"CIO" (Contén)

1. Acción e efecto de desacentuar.

2. desacentuación rítmica

   Fenómeno métrico que consiste na supresión do acento que lle corresponde a unha palabra para adecuala ao ritmo imposto na composición.

Operación inversa á da preacentuación, mediante a que se restitúe a forma orixinal do espectro transmitido. Efectúase no receptor e é moi frecuente en FM.

Perder o afecto ou a afección por unha persoa ou cousa.

Perder o afecto ou a afección por unha persoa ou cousa.

Proceso de obtención de auga potable a partir de auga que, pola concentración de ións, non é apta para usos industriais ou domésticos. A desalinización realízase, principalmente, en zonas litorais onde existe unha carencia total de auga potable. Hai dúas clases de desalinización; a primeira inclúe os métodos que separan o disolvente da auga salgada: destilización con múltiple efecto, compresión de vapor e conxelación con refrixerante inmiscible; a segunda inclúe os métodos que separan o sal da disolución e son os baseados na electrodiálise, no intercambio iónico e na osmose. O método da destilación con múltiple efecto baséase na evaporación e é o máis empregado. As primeiras unidades de desalinización por destilación simple instaláronse en barcos, mentres que a primeira planta en terra firme construíuse en Exipto en 1912.

Acción de disolver ou simplemente eliminar a concentración salina dun terreo, como a que se dá en rexións de clima árido ou semiárido, á beira do mar ou dun lago salino, nos que se dan poucos cultivos.

Eliminación do sal que contén en disolución o petróleo en bruto.

Eliminación do grupo amino -NH 2 dun composto orgánico. É unha reacción importante no metabolismo dos aminoácidos, que ten lugar principalmente nos riles e no fígado.

Reacción enzimática na que un grupo amino -NH 2 se substitúe por un átomo de osíxeno.

Acción de desamortizar.

Proceso político e económico polo que o Estado nacionalizou propiedades e bens amortizados de diversos tipos (rústicos e urbanos, censos e foros), que pertencían a entidades eclesiásticas e civís (mans mortas) e que se prolongou en España entre 1766 e 1924. Deste xeito, as institucións que tiñan bens amortizados dispoñían das rendas que producían aqueles, feito que lles garantía a súa estabilidade, pero non podían usar o capital.
A orixe do proceso
Na Península Ibérica, xa dende a época visigoda, existiu unha tendencia a limitar a acumulación de propiedades nas mans da Igrexa, pero non foi ata a chegada do reformismo borbónico cando se iniciou o proceso, ao conseguir Filipe V que os eclesiásticos tributasen por calquera propiedade que adquirisen a partir daquel momento (1737). Logo da expulsión da Compañía de Xesús (1767), a desamortización aplicouse por primeira vez ao vender a metade dos seus bens, mentres que a outra metade foi administrada pola coroa e polas...