"AIX" (Contén)

Museo situado en Camariñas, fundado en 1996 por iniciativa do concello e dedicado ao encaixe. Os obxectivos que persegue son promover o coñecemento e a difusión do encaixe de palillos, unha actividade tradicional no concello e na comarca de Terra de Soneira; a recuperación de pezas antigas e tradicionais e deseños característicos da zona; a potenciación do desenvolvemento e evolución do sector encaixeiro, así como servir de centro de investigación, documentación e consulta sobre o encaixe en Camariñas.

Nome dado aos Países Baixos do Sur para designalos durante o tempo en que estiveron baixo a dominación de Austria (1713-1792).

Conflito que enfrontou, entre 1568 e 1648 os Habsburgo hispánicos coas súas posesións no territorio coñecido historicamente como Países Baixos (Bélxica, Luxemburgo, Países Baixos e Artois), cando estas se rebelaron na busca da súa independencia con respecto á monarquía hispánica. Posesión de Carlos V desde 1515, Países Baixos iniciou o enfrontamento baixo o reinado do seu fillo Filipe II. Buscaban a independencia, tanto a nivel político, como económico - pois era un dos eixes comerciais máis importantes do momento- e relixioso, xa que eran partidarios do calvinismo, fronte ao catolicismo ferreamente defendido por Filipe II. Os primeiros saqueos a cidades e conventos déronse en 1566, polo que o monarca decidiu (1588) enviar un exército comandado por Fernando Álvarez de Toledo y Pimentel. Pero nin el, nin o seu substituto Luis de Requesens Zúñiga conseguiron frear a revolta -liderada por Guillerme I de Orange-Nassau- e a súa duración tivo como consecuencia un endebedamento crónico da Coroa...

Oratorio composto por J. S. Bach sobre un libreto de F. Henrici, en que se narra a paixón, a crucifixión e a resurrección de Xesús Cristo seguindo o Evanxeo de san Mateo. Estreada en 1729 na igrexa de Santo Tomás de Leipzig, onde Bach era organista, está considerada unha das principais obras da música relixiosa do Barroco. O oratorio, dividido en dúas partes, inclúe arias, recitativos e corais. Despois de quedar practicamente apartado dos círculos musicais, en 1829 F. Mendelssohn encargouse de dirixir unha nova versión previamente reactualizada por el mesmo.

Acción de porbaixar.

Introducir na terra a rama dunha planta, especialmede da vide, para que saque novas raíces e forme unha nova planta.

Arciprestado da diocese de Santiago que abrangue os concellos de Boiro, A Pobra do Caramiñal, Porto do Son e Ribeira. Está composto por 20 parroquias matrices e 2 anexos.

Galardón literario outorgado pola entidade bancaria Caixanova e dirixido a autores de textos poéticos. Convocado por vez primeira en 2002, constitúe o premio poético de maior dotación económica de Galicia. Foron galardoados Xavier Seoane, con Dársenas do ocaso (2003), María do Cebreiro, con Non queres que o poema te coñeza (2004) e Román Raña con A metamorfose do túnel (2005), que se incluíron na colección Arte de Trobar, editada por Caixanova e o PEN Club de Galicia.

Acción e efecto de rebaixar ou rebaixarse.

Que é alegre e divertido.

Peza interior de abrigo que levaban as mulleres por debaixo da saia e coa forma desta. No traxe tradicional galego confecciónase con baeta e tamén se emprega como peza exterior. Neste caso leva como adorno unhas tiras horizontais de veludo na parte inferior. Polo xeral é de cor vermella ou amarela. No traxe coñecido como muradán é unha das pezas fundamentais, xa que se pon por debaixo do mantelo para que se vexa por detrás.

Proceso de recuperación da lingua e a literatura catalás a partir da segunda metade do s XIX. Influíu o movemento romántico, coa súa revaloración da lingua e historia propias ou os costumes populares, e a consolidación da burguesía. Nun primeiro momento, a nova clase burguesa mantívose afastada do movemento renaixentista literario en si, ata que en 1874 os Xogos Florais de Barcelona -palestra pública do movemento e un dos medios da súa popularización- fixeron unha chamada á burguesía para que contribuíse co seu apoio económico ao seu mantemento e consolidación.

Conxunto de rías que se corresponden coa parte S da costa atlántica galega. Entre os concellos de Muros, ao N, e Baiona ao S, ábrense as ría de Muros e Noia, Arousa, Pontevedra, Aldán e Vigo. Xeomorfoloxicamente son rías transversais, tanto no que respecta á costa, como na orientación dos antigos dobramentos. A ría de Muros e Noia ten unha morfoloxía típica de fractura que se alonga en dirección SO-NL. A súa marxe dereita é máis recortada ca a esquerda, e as áreas chairas son menos frecuentes. A dinámica fluvial de arroios como o Valdexeira e o Cernados, creou un relevo recortado no que son frecuentes antigos niveis mariños, sobre todo entre Muros e punta Carreiro. No fondo da ría e no sector meridional dos ríos Donas e Santaballa, modeláronse distintos glacis cunha dirección N-S, a mesma que seguen pequenas fracturas aproveitadas polos diferentes leitos de auga. Na marxe esquerda da ría, entre a vila de Noia e Corrubedo, a morfoloxía aparece dominada polo nivel costeiro de 100 m, que enlaza...