"Fer" (Contén)

GALICIA

Nadador. Especializado na modalidade de bolboreta, foi campión de España en 100 m (1998) e finalista da Copa do Mundo en 200 m (1997). Posúe as marcas nacionais en 200 m bolboreta, 50 m costas e 100 m estilos. Recibiu a Carabela de Plata en 1996 e 1999.

PERSOEIRO

Franciscano. Cronista xeral da provincia de Santiago, dirixiu a publicación Archivo Íbero-Americano e El Eco Franciscano (1904-1905) e colaborou no Archivum Franciscanum Historicum (1908) e na Revista de Estudios Franciscanos. Dos seus libros destacan Viaje de San Francisco a España (1914), Estudios crítico-históricos sobre Galicia (1916) e, postumamente, La imprenta en Galicia (siglos XV-XVIII) (1953).

GALICIA

Etnógrafo e historiador. Coñecido como Xocas, foi alumno de R. Otero Pedrayo en Ourense e estudiou filosofía e letras en Santiago de Compostela e Zaragoza. Incorporado ao Grupo Nós, colaborou asiduamente na revista Nós, ademais doutras publicacións galegas e do estranxeiro. Ao comezo da Guerra Civil Española ferírono e durante a súa convalecencia formouse no seu domicilio un destacado parladoiro ao que acudían R. Otero Pedrayo, Vicente Risco, Florentino Cuevillas e González Salgado. Ademais, durante esa etapa aproveitou para ler numerosos clásicos galegos e portugueses cos que foi enriquecendo a súa formación intelectual. Posteriormente, exerceu a docencia en Ourense, primeiramente no Instituto e logo no colexio Cardenal Cisneros, e investigou principalmente nos eidos da etnografía, o folclore e a prehistoria de Galicia. Apoiado por Florentino Cuevillas e polo profesor Lluís Pericot realizou diversas escavacións en castros, como a do castro de san Cibrao de Las (1948-1949), en mámoas e...

1. Relativo ou pertencente aos loricíferos.

2. Invertebrado do filo dos loricíferos.

3. Filo de animais invertebrados pseudocelomados e de simetría bilateral, próximos aos priapúlidos e aos quinorrincos. Presentan un esqueleto hidrostático e bandas musculares circulares ao redor da parede do corpo, que se dividen en tres rexións: unha anterior, ou cabeza, envaxinable e con espiñas; un pescozo curto segmentado e un tronco cuberto por unha loriga. Habitan nos insterticios dos sedimentos mariños profundos.

GALICIA

Economista. Especialista en Historia Empresarial, Demografía e Economía da Poboación, foi membro da directiva do Arquivo da Emigración Galega e membro da Comisión Ejecutiva Nacional do PSdeG-PSOE (2000). Colaborador en numerosas publicacións e co-editor de Galicia-América. Unha contribución bibliográfica (1992) e de Base bibliográfica da emigración galega (1997), escribiu As relacións económicas entre Galicia e os países de destino da emigración (1995) e Cuba. Población y economía entre la independencia y la revolución (1999). Editou a revista Estudios Migratorios (1995-1999).

GALICIA

Actriz. Iniciouse en diversos espectáculos coa Escola Dramática Galega. Co CDG participou en diversas obras, como Agasallo de sombras (1984), Caderno de bitácora (1985), Espectros (1988), As alegres casadas (1989) e Valle-Inclán 98 (1998). Tamén realizou traballos con Teatro do Aquí, Teatro do Noroeste e Teatro da Salamántiga. Colaborou como axudante de dirección no espectáculo Os vellos non deben de namorarse, realizado polo CDG, e dirixiu varios traballos coas compañías Alba Teatro e Teatro do Noroeste. Traballou en cine e televisión, como a serie A familia Pita.

1. Relativo ou pertencente a Lucifer.

2. Que é malo ou perverso.

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Comezou en 1952 no semanario Destino, do que foi director (1958-1975). Dirixiu tamén Historia i vida, e especializouse en gastronomía e tauromaquia, sobre as que publicou De toros y toreros (1946), Historia del toreo (1967), Libro de la cocina española (1970), en colaboración con J. Perucho e El libro de la cocina española (1977). A finais da década de 1980 comezou unha prolífica etapa como novelista, que se centrou na recreación de ambientes e personaxes históricos, e da que destacan: Decidnos, quién mató al conde? (Premio Plaza i Janés, 1987), Por ver mi Estrella María (1988), La puerta de oro (Premio Encuentro de Extremadura y América, 1990) e Los espejos paralelos (1991). Recibiu a Creu de Sant Jordi e foi oficial de L’ordre des Arts et des Lettres de Francia.

PERSOEIRO

Navegante. De orixe nobre, en 1505 participou na expedición do vicerrei Francisco de Almeida en India. Navegou por Extremo Oriente e colaborou co vicerrei Alburquerque ata 1513, que volveu a Portugal. Combateu en Marrocos (1514) e en contacto co Rei Carlos I, suxeriu chegar as illas Molucas seguindo a ruta occidental pola demarcación castelá. En 1518 foi nomeado capitán xeneral da flota e gobernador das terras que descubrira. Partiu de Sevilla un ano despois con cinco naves e navegou ata Rio de Janeiro e Patagonia, e dirixiuse ao S onde descubriu o estreito que leva o seu nome. Iniciou a travesía do Pacífico con tres naves e en marzo de 1521 chegou as illas Marianas. Días despois arribou á illa de Cebu en Filipinas e percorreu outras como a de Mactán, onde morreu a mans dun grupo indíxena. A expedición continuou a viaxe, que acabou a nave Victoria, comandada por Juan Sebastián Elcano.