"lus" (Contén)

1. Acción e efecto de incluír.

2. Partícula ou corpúsculo sólido que hai no citoplasma celular onde se acumulan substancias de natureza variada, como lipídica ou proteica. As principais inclusións son resultado de procesos metabólicos da célula, como grans de amidón e de glicóxeno, gránulos vitelinos e de secreción, gotas de graxas ou cristais de natureza inorgánica, entre outros. Pode ser que a substancia acumulada sexa de reserva.

3. Substancia sólida, líquida, gasosa ou mixta que queda englobada no interior dun cristal no momento de cristalizar.

4. Técnica histolóxica que consiste na introdución dunha substancia nun material biolóxico para darlle consistencia e poder cortalo en seccións finas ou superfinas. É común o uso de parafina e resinas sintéticas.

5. Pertenza (expresada por 0), na álxebra de clases e na de relacións,  de todos os membros dunha clase a outra ou dunhas relacións a outras. Simbolicamente, a inclusión de clases defínese como A 0 B = df(x) (x ∈ A . x ∈ B), e a de relacións como R 0 S = df(x) (y)(xRy . xSy).

6. 1. Relación de orde parcial entre conxuntos, representada mediante o símbolo 0(ou, ás veces, 1), definida pola condición A 0 B (ou A 1 B) se, e soamente se, todos os elementos de A pertencen a B. Neste caso, dise que o conxunto A está incluído no conxunto B ou que A é un subconxunto de B. Se A non está incluído en B, exprésase A 2 B.

   2. inclusión estricta

      Relación de orde estrita entre conxuntos, representada mediante o símbolo  Z, definida pola condición A Z B se, e soamente se, todos os elementos de A pertencen a B pero A non é igual a B (é dicir, B ten elementos diferedtes aos de A). Neste caso, dise que o conxunto A está incluído estritamente no conxunto B ou que A é un subconxunto estricto de B.

7. Partícula que, nun metal ou aliaxe, é heteroxénea a este e queda incluída na masa metálica solidificada. Pode ter diferentes orixes -metálica, non metálica-, e alteran as características mecánicas da aliaxe.

8. Tratamento dunha mostra de solo con produtos aglutinantes para poder facer cortes microscópicos.

1. incluso.

2. Indica que se inclúe o último elemento que se cita ou o termo a que se refire, cando se quere marcar dentro duns límites.

1. Indica que se inclúe na afirmación o que se cita, identificándoo con énfase, ou como culminación dunha serie.

2. Indica oposición entre dúas oracións, seguido de xerundio ou da conxunción se, aínda que non impide que unha realice o expresado poloa outra.

PERSOEIRO

Botánico flamengo. Coñecido como Clusius, entre 1593 e 1609 ocupou a cátedra de botánica da Universidade de Leiden. Publicou Rariorum stirpium per Hispanias observatorum Historia (1576) e fixo o primeiro tratado de fungos comestibles (1601).

REXIÓNS

Rexión de Alemaña que se estende sobre o NL de Saxonia, o S de Brandenburgo e unha parte de Baixa Silesia. No s IX estaba habitada por tribos eslavas sorabas, que foron sometidas e cristianizadas a partir de 963. Inicialmente dominada polos polacos (1002-1031), diferentes margraves xermánicos someteron posteriormente á escravitude a maior parte da poboación. Incorporada a Bohemia en 1368, pola Paz de Praga (1635) pasou ao electorado de Saxonia, e en 1815 foi dividida entre Saxonia e Prusia. Durante o s XIX os sorabos conservaron a súa lingua e os seus costumes, a pesar da política de xermanización imperante. A República Democrática Alemana tomou medidas para favorecer o desenvolvemento da cultura soraba.

CAPITAIS

Capital de Zambia e da provincia homónima (982.362 h [1990]), situada na parte oriental das montañas Kafue Flats, no val do río Kafue, afluente do Zambeze. A súa situación xeográfica proporcionoulle un importante crecemento económico e demográfico. É núcleo de industrias fariñeiras e de algodón.

1. Que lle falta un ollo.

2. Que é curto de vista.