"MIT" (Contén)

1. Persoa relixiosa que vive con austeridade, retirada do trato coa xente, e dedicada á oración e á meditación.

2. Persoa que libremente elixe vivir afastada da xente.

3. Persoa que coida dunha ermida ou santuario.

4. Cangrexo da división dos anomuros, de abdome con exoesqueleto mol, que se protexe no interior dunha cuncha de gasterópodo baleira. Ten atrofiados os apéndices do lado dereito do abdome, que presenta pequenas espiñas coas que se fixa ao interior da cuncha, ademais de dous pares de patas reducidas que só colaboran na suxeición. Á parte do par de pinzas presentan dous pares de patas funcionais. Algúns órganos, como as glándulas dixestivas, as gónadas e os órganos excretores, preséntanse no abdome en vez de na posición orixinal no cefalotórax. Aliméntanse, xeralmente, de restos orgánicos. En caso de perigo, o cangrexo introdúcese na cuncha e só se pode ver, dende o exterior, parte das pinzas. Nas costas areosas ou lamacentas galegas están presentes os xéneros Clybanarius, Dardanus, Diogenes, Paguristes e Pagurus. Por ter un abdome mol, tamén recibe o nome vulgar de cu podre.

PERSOEIRO

Fotógrafo e pintor. Principiou os seus estudios de arte no City College de Nova York; posteriormente trasladouse á Academia de Belas Artes de Múnic. De regreso aos EE UU, converteuse en pintor modernista, relacionouse co círculo de Stieglitz e foi cofundador da Photo-Secession. En 1906 trasladouse novamente a Alemaña, onde destacou como pintor de moda. Dende 1918 exerceu como profesor de fotografía artística na Kunstakademie de Leipzig. Nos seus traballos fotográficos combinou algunhas técnicas que aprendeu da pintura, pois manipulaba as súas imaxes co emprego de lapis, tinta e plumas.

1. Relativo ou pertencente aos fatimitas.

2. Membro da dinastía fatimita.

3. Arte propia do período califal fatimita. Relacionouse coa arte árabe de Persia e de Sicilia. Caracterizouse pola construción nas mesquitas dunha fachada monumental con pórtico e dous minaretes de planta cadrada, polo emprego da bóveda de aresta e dos mocárabes, e pola abundancia de nichos. Utilizou o perpiaño e a columna. No Cairo consérvanse as mesquitas de Al-Azhar, al-Ḥākim (s X-XI), al-Aqmar e al-Ṣālih Ṭalā’, e uns cantos mausoleos do s XII. As fortificacións tiñan un acceso recto de dobre fachada e estaban enmarcadas por torres. Con respecto ás artes menores destacaron na realización de cerámicas con reflexos metálicos, os vidros tallados, pintados e estampados, a talla en marfil, o traballo en madeira e a fabricación de ṭirāz de liño con bordados de fíos de seda.

4. Dinastía árabe xiíta de califas que gobernou no N de África (909-973), en Exipto (969-1171) e en Oriente Medio. Xurdiu en Tunisia no s X cando ‘Ubayd Allāh, membro do movemento ismaelita e suposto descendente de Fátima, se proclamou mahdī e obtivo o apoio das tribos bérberes. Os seus sucesores proclamáronse califas e estenderon os seus dominios ata Exipto, onde se trasladaron no 969. O novo imperio, con capital no Cairo desde o 972, acadou, durante o reinado do Califa al-Azmīz, a súa máxima extensión territorial, ao controlar Sicilia, Siria, Palestina, Mesopotamia e Ḥaḋramawt. A súa decadencia iniciouse en tempos do Califa al-Ḥākim e continuou ata que no 1171 Saladino depuxo o último califa fatimita e estableceu a dinastía aiúbida en Exipto. A época fatimita foi, en xeral, unha época de prosperidade económica e de gran tolerancia relixiosa.

PERSOEIRO

Físico e matemático norteamericano. Estudiou física no Massachusetts Institute of Technology, no que se doutorou en 1970. Profesor da Rockefeller University, é un dos pais da teoría do caos e descubriu o número que leva o seu nome.

PERSOEIRO

Feminista canadense. Cofundadora do movemento Radical Woman (1967), na súa obra The dialectic of sex (1973) argumenta que só existirá unha auténtica liberación da muller cando esta rompa co seu rol na familia biolóxica.

CIDADES

Cidade do estado de Arkansas, EE UU (80.268 h [2000]), situada na beira dereita do río Arkansas. Posúe refinerías de petróleo e gas natural na conca petrolífera de Oklahoma-Arkansas, feito que a converte nun gran centro industrial. Fundada como posto militar en 1817, transformouse nun importante centro comercial coa febre do ouro. Do seu patrimonio cultural destaca Fort Smith National Historic Site.

1. Grito forte e violento dun animal provocado por unha cólera ou unha dor moi fortes.

2. Arrepío ou estremecemento producidos por algo desagradable, como o frío, o medo ou a cólera.

PERSOEIRO

Escritor. Membro do PC dende 1918, publicou Čapajev (1923), M’atez (1923-1924) e V semnadcatom godu (1925).

PERSOEIRO

Poeta, novelista e dramaturgo irlandés. A súa primeira obra dramática foi The Good Natured Man (1768), pero con She Stoops to Conquer (1773) foi coa que estableceu os ideais da obra cómica do s XVIII.

1. Botar pola boca o contido do estómago.

2. Expulsar violentamente o que está no interior de algo.