"Uri" (Contén)

1. Ave limícola dos xéneros Tringa ou Actitis, da familia dos escolopácidos. Ten o peteiro longo e xeralmente recto que lle serve para capturar pequenos animais en terreos brandos. As alas son puntiagudas e o voo é rápido e resistente, durante o que son frecuentes os reclamos sonoros e repetitivos aos que fai referencia o nome da ave. Os sexos son de apariencia similar e presentan distintas plumaxes no inverno que na época de cría. Polo xeral aniñan no chan e os polos son nidífugos. Moitas delas pasan o inverno en costas ao sur da súa área xeográfica de cría, onde poden formar grandes bandos.

2. Bilurico de 23 cm de altura, de cor escura por riba, coa cara inferior das alas tamén escura, a mitra branca e as patas verdosas. Aniña no norte da rexión paleártica, en niños vellos doutras aves como as pombas. En Galicia é unha ave pouco frecuente que está presente en inverno e durante a época de paso.

3. Bilurico de 19 cm de lonxitude, coas partes superiores castañas, as inferiores brancas, o pescozo e o peito riscados, e cunha risca branca sobre o ollo. Pousado, abanea constantemente o corpo. De distribución paleártica, é moi escaso na cunca mediterránea. Na Península Ibérica vive nos principais ríos e zonas húmidas do interior e ten unha presencia importante na vertente sur dos Pireneos. En Galicia é raro como aniñante pero é común como ave invernante no litoral.

4. Bilurico de 30 cm de lonxitude, coas patas e a base do peteiro de cor vermella escura. A plumaxe nupcial é negra, finamente salferida de branco, e no inverno é grisalla, coas partes superiores máis escuras. Distribúese por toda a tundra arbustiva euroasiática. En Galicia é unha ave pouco común, tanto en época de paso como de invernada.

5. Bilurico de 23 cm de lonxitude, de peteiro longo, recto e moi fino, e patas de cor verde. Aniña no suroeste de Europa, aínda que en Galicia é de presenza excepcional, como ave divagante.

6. Ave de ata 39 cm de lonxitude, co peteiro lixeiramente curvado cara a arriba e as patas de cor amarela viva. En Galicia obsérvase como ave divagante procedente de Norteamérica.

7. Bilurico de 30 cm de lonxitude, de peteiro forte e lixeiramente virado cara a arriba, patas longas de cor verde, e plumaxe gris nas partes superiores e branca nas inferiores. Aniña en toda a tundra euroasiática e inverna principalmente na zona tropical. En Galicia obsérvase en época de paso e, aínda que en pequeno número, tamén inverna.

8. Bilurico de 27 cm de lonxitude, co peteiro e as patas dunha cor vermella viva, e coas partes superiores castañas, o ventre branco e unha franxa terminal branca nas alas. Propio das zonas temperadas e boreais do Paleártico, na Península Ibérica aniña en gran diversidade de humidais, tanto costeiros como interiores; principalmente na Mancha Húmeda, Tierra de Campos, Delta do Ebro e Marismas do Guadalquivir. En Galicia aniñou de forma abondosa na lagoa de Antela antes da súa desecación; dende entón só o fai de xeito irregular na área da Limia; na costa invernan e pasan exemplares procedentes da Europa occidental.

9. Bilurico de 20 cm de lonxitude, de patas amarelas e plumaxe de cor acastañada e apencada de branco, coa mitra branca e parte inferior das alas agrisada. Aniña nos bosques de coníferas do norte de Eurasia. En Galicia está presente en épocas de paso tanto no litoral como en humidais interiores.

1. 1. Instrumento cortante en forma de pequeno coitelo que consta de dúas partes principais: o mango e a folla cortante, que pode ser fixa ou móbil e incluso recambiable. Úsase para practicar incisións cirúrxicas.

   2. bisturí eléctrico

      Instrumento cirúrxico empregado para seccionar os tecidos por medio de electricidade de alta frecuencia (10-200 megaciclos). Produce a coagulación dos tecidos dos labios da incisión, evitando as hemorraxias capilares.

2. Ferramenta de corte empregada na restauración de pinturas para eliminar capas superpostas ou para limpar o dorso da tea.

1. Relativo ou pertencente aos bitúrigos.

2. Individuo do pobo bitúrigo de Aquitania.

3. Pobo céltico de Aquitania. Estaba dividido en dous grupos cando tivo lugar a conquista romana (s I a C): os viviscos, que ocupaban a rexión de Bordeos, e os cubios, habitantes da rexión de Bourges.

PERSOEIRO

Novelista, ensaísta e crítico literario. É autor de novelas como Aminadab (1942), Le Très-Haut (O altísimo, 1948), Le dernier homme (O derradeiro home, 1957); de obras de crítica literaria e ensaios: Comment la littérature est-elle possible? (Como é posible a literatura?, 1942), La part du feu (A parte do lume, 1949), L’espace littéraire (O espazo literario, 1955), Le livre à venir (O libro que vén 1959), L’entretien infini (O entretemento infinito, 1969), L’amitié (A amizade, 1971), L’écriture du désastre (A escrita do desastre, 1980) e Critique de la critique (Crítica da crítica, 1984), entre outras.

