Nos seus cadros, o xogo e o humor están presentes a partir de repertorios iconográficos familiares, cunha poética propia do mundo das tres dimensións, con series nas que hai variacións de esquemas no que se inspira a repetición dun motivo, xeralmente formas xeométricas e circulares.

PERSOEIRO

Pintor e dourador que traballa finais do século XIX. No ano 1898 encargouse de pintar o retablo colateral de Santa María de Vide (As Neves)

PERSOEIRO

É propietario e maître de Casa Alfredo (Mos), e o primeiro e actual presidente-fundador da Asociación Galega de Sumilleres. Paralelamente desenvolve un importante labor docente, impartindo dende 1997 cursos de sumiller.

GALICIA

Actor, escenógrafo, figurinista e director de escena, cine e dobraxe. Principiou a súa andaina como actor e escenógrafo no grupo Teatro Circo en espectáculos como Crónica do sol de inverno (1971). Logo iniciou unha longa estancia en Madrid, onde se uniu ao grupo La Picota. De volta en Galicia participou na fundación de Troula, co que dirixiu: O velorio (1978), a partir dun texto homónimo de Francisco Taxes; Anastas ou a orixe da constitución (1979) a partir dunha obra de Juan Benet; ou Pedro Madruga (1980), sobre un guión de Miguel Gato. Co Centro Dramático Galego ten dirixido espectáculos como: Caderno de Bitácora (1985), partindo dun texto homónimo de Francisco Taxes; Un refaixo para celestina (1993), sobre unha adaptación da coñecida obra de Eduardo Blanco Amor; e Viaxe e fin de Don Frontán (1995), sobre textos de Rafael Dieste ou Lugar (1999) a partir da obra homónima de Raúl Dans. Como actor participou en moi diversas...

PERSOEIRO

Mestre dunha escola primaria en Santiago. Dirixiu nesta cidade o xornal El Eco del Magisterio.

GALICIA

Realizou estudios de Medicina na Universidade de Compostela e morreu ao pouco de rematalos. En 1875 foi galardoado nos Xogos Florais de Santiago polo poema “A romería”, publicado en El Heraldo Gallego e O Tío Marcos da Portela. En castelán escribiu o conto Unas memorias. Cuento original (1871), os poemarios Primeros ecos de una lira (1871), Mi tributo a Galicia (1871), Senda de abrojos (1874) e Baladas (1876). Obtivo un premio literario na Coruña pola composición “Al trabajo” e colaborou en El Diario, Alfar e El Alacrán.

PERSOEIRO

Estudou Filosofía, Teoloxía e é doutor en Ciencias da Información. Profesor na Facultade de Ciencias da Información da Universidade de Santiago de Compostela, foi delegado da Voz de Galicia en Santiago, director xeral de Cultura da Xunta e coordinador xeral das Xornadas do Cine en Ourense. Publicou traballos monográficos sobre comunicación e cultura, medios de comunicación e audiovisuais en Galicia. Durante a súa estadía á fronte da Dirección Xeral de Cultura promoveu a posta en marcha do Centro Dramático Galego en 1984 e consolidou as axudas para a produción e distribución de espectáculos teatrais. Tamén ocupa un lugar importante no cine galego desde os anos setenta. Coa organización das Xornadas de Cine en Ourense, en que colaborou de maneira moi especial de 1973 a 1978, contribuíu a impulsar a recuperación do cine galego. Durante o seu mandato...

GALICIA

Licenciado en Dereito e Xornalismo. Dirixiu diversos semanarios, revistas e xornais (El Mundo, Mundo Diario, Interviu e Periódico de Cataluña). Publicou obras de carácter xurídico, libros de colaboración e outros referidos a diversas temáticas como: Historia de la Falange (1969), Matesa, más allá del escándalo (1974) e Maldito mercado, Manifiesto contra el fundamentalismo neoliberal e Los 90 ministros de Franco.

PERSOEIRO

Comediógrafo castelán. Escribiu sempre en colaboración co seu irmán Serafín (Utrera, Sevilla 1873 - Madrid 1938) xunto a quen se iniciou no xornalismo. Escribiron duascentas obras, entre comedias e sainetes que recrean unha Andalucía na que a vida é idílica. Destacan: El patio (1900), El genio alegre (1906), Malvaloca (1912), La boda de Quinita Flores (1925), La pícara vida (1932) e outras obras.

PERSOEIRO

Político. Pertenceu á Comisión dos 16, encargada da redacción do Anteproxecto do Estatuto de Autonomía de Galicia de 1981. Vencellado á Unión de Centro Democrático. Estivo presente na xuntanza o 10 de xaneiro de 1979 en Santiago no Pazo de Raxoi.

PERSOEIRO

Político e escritor. Ocupou un cargo na Jefatura Provincial de Educación e Descanso de Pontevedra. Literariamente foi máis coñecido co pseudónimo Manuel de Ventosela. Publicou moitos dos seus versos na revista viguesa Vida Gallega, recollidos case que todos no volume Lágrimas del corazón (1933).

GALICIA

Sacerdote e líder agrarista. Estudiou o bacharelato en Ourense. Posteriormente ingresou no Seminario Conciliar de San Fernando, onde foi ordenado sacerdote. Pouco despois principiou unha intensa actividade pública, colaborando en múltiples xornais como La Nueva Época, El Eco de Orense ou La Galerna. Foi alentador do ourensán Círculo Católico de Obreiros. Exerceu por primeira vez como abade rural en Parada de Laviote (O Irixo) onde no 1904 escribiu o seu primeiro folleto independente El cura rural. No 1907 marchou a Madrid para se establecer como capelán do marqués de Urquijo. Alí vencellouse aos círculos galeguistas, colaborando nas actividades do Centro Galego e coa revista Galicia, que dirixiu a partir do 1908. Publicou unha colección de contos titulados Por los agros celtas (1907). Xunto con Alfredo Vicenti, Manuel Portela Valladares, Luís Antón de Olmet, Prudencio Canitrot e outros fundou o movemento Acción Gallega, que dende 1910...

PERSOEIRO

Colaborador habitual da prensa de finais do XIX con versos costumistas. Acadou unha mención de honra pola súa poesía “O trasno” nos Xogos Florais da Coruña, celebrados en agosto de 1884, publicada posteriormente en Galicia Humorística. Aparece no “Apéndice” antolóxico da Literatura Gallega, de Carré Aldao co poema “Aos estudiantes portugueses”, de 1902. Entre 1882 e 1888 publicou na Coruña varias composicións en castelán tituladas Apropósitos de Carnaval.