"Fer" (Contén)

MONTAÑA

Cadea montañosa de 140 km de extensión, entre Saxonia (Alemaña) e Bohemia (República Checa), cun límite impreciso co río Elster, ao O, e o Elba, ao L. As maiores altitudes atópanse no pico Klínovec (1.244 m de altitude) e no Fichtelberg (1.215 m de altitude).

PERSOEIRO

Escritor suízo. A súa obra literaria, escrita en alemán, manifesta ambición artística e aristocratismo cultural. En 1864 publicou anonimamente as súas primeiras vinte composicións. Da súa produción destacan Georg Jenatsch (1876), Der Heilige (O santo, 1879), Die Hochzeit des Mönchs (O casamento dos monxes, 1884) e Die Versuchung des Pescara (A tentación de Pescara, 1887).

1. Presenza de microesferocitos no sangue.

2. esferocitose hereditaria.

1. Relativo ou pertencente a unha proliferación neoplástica das células da medula ósea.

2. Entidade clínica que se caracteriza por unha proliferación neoplástica que abarca todas as liñas celulares da medula ósea.

GALICIA

Economista. Ingresou nas Juventudes Tradicionalistas (1945), das que chegou a ser delegado en Galicia. Colaborou con diversos xornais como La Noche e El Correo Gallego. Publicou La expedición del general Don Miguel Goméz por el Reino de Galicia en 1836 (1848) e A donde vamos? (1966).

PERSOEIRO

Pintor e escultor. Formouse na Escola de Comerç de Barcelona e na Escola Superior de Artes Industriales y Bellas Artes (la LLotja). Durante unha convalecencia na casa familiar de Mont-Roig del Camp (1911) orientouse definitivamente cara á pintura. Ao seu regreso a Barcelona (1912), inscribiuse na Escola d’Art de Francesc Galí, onde coincidiu con E. C. Ricart, J. F. Ràfols, Joan Prats e J. Llorens i Artigas, e frecuentou o Cercle Artístic de Sant Lluc, onde participou na formación do grupo Courbet. En 1918 expuxo nas galerías do marchante Josep Dalmau obras expresionistas, con influencias cubistas e fauvistas (Molinet de cafè, Retrat d’una vaileta). En 1919 viaxou a París, onde coñeceu a Picasso, Max Jacob e T. Tzara, e contactou co grupo dadá. Tamén coñeceu a Ernest Hemingway, que lle comprou La ferme/La masia (1920). Abandonou as primeiras fórmulas fauvistas e robustas e inclinouse cara a un miniaturismo con resonancias populares e orientalizantes. Os seus obxectos...

PERSOEIRO

Escritor. A súa prosa poética, relacionada co modernismo, destaca pola rica elaboración da linguaxe nas detalladas descricións e polo tratamento da temporalidade. Publicou a súa primeira novela, La mujer de Ojeda, en 1901, pero non foi coñecido ata 1908, co relato “Nómada”. Publicou as novelas Las cerezas del cementerio (1910), El abuelo del rey (1915), Nuestro Padre San Daniel (1921) e El obispo leproso (1926), ademais de diversas coleccións de contos ou de impresións paisaxísticas, como Años y leguas (1928). Recibiu o Premio Mariano de Cavia de xornalismo (1924).

PERSOEIRO

Matemático e astrónomo alemán. A súa obra Der barycentrische Calcül (1827) foi fundamental para o desenvolvemento da xeometría proxectiva. Estudou as transformacións circulares sobre o plano (1855) e deu o primeiro exemplo de superficie unilateral coa banda ou cinta de Möbius.

PERSOEIRO

Químico. Estudou no Museo de Historia Natural e na Escola de Farmacia de París. Foi profesor de Toxicoloxía, Química Inorgánica e Farmacia. Conseguiu illar o flúor mediante electrólise e en 1892, inventou un forno eléctrico, o forno de Moissan, que permite fundir óxidos metálicos e que fixo progresar extraordinariamente á industria siderúrxica. Con este forno descubriu o punto de ebulición dos metais coñecidos e como actúan as aliaxes a altas temperaturas. En 1906 recibiu o Premio Nobel de Química, por ambos os dous descubrimentos.

