"CIO" (Contén)

1. Acción de cristalizar.

2. Cambio de estado dunha substancia disolta, fundida ou en estado gasoso, a estado sólido cristalino. A formación de cristais a partir dunha solución obtense por evaporación do solvente, sen chegar ao punto de saturación, e deixándoo arrefriar. O proceso comeza cando se forman os primeiros núcleos de cristais, xa de xeito espontáneo, xa inducidos pola presenza doutras partículas propias ou alleas á substancia a separar. Un arrefriamento lento da solución saturada produce cristais grandes e ben formados, pero impuros. Para obter cristais máis puros e pequenos, cómpre que se efectúe un arrefriamento brusco e con axitación da solución. Todos os compostos cristalinos poden purificarse por recristalización da súa solución nun solvente apropiado. Cando unha solución contén diversos solutos pódese acadar a formación gradual dos cristais de cada soluto independentemente, por cristalización fraccionada, mediante unha regulación moi fina das condicións físicas, especialmente da temperatura....

3. Momento no que os átomos dos corpos se agrupan dun xeito regular formando cristais.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Pontevedra en agosto de 1894 como voceiro das asembleas pedagóxicas que se estaban a celebrar na cidade. Editáronse un total de dez números. Dirixida por Xosé Durán Alonso, contaba cun consello de redacción formado por E. Lorenzana, E. Couto Salcedo, Xosé López Otero e Xosé Juncal Berdulla. Pertenceu á Asociación de Maestros de Pontevedra.

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter nacionalista das Edicións Terra e Tempo que apareceu a principios dos anos setenta do s XX. Á parte da información política xeral, este voceiro da UPG desenvolveu algúns dos principios que caracterizan esta formación política, como o dereito á autodeterminación de Galicia.

1. Acción de cualificar.

2. Nivel de coñecementos e aptitudes que se lle recoñece a unha persoa para realizar un traballo ou para desempeñar un cargo.

3. Expresión cuantitativa ou cualitativa coa que se valora o nivel de rendemento escolar dos alumnos. Pódese falar, xa que logo, de cualificación como dun recurso formal de estimación da calidade e mesmo como dun medio empregado para expresar mediante símbolos numéricos ou léxicos os resultados acadados nunha avaliación escolar, ou a medida de conduta en termos de rendemento, comportamento, actitudes, capacidades ou procedementos. Tradicionalmente, os modelos de cualificación escolar eran unicamente cuantitativos; facían referencia, polo tanto, a un modelo de avaliación sumativa que atopaba nas expresións numéricas sobre a aprendizaxe a súa xustificación. O fundamento e mesmo a finalidade da avaliación é cuádruple: persoal, familiar, social e administrativa. De aí que avaliar rendementos escolares, sexan da natureza que sexan, resulta sempre unha tarefa sumamente difícil e complexa para calquera docente, xa non só pola necesidade de actuar de xeito obxectivo, senón tamén polas repercusións...

4. 1. Exame da legalidade dos títulos e documentos de propiedade que preceden á inscrición dun ben nun rexistro da propiedade.

   2. Exame que presenta cada unha das partes dun proceso penal realizado sobre os feitos relatados no sumario, sobre os preceptos legais aplicables ao caso e sobre os efectos que poidan recaer nos acusados. Preséntase no escrito de cualificación, onde deben constar, ademais dos feitos e da súa cualificación legal, as conclusións propostas polas partes no proceso.

5. Complemento dun verbo intransitivo da mesma raíz ou significación.

1. Acción de cuantificar.

2. Operación que consiste en darlles valores discretos ás magnitudes físicas dun sistema descrito pola mecánica cuántica.

3. Modo de indicar expresamente, nunha proposición lóxica, a qué parte da extensión do suxeito se lle atribúe o predicado. W. Hamilton introduciu a cuantificación do predicado, que consiste en atribuírlle ao predicado de certas proposicións afirmativas, que en lóxica clásica son sempre particulares, unha extensión universal (algúns animais son [todos eles] homes) e unha extensión particular a certas proposicións negativas, que tamén no eido clásico son universais (o home non é [certo] animal).

4. Expresión de cantidade.

1. Acción e efecto de cubicar.

2. Avaliación dunha tala de madeira no bosque. Mídese a ramada en esteros, equivalentes ao metro cúbico; nos troncos abatidos, atendendo á lonxitude e ao diámetro medio, a avaliación dáse en metros cúbicos.

1. Acción e efecto de cubrir unha cousa con algo.

2. Tellado dunha construción.

3. Pedra que pecha a parte superior do oco dunha porta ou dunha ventá.

4. Acción de cubrir o animal macho á femia.

1. Acción de culminar.

2. Situación ou momento no que algo chega ao seu fin ou ao seu momento principal e de maior interese.

3. 1. Paso dun astro polo meridiano dun lugar.

   2. culminación inferior

      Culminación que ten lugar á maior distancia do cénit.

   3. culminación superior

      Culminación que ten lugar á menor distancia do cénit.

4. Figura que resulta da interferencia de dous anticlinais.

5. Arqueamento dos estratos que se produce nos contornos dun encabalgamento.