"RC" (Contén)

PERSOEIRO

Emperador romano (218-222). De nome Sexto Vario Avito Basiano, foi sacerdote do deus Elagabalus en Émesa, a súa avoa, Xulia Mesa, fíxoo pasar como fillo natural de Caracalla e foi proclamado emperador polo exército. Chegou a Roma en 219 e introduciu o culto ao seu deus, mentres que deixou o goberno nas mans da sua nai Xulia Soemias e da súa avoa. En 222 asociou ao trono ao seu primo Alexianus, que reinou como Alexandre Severo trala súa morte ás mans dos pretorianos.

PERSOEIRO

Actor teatral. Coñecido como Marcos Orsi, comezou a súa carreira en Galicia da man do grupo Ollomol Teatro Submarino, que máis tarde se converteu na compañía Ollomoltranvía. Participou na maioría das montaxes deste grupo, entre as que destacan Commedia: un xoguete para Goldoni (1993), Raíñas de pedra (1994), Qui pro Quo (1998), ÑikiÑaque (2000) ou Policía (2001). Tamén traballou en diversas obras postas en escena polo CDG como O incerto señor Don Hamlet (1991) ou Un soño de verán (1992). Así mesmo, interpretou distintos papeis en series de televisión como Pratos combinados ou Fíos.

GALICIA

Maxistrado e escritor. Licenciouse en Dereito na Universidad Central de Madrid. Foi presidente do Tribunal de Revisión de Penas en Oviedo durante a Guerra Civil Española e, posteriormente, maxistrado e presidente da Audiencia Provincial da Coruña (1961). Colaborou en diversas publicacións, como El Universal, La Esfera, El Mundo, El Noroeste, La Voz de Galicia e Vida Gallega. Publicou La vieja y memorable Marineda (1951) e Semblanzas del banquillo. Crónicas de Audiencia Pública (1957). Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

CIDADES

Cidade da provincia de Nápoles, en Campania, Italia, situada na ladeira do Vesubio, entre Porticio e Torre del Greco, ao SL de Nápoles (54.699 h [2001]). Foi dominada polos romanos desde finais do s IV a C ata o ano 79, cando pola erupción do Vesubio quedou cuberta de cinzas, lava e lodo ata unha altura de 15 m. En 1709 produciuse o achado fortuíto da vila e iniciáronse unha serie de escavacións onde se puxeron ao descuberto numerosas insulae, o foro, o teatro e varios conxuntos termais.

PERSOEIRO

Poeta, narrador e historiador romántico. Publicou A voz do profeta (1836), onde a tensión e a énfase romántica aparecen intelectualizadas. En 1850 apareceu toda a súa obra lírica no volume Poesía. Os seus contos, Lendas e narrativas (1851), e as súas novelas O monge de Cister (1841), O Bobo (1843) e Eurico o presbítero (1844), impulsaron a novela histórica en Portugal. Como historiador destacan História de Portugal (1846-1851) e Portugaliae monumenta historica (1856-1873).

PERSOEIRO

Bispo de Perugia. Foi encarcerado, torturado e decapitado polo rei godo Totila durante o asedio de Perugia (549). Na iconografía represéntase con vestiduras episcopais e leva como atributo un coitelo.

1. Relativo ou pertencente a Hércules.

2. 1. Que esixe unha forza extraordinaria.

   2. Que é extrordinariamente forte ou robusto.

1. Heroe vinculado a unha serie de lendas romanas, sobre todo etiolóxicas e topográficas, como a loita de Hércules con Caco. Na historia mítica galega foi o fundador de Lugo, de Iria Flavia e o primeiro construtor do faro coruñés que leva o seu nome. Atribúenselle grandes traballos, como a construción dun dique e dunha vía de conexión entre o mar e o lago Lucrino, en Campania. Na iconografía represéntase espido, musculoso, barbado e en actitude de realizar un grande esforzo nalgún dos seus sonados traballos.

2. Figura empregada como un tenante que representa un home moi forte cunha pel de león nemeo nas costas e unha clava na man.