PERSOEIRO

Novelista e dramaturgo húngaro. Comezou realizando relatos curtos e obtivo un grande éxito con Az ördög (O diaño, 1907). Satirizou a sociedade aristocrática húngara do seu tempo en obras dramáticas dun naturalismo decadente, como Liliom (1909) e A vörös malom (O muíño vermello, 1923).

GALICIA

Xornalista, escritor e crítico da arte. Foi editor das revistas La Gazeta del Arte e Bellas Artes e traballou nos xornais El Ideal Gallego, El País e La Voz de Galicia. Publicou La pintura actual en Galicia (1962), Carlos Maside (1972), O compromiso humán de Castelao a traveso do seu arte (1976), Nove poemas dibuxados (1978), Pintura contemporánea en Galicia (1987) ou De arte polémico (1990). Membro da Real Academia Galega e da Asociación Internacional de Críticos de Arte, recibiu a Gran Cruz de Alfonso X el Sabio (1980).

GALICIA

Concello da comarca de Eume, situado ao NO de Galicia e ao L da provincia da Coruña. A súa posición xeográfica é 43° 19’ latitude N e 8° 03’ lonxitude O. Limita ao N cos concellos de Cabanas, A Capela e As Pontes de García Rodríguez (comarca de Eume), ao L cos concellos de Xermade e Guitiriz (comarca de Terra Chá), ao S cos de Aranga, Irixoa e Vilarmaior (comarca de Betanzos) e ao O cos de Vilarmaior (comarca de Betanzos) e Pontedeume (comarca de Eume). Abrangue unha superficie de 172,5 km 2 en que acolle unha poboación de 2.400 h (2007) distribuída entre as parroquias do Alto do Xestoso, Queixeiro, San Fiz de Monfero, Santa Xiá de Monfero, Taboada, O Val de Xestoso e Vilachá. A capital do concello é o lugar de Rebordelo, na parroquia de San Fiz de Monfero. Localízase a 45 km da cidade da Coruña e a 80 km de Santiago de Compostela. Está adscrito á provincia da Coruña, á arquidiocese de Santiago e á de Mondoñedo-Ferrol e ao partido xudicial de Betanzos.
Xeografía...

REXIÓNS

Rexión histórica de Piemonte, Italia, comprendida case totalmente na actual provincia de Alessandria. É unha rexión esencialmente agrícola que produce viños rosados de boa calidade. Os centros máis importantes son Asti e Alba. Foi un marquesado (1000?) posuído pola familia Aleramici ata que, en 1305, pasou aos Paleólogo. Ao morrer Xoán Xurxo Paleólogo (1533), sen fillos, a sucesión foi disputada polos Gonzaga e polos Savoia. O emperador outorgoulla aos primeiros (1536). En 1575 foi convertido en ducado por Maximiliano II. Os Savoia aproveitaron a morte dos duques Francisco IV de Mantua (1612) e Vicente II de Mantua (1627) para disputar o ducado, que polo Tratado de Cherasco (1631) pasou aos Gonzaga. En 1707 o emperador outorgoullo aos Savoia, e desde aquel momento quedou vencellado á historia de Piemonte.

PERSOEIRO

Escritor húngaro. Comezou escribindo relatos para nenos, como Kincskeresö kisködmön (Abriguiño de peles para buscar tesouros, 1918) e publicou tamén as novelas Ének a búzamezökröl (Canto dos campos de trigo, 1927), Aranykoporsó (Ataúde de ouro, 1932) ou Daru utcától a Móra Ferenc utcáig (Da rúa Daru á rúa Móra, 1934).

ENTRADA LARGA

Diplomático e político. Cofundou con Enrique Tierno Galván o Partido Socialista del Interior en 1967, refundado como Partido Socialista Popular en 1974. Foi ministro de Asuntos Exteriores no primeiro goberno de F. González (1982-1985) e xestionou o ingreso de España na CEE. Representante de España na ONU (1985-1987), foi deputado no Parlamento Europeo   en 1987, 1989 e 1994. Foi candidato á alcaldía de Madrid en 1998. Das súas obras destaca
Revolución y tradición en África
(1971),
Una política exterior para España: una alternativa socialista
(1980),
España en su sitio
(1990) e
Polimpsesto amodo de memoria
(2002).