"Est" (Contén)

1. Suco estreito en calquera superficie.

2. Motivo decorativo en forma de acanaladura ou suco que percorre verticalmente o fuste dunha columna ou dunha pilastra. Os sucos poden xuntarse nun ángulo ao ser interrompidos por un filete. Na orde dórica, o fuste presentaba entre 16 e 20 estrías en aresta viva, mentres que as ordes xónica e corintia presentaban 24 estrías separadas entre si por unha moldura recta.

3. estría maciza

   Estría que ten o seu oco ocupado por unha baqueta.

1. Liña, porción longa e estreita dunha cousa que se destaca do fondo, especialmente pola cor.

2. Liñas finas brancas-rosáceas ou grises que se producen en parte do corpo ou cando a pel estivo previamente dilatada, sobre todo nas coxas, o abdome e os peitos das mulleres preñadas, en persoas obesas, e naquelas que padecen a síndrome de Cushing ou que tomaron corticoides durante un tempo prolongado. OBS: Normalmente, úsase en plural.

de estriar ou estriarse.

Que ten estrías ou sucos.

Que ten forma de estrías.

Conxunto de estrías mecanizado sobre a superficie dun eixe ou calquera outra peza cilíndrica, que serve para evitar o desprazamento relativo respecto a outra peza conexa.

Facer ou formar estrías en algo.

Formarse estrías en algo.

de estribar.

Aplícase ás cubertas casetonadas.

Apoiarse unha cousa noutra.

Ter algo o seu fundamento, a súa orixe ou a súa explicación noutra cousa.

Apoiar ou asegurar algo con estribos.

Facer que o peso dun corpo descargue sobre outro.

Pano ou aparato que se colga do pescozo e que serve para termar dunha man ou dun brazo cando están magoados.

Peza da sela do cabalo na que o xinete apoia os pés.

Corda que se une pola parte superior ás dúas cangallas interiores do xugo.

Correa longa coa que os zapateiros aseguran os zapatos sobre os xeonllos.

Tolete fixado na proa da dorna do que se amarra, mediante un cazulete, a poia inferior da vela.

1. Cada unha das pezas de metal, madeira ou coiro, colocadas unha a cada lado da sela, nas que o xinete pon o pé cando cabalga.

2. Accesorio acoplado aos pedais da bicicleta que permite introducir todo o pé suxeitándoo por medio dunha correa.

3. Peza que, amodo de chanzo, serve para subir ou baixar nalgúns vehículos.

Pequeno óso situado na parte máis interna do oído medio dos mamíferos que se articula, pola parte superior, coa bigornia, e que se insire pola base na fiestra oval.

1. Peza coa que se aseguran trabes ou se ligan dúas pezas de madeira.

2. estribo de pendulón

   Abrazadeira de ferro que suxeita o tirante co extremo inferior do pendulón.

1. Peza que serve de apoio.

2. ...

Que se axusta ás regras, leis, ou criterios establecidos sen desviarse deles.

Que é ou obra ou xulga dunha maneira ríxida e inflexible.

Que está limitado ou constitúe o esencial ou máis propio de algo.

1. Aplícase ao son agudo, áspero e desagradable.

2. Que  produce ese son.

Que é rechamante ou que implica esaxeración ou violencia.

Que se produce con máxima turbulencia da corrente de aire.

Aplícase á consoante, fricativa ou africada, que se caracteriza pola ausencia total de harmonía na súa representación espectrográfica. Parece ser un trazo exclusivo dos sons coronais que permite diferenciar as fricativas sibilantes (casa, caixa) de fricativas non sibilantes (caza).

Son estridente.

Son agudo e duro, semellante ao dun asubío, producido durante a respiración, típico dos estados espasmódicos da glote e da larinxe.

Emitir un son estridente.

Producir os insectos unha estridulación.

Relativo ou pertencente ao estridor.

Que ten estridor.

Órgano produtor de sons estridentes que teñen algúns insectos da orde dos ortópteros e dos homópteros.

Madeixa de liño que se pasa dúas ou tres veces polo restrelo para quitarlle a estopa.

Porción de liño que se coloca na roca para fiar.

Madeixa de liño xa fiada.