"URA" (Contén)

Espacio natural localizado no curso baixo do río Ulla, dende a súa desembocadura ata a confluencia co río Sar. Situado entre os termos municipais de Valga, Catoira, Dodro e Rianxo, abrangue unha extensión de 1.108 ha. Dende 1991 ten a cualificación de espazo natural en réxime de protección xeral. Na súa desembocadura o Ulla orixina unha ampla chaira aluvial, composta por sedimentos cuaternarios e colonizada por vexetación marismeña que se estende cara ao N seguindo o curso do Sar. Actualmente no leito do río deposítanse sedimentos areosos que ao crecer chegan a constituír illas permanentes, que dividen a canle principal do río en canles secundarias. Os bancos de area que se forman están en continua evolución, e a mobilización dos sedimentos vai modificando lentamente o aspecto das canles. Nalgúns puntos do curso baixo do río, influenciados polas mareas, desenvólvense pequenas áreas marismeñas de substratos areoso-limosos, ocupados por vexetación típica das marismas.
Flora e fauna
No...

Calidade de baixo ou baixo respecto do tamaño.

Acción e efecto de bañar ou bañarse. SIN: 1baño.

Agrupación musical fundada en Arcade (Soutomaior) o 18 de abril de 1982. Na actualidade, está dirixida por Celso Santos Lorenzo e conta con 37 compoñentes dos que 31 son mozos, con idades comprendidas entre os 11 e os 20 anos, formados musicalmente nunha academia creada dentro da mesma banda, baixo dirección do propio director musical. Dende a súa fundación vén realizando diversas actividades nos concellos da provincia e fóra dos límites provinciais.

Cultura mesolítica de Xava caracterizada por unha industria de follas de obsidiana con follas denticuladas, puntas triangulares e algúns obxectos de ósos moi simples.

Instrumento cordófono das familia dos laúdes. Ten doce cordas, sen cordal, que se fan soar co plectro. De orixe oriental (SL de Asia), foi moi popular en Ucraína a partir do s XV.

Calidade de barato, baixo prezo das cousas que están á venda. SIN: barateza.

Calquera dos derivados substituídos do ácido barbitúrico. Coñécense uns dous mil barbituratos, pero só uns 50 se empregan en medicina. Depresores do sistema nervioso central, empréganse como hipnóticos, posto que actúan sobre o centro cerebral do sono, e poden ser dun xeito gradual sedantes, hipnóticos ou anestésicos xerais, ao aumentar a dose ou variar a vía de administración. Teñen unha reducida acción analxésica e antipirética. É frecuente o hábito aos barbituratos dando orixe ao barbiturismo ou toxicomanías. Sobre o esqueleto do ácido barbitúrico, os derivados alquilo disubstituídos sobre o carbono en posición 5 dan hipnóticos, e os substituíntes arilatos en posición 5 producen anticonvulsivos; a monosubstitución nos nitróxenos 1 e 3 orixina compostos sedantes de curta duración, e a substitución do osíxeno do grupo CO en posición 6 polo xofre constitúe a serie dos tiobarbituratos, de acción potente e rápida, pero curta.

Antiga igrexa de Moscova, construída entre 1555-1560 polos arquitectos Barma e Posnik co gallo da Victoria de Kazan; está situada na Praza Vermella. Orixinariamente estivo dedicada á Intercesión da Nai de Deus (Pokroeskij Sobor). Consta dun núcleo central coroado en pirámide e rodeado de oito capelas con cúpulas diferentes que descansan sobre arcos volados. Esta diversidade de formas está realzada pola policromía dos muros e pola decoración cerámica.

Fractura da base e luxación do primeiro metacarpiano. Foi descrita polo cirurxián irlandés Edward H. Bennett (1837 - 1907).

Hidrocarburo aromático heterocíclico bicíclico, chamado tamén cumarona. Obtense dos aceites lixeiros do alcatrán de hulla. É a base para obter as resinas de cumaronaindeno.

Círculo cultural emparentado co de Waltenenburg e derivado do período Montelius III da cultura megalítica nórdica.