benaventurado -da
benaventurado -da
(< ben + aventurado)
-
adx
Que goza de felicidade ou boa fortuna.
Ex: Vives nunha familia moi benaventurada.
-
adx
Que goza do Paraíso, da Gloria ou do ceo.
Ex: A súa benaventurada vida fixo que fose moi querida polos seus veciños. A túa avoa xa está cos outros benaventurados.
-
adx
Título que se lles dá aos santos.
Ex: O benaventurado Xoán Evanxelista é avogoso dos casamentos en Galicia.
-
adx
Que é moi cándido ou que carece de astucia. OBS: O primeiro fonema nasal de benaventurado ten unha realización nasal velar sonora [?].
Ex: Levouche a bici, meu benaventurado!