PERSOEIRO

Antropólogo social. Formouse en Francia e no Reino Unido, onde se doutorou na Universidade de Cambridge. Foi profesor de Antropoloxía nas universidades de Berkeley, Göteborg e na London Scholl of Economics. A súa obra caracterízase por ser unha síntese entre a Antropoloxía marxista francesa e a funcionalista británica. Realizou traballos de campo en Madagascar entre 1964 e 1966, e de novo en 1971, onde se interesou pola relación entre os modos de produción e as estruturas de parentesco. Publicou, entre outras obras, Placing the dead: tombs, ancestral villages and kinship organization in Madagascar (Clasificación da morte: tumbas, vilas ancestrais e organización de parentesco en Madagascar, 1971), Marxism and anthropology: the history of a relationship (Marxismo e antropoloxía: a historia do parentesco, 1983), Ritual, history and power (Ritual, historia e poder, 1989) e How we think they think: anthropological approaches to cognition, memory, and literacy...

PERSOEIRO

Filósofo. Licenciado en Letras e Dereito pola Universidade de Dijon. Ensinou Filosofía en Lille (1895) e dende 1896 en Aix-en-Provence. A noción de acción, tomada metafisicamente, impúxose como un principio suprafenomenal que reúne as características de eficacia e de finalidade, definida por iso como creación; engloba as dicotomías de pensamento e de realidade, todo constituído nun nexo de unión, sendo incluso a entrada e a afirmación da vida espiritual. A partir desta reflexión que fai comprensible a multiplicidade e a necesaria xerarquización, a filosofía convértese nunha filosofía da contemplación, na que Deus é a significación máis elevada. É autor de L’Action, essai d’une critique de la vie et d’une science de la pratique (A acción, ensaio dunha crítica da vida e dunha ciencia da práctica, 1893), La pensée (O pensamento, 1934), L’Être et les êtres (O Ser e os seres, 1935), L’action (A acción, 1936-1937) e La philosophie et l’esprit chrétien...

PERSOEIRO

Rei da Mauritania oriental (118-81 a C). Sogro de Iugurta, este ao principio axudoulle contra os romanos (108-107), pero despois entregoullo a Sila.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida na Coruña entre os anos 1907 e 1916 de perioricidade mensual. Trátase dunha revista que informaba sobre cuestións relacionadas coa agricultura e a gandería das dúas comunidades.

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter oficial editada na Coruña na primeira década do século XX. Tiña periodicidade mensual. As súas informacións daban conta do estado xeral dos campos e das colleitas en Galicia e Asturias. Incluía tamén datos de producións, feiras e mercados. É significativa a sección relativa a prezos agrícolas.

PUBLICACIÓNS

Publicación que apareceu na Coruña no ano 1930. Levaba como subtítulo “Órgano oficial del ayuntamiento de La Coruña”. Aínda que nun principio tiña periodicidade mensual, logo saíu bimestralmente.

DEPARTAMENTOS

Departamento de Burkina Faso (7.087 Km2; 242.986 h [1991]). A súa capital é Diébougou (6.764 h [1991]).

PERSOEIRO

Visionaria francesa. As súas obras, de carácter autobiográfico, foron censuradas.

PERSOEIRO

Político. Abandonou os estudios de teoloxía polos de dereito. Entre 1833 e 1835 foi fiscal da Audiencia de Cáceres. En 1835 creou o Boletín de jurisprudencia. Afiliado ao partido moderado, foi deputado no 1837. Participou en moitos dos gobernos de Narváez, foi ministro de Gracia e Xustiza no 1847 e de Comercio, Instrución e Obras Públicas entre 1847 e 1849, e en 1849 de Finanzas, cargo dende o que intentou nivelar os orzamentos e ordenar a débeda pública. En 1851 presidiu o consello de ministros. Negociou o concordato coa Santa Sé no 1853. En 1852 tentou impoñer unha nova Constitución de orde ultraconservadora, o que motivou a súa saída do goberno. Foi presidente do Congreso en 1858 e senador a partir de 1863.

PERSOEIRO

Escritor alemán en lingua soraba, un dos máis representativos desta minoría nacional. Publicou, entre outras, unha triloxía de carácter autobiográfico, Felix-Hanusch (1958-1964), e unha novela, Krabat ou a transformación do mundo (1976).

PERSOEIRO

Pintor francés. A súa produción, moi variada, está unificada por un estilo preocupado pola luz e polo espacio, decorativo e vibrante. Estivo influído por Pierre Bonnard e por Édouard Manet. Entre as súas obras destaca Liberation (Liberación, 1944). Obtivo o Premio Blumentahl en 1924 e o Premio Carniege en 1939.

PERSOEIRO

Físico, irmán de Louis-Victor de Broglie e duque de Broglie. Estudiou na École Navale, doutorouse en ciencias e fundou un centro de investigación de física atómica. Estudiou a aplicación dos raios X ao estudo dos cristais. As súas obras máis importantes son Les rayons X (Os raios X, 1922) e Introdution à la physique des rayons X et gamma (Introdución á física dos raios X e gamma, 1928).