"ROM" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ás bromeliáceas.

2. Herba ou arbusto da familia das bromeliáceas.

3. Familia de plantas da orde das bromeliais, que comprende 50 xéneros e máis de 2.000 especies, de porte maioritariamente herbáceo e xeralmente epífitas. As follas son ríxidas, fibrosas e dispostas en roseta, o froito é unha baga e as flores presentan tres pétalos libres coloreados. A polonización realízase xeralmente por aves. Moitas especies como Tillandsia lindeniana e Vriesia splendens ou xéneros como Aechmea, Billbergia, Bromelia, Nidularium e Pitcairnia cultívanse como ornamentais de interior. Tamén pertencen a esta familia os ananás. A maioría son propias das zonas tropicais de América.

1. Herba ou arbusto da orde das bromeliais.

2. Orde de plantas da subclase dos zinxibéridos que abrangue só a familia das bromeliais.

PERSOEIRO

Novelista e comediógrafo. Entre as súas obras destacan Early Autumn (Precoz outono, 1926), The Rains Came (Chegaron as chuvias, 1937) e Mrs. Parkington (1943).

1. Relativo ou pertencente ao ácido bromhídrico.

2. En estado anhidro, gas de cheiro picante constituído por moléculas covalentes de bromuro de hidróxeno, que se obtén por unión directa dos seus elementos en presenza de catalizadores de platino. É moi soluble en auga, coa que produce solucións fortemente ácidas. Emprégase para a obtención de bromuros e derivados orgánicos do bromo.

1. É un ácido forte e oxidante. Os seus sales, os bromatos, empréganse como axentes oxidantes e na fabricación de colorantes e fármacos.

2. Que contén bromo (V), é dicir, bromo en estado de oxidación +5.

3. Oxoácido do bromo, que se obtén só en disolución acuosa por reacción do bromato de bario con ácido sulfúrico diluído, de acordo coa reacción:

CIDADES

Cidade de Inglaterra, Gran Bretaña, un dos 32 distritos do Gran Londres, situado ao SL da área edificada da metrópole, preto do río Ravensbourne, afluente do Támesis. (295.584 h [1996]). Na súa arquitectura destaca o palacio dos bispos de Rochester (1.666) e a igrexa maior de estilo gótico.

ENTRADA LARGA

Elemento non metálico da familia dos alóxenos, de número atómico 35 e peso atómico 79,904, que pertence ao grupo VII A da táboa periódica e ten números de oxidación -1, 0, +1, +3, +5 e +7. É un líquido vermello escuro que emite uns vapores, de cheiro semellante ao cloro, fortemente irritantes. Forma moléculas diatómicas (Br2), moi estables, que só se disocian apreciablemente por riba de 1.000°C. É relativamente pouco soluble en auga, aínda que a solubilidade varía moito en presenza de sales, sobre todo de bromuros, cos que forma ións complexos, como Br3- e Br5- . É moi soluble nalgúns disolventes orgánicos como o sulfuro de carbono, o tetracloruro de carbono, o cloroformo, o benceno e outros. A codia da Terra contén arredor do 0,00016% de bromo en forma de bromuros. O bromo está amplamente disperso por terras, rochas, augas, vexetais, e extráese das augas dos lagos ou mares interiores salgados ou das augas residuais do aproveitamento...