"ELAS" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Melide baixo a advocación de san Martiño.

PERSOEIRO

Gramático francés, señor de Vaugelas e barón de Pérouges. De nome Claude Favre, foi membro da Académie Française (1634) e, protexido por Richelieu, interveu activamente na tarefa do Ditionnaire. Foi autor dunhas Observations sobra a lingua que se converteron nas famosas Remarques sur le langue française... (1647).

PERSOEIRO

Arquitecto. Membro dunha familia de canteiros da comarca cántabra de Trasmiera, traballou en Asturias e en 1658 instalouse en Santiago de Compostela, chamado polas monxas beneditinas de San Paio de Antealtares para continuar coa reforma do mosteiro e, despois do incendio de 1659, reconstruílo. A súa linguaxe arquitectónica é clasicista. En 1661 encargouse da construción da igrexa do mosteiro de San Salvador de Celanova e en 1664 fíxose cargo das obras de San Martiño Pinario. Proxectou un cárcere público para a cidade que non se realizou e construíu ao redor de 1663 a capela do Santo Cristo de Burgos na catedral. Realizou tamén a igrexa do colexio das Orfas (1664), a ampliación do convento de Santa María de Belvís (1664) e, fóra de Santiago de Compostela, as capelas de San Ildefonso en Santa María de Iria Flavia (1666) e da Virxe do Rosario en Santa Baia de Arealonga (Vilagarcía de Arousa, 1666-1698), e a casa do bispo de Quito (1666) en Padrón.

PERSOEIRO

Avogado e político ecuatoriano. Foi presidente da república en cinco ocasións (1934, 1944, 1953, 1960 e 1968), pero non puido cumprir o seu mandato máis ca entre 1952 e 1956, pois nos outros catro mandatos foi derrocado polos militares.

GALICIA

Historiador. Profesor de historia contemporánea na Universidade da Coruña, especializouse en temas de historia social de Galicia. Das súas obras destacan A sociedade galega da Restauración na obra de Pardo Bazán (1875-1900) (1987), Agitacións campesinas na Galiza do século XIX (1995), Galiza na II República (2000) e O agrarismo galego (2002).

GALICIA

Escultor. Formouse na Escola de Canteiros de Pontevedra. As súas obras caracterizáronse pola relación co espazo e tamén co baleiro e a súa representación, facendo intervencións na natureza. Comezou traballando co granito, nas súas diversas variedades, ao que lle engadiu madeiras e outros materiais. Desde mediados da década de 1980 incluíu outros materiais como o PVC, o ferro galvanizado, as resinas, os plásticos e a auga. Na década de 1990 introduciu nas súas instalacións mecanismos eléctricos e electrónicos. Posteriormente, empregou materiais creados por el mesmo como pedras artificiais. Das súas obras destacan Árbore moi axiña (1984, Primeiro Premio do IV Certamen Nacional de Artes Plásticas de Alcobendas), Xaminorio ajatillante do xantaleiro (CGAC, 1995), Xaminorio xunquemes obay (Illa das Esculturas, 1999), Manancial que dá cor ao viño (Soutomaior, 2003) e Maletas (Soutomaior, 2003).

PERSOEIRO

Funcionario colonial, I marqués de Salinas del Río Pisuerga (1609) e cabaleiro de Santiago. Vicerrei de Nueva España (1590-1595 e 1607-1611) e de Perú (1596-1604), combateu a pirataría e os araucanos de Chile. En 1611 foi nomeado presidente do Consello de Indias.

PERSOEIRO

Político, VIII condestable de Castela, II duque de Frías (1512), IV conde de Haro e cabaleiro do Toisón de Ouro. Durante o conflito das Comunidades de Castela, formou parte do Consello de Rexencia e levou á aristocracia a secundar a causa real. Venceu os comuneiros en Villalar e os franceses en Logroño e Hondarribia.

SERRAS

Serra de América do Sur, situada na provincia de La Rioja, Arxentina, cunha altitude de 4.500 m.

GALICIA

Realizador cinematográfico. En Ourense fixo amizade cos irmáns Lourenzo, sobre todo con Xocas e comezou a súa afección ao cine. Marchou a Madrid e a través da Residencia de Estudiantes interesouse pola acción política e o cine. En 1933 fundou o cineclub da Federación Universitaria Escolar (FUE) e investigou na obra de Flaherty, Eisenstein, Dovjenko, Pudovkin e Vertov. Filmou en 16 mm a súa tese doutoral sobre o comportamento das abellas e en 1934 dirixiu varias curtametraxes documentais, como La ciudad y el campo (1934), Felipe II y El Escorial (1935), Almadrabas (1935) e Galicia, tamén denominado Finisterre (1936). Velo deixou España en febreiro de 1938 para filmar no N de África a longametraxe documental Romancero Marroquí. En 1939 fuxiu a Francia e desde alí exiliouse en México. Neste país asumiu a secretaría xeral do Comité Técnico de Ayuda a los Republicanos Españoles. En 1942 colaborou na fundación da revista Saudade xunto...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Castro Caldelas baixo a advocación de santa María.

1. Relativo ou pertencente ao Papa Xelasio I.

2. Compilación de diversas fontes feita a comezos do s V atribuída ao Papa Xelasio I. Trata, entre outros temas, do Espírito Santo, do nome de Xesús Cristo, do canon bíblico, da autoridade dos concilios e dos padres da Igrexa.

PERSOEIRO

Papa (492-496). Teólogo, polemizou a favor do Concilio de Calcedonia e do primado romano e en contra do pelaxianismo e do maniqueísmo. A súa festividade celébrase o 21 de novembro.

PERSOEIRO

Papa (1118-1119). De nome Xoán de Gaeta, foi partidario de Pascual II e perseguido pola familia Frangipani e polo Emperador Enrique V que fixo elixir o antipapa Gregorio VIII.