"Bo" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 4083.

    1. Abrir a boca para coller aire, especialmente quen está a piques de morrer.

    2. Abrir a boca involuntariamente, xeralmente facendo ruído, a causa da fame, do sono ou do aburrimento.

    3. Estar algunha cousa a punto de rematar.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Entrada folgada para o paso de persoas, animais e vehículos salvando un obstáculo ou un desnivel.

      2. Buraco nunha parede.

      3. boqueira da leña/do forno

        Furado practicado na parede de medio metro de alto e medio metro de longo aproximadamente, empregado para cargar a leña.

    1. Ferida pequena na comisura dos labios.

      1. Boca pola que se dá saída á auga dunha gran canle.

      2. Porta de contención da auga neste paso.

    2. Aparello semellante á nasa feito de corda.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe natural do Carballiño. As súas armas levan, en campo de azul, unha boqueira. Relaciónanse tamén con esta caste os apelidos Boqueiro e Boquela.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Burato realizado nas paredes dos prados para que poida pasar a xente, o gando ou a auga que vén dos camiños, polo xeral máis pequeno ca a boqueira.

    2. Entrada con forma de oxiva, de máis de medio metro de alto e de ancho, polo que se introducen as pezas de olería para cocelas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia baixo a advocación de san Vicente, que lle dá nome ao concello de Boqueixón por ser onde se atopan as entidades que foron a capital municipal dende a súa constitución como axuntamento en 1835. A actual capital está na aldea de Forte.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Concello da comarca de Santiago, situado na provincia da Coruña no O da Comunidade Autónoma. Limita ao N cos concellos do Pino (comarca de Arzúa) e Santiago, ao S cos de Silleda (Deza), A Estrada (Tabeirós-Terra de Montes) e Vedra (Santiago), ao L cos de Touro (Arzúa) e Vila de Cruces (Deza) e ao O con Vedra e Santiago. Abrangue unha superficie de 73,2 km 2 cunha poboación de 4.437 h (2007), distribuídos nas parroquias de Boqueixón, Codeso, Donas, Gastrar, A Granxa, Lamas, Ledesma, Lestedo, Loureda, Oural, Pousada, Serguede, Sucira e Vigo. A capital, a aldea de Forte, na parroquia de Boqueixón, está a 42° 48’ 15’’ de latitude N e 8° 25’ de lonxitude O e a unha distancia de 16 km de Santiago de Compostela. Está integrado no partido xudicial de Santiago, na provincia da Coruña e na arquidiocese de Santiago.
    Xeografía física
    O territorio municipal de Boqueixón encádrase dentro do dominio climático oceánico húmido, nunha área de transición entre o do litoral...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Burato que se fai nun muro ou no peche de terreos rústicos para poderen pasar as persoas e animais.

    2. Termo do barallete, lingua dos afiadores e paraugueiros que corresponde á voz ‘escopeta’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo do barallete, lingua dos afiadores e paraugueiros que corresponde á voz ‘tiro’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo do barallete, lingua dos afiadores e paraugueiros que corresponde á voz ‘tirador’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo do barallete, lingua dos afiadores e paraugueiros que corresponde á voz ‘disparar’.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Burato que hai ao pé ou mesmo debaixo da boca do forno.

    2. Termo do barallete, lingua dos afiadores e paraugueiros que corresponde á voz ‘revólver’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • DEPARTAMENTOS

    Departamento da rexión occidental de Paraguay (91.669 km2; 34.205 h [estim 1998]). A súa capital é Filadelfia.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Peza ou parte extrema dos instrumentos de vento que se introduce na boca e produce o son ao soprar.

      1. Parte na que remata o cigarro, onde vai o filtro, e pola que normalmente se terma del.

      2. Cano de resina, cana ou madeira, que se adapta ao extremo do cigarro ou do pito para fumalo.

      3. Parte das pipas de fumar que está en contacto coa boca do fumador ou calquera outra cousa semellante á boquilla do cigarro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Persoa que fai boquillas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Técnica decorativa da cerámica consistente na incisión duns riscos. Recibe tamén o nome de punto en raia. O punzón ou espátula, sen erguerse da pasta e presionado de xeito intermitente, deixa un trazo que presenta no fondo uns furadiños. Así vai quedando unha raia de sección irregular.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Fillo do xigante Buri e home da xigante Bestla, da que tivo tres fillos: Odín, Vili e Ve, os tres deuses escandinavos máis antigos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Pontevedra baixo a advocación de santa Mariña.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Monxa cisterciense de Nimbschen (1515). Influída polas ideas da Reforma, deixou o mosteiro e trasladouse a Wittemberg (1523), onde casou con Lutero (1525).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Composto de boro, nitróxeno e hidróxeno, cíclico, hexagonal, no que os átomos de boro se alternan cos de nitróxeno. É un híbrido de resonancia moi estable, moi similar en características físicas e químicas ao benceno. Algunhas boracinas resultan aptas como combustible para foguetes.

    VER O DETALLE DO TERMO