"RG" (Contén)

Aplícase ao composto orgánico que contén cloro dentro da súa molécula, e especialmente aos praguicidas orgánicos clorados.

Nome xenérico dun grupo de compostos orgánicos que teñen cloro como constituínte. Teñen unha grande actividade biolóxica e a súa acción perdura moito no tempo. En moitas ocasións os organoclorados utilizados como insecticidas son substituídos por organofosforados, menos persistentes.

Aplícase ao composto orgánico que contén fósforo dentro da súa molécula, e especialmente aos praguicidas que actúan inhibindo a colinesterase, enzima que hidroliza a acetilcolina.

Nome xenérico dos compostos orgánicos que teñen fósforo como constituínte. Son empregados como plastificantes, fertilizantes e insecticidas. A súa vida media é moito máis curta ca a dos organoclorados.

1. Descrición dos órganos dun organismo, limitada á forma externa ou tamén á súa estrutura anatómica.

2. organografía vexetal

   Parte da botánica que describe externamente e estruturalmente os órganos vexetais.

Descrición, con datos históricos, dos instrumentos musicais.

Que produce un efecto ou impresión ao tacto, gusto ou olfacto.

Aplícase aos caracteres dos alimentos (cor, olor, aroma, sabor, textura) que perciben os órganos dos sentidos (vista, olfacto, gusto, tacto e oído).

Aplícase ás propiedades dun medicamento que afectan ás impresións sensoriais, principalmente as relativas ás características do sabor e olor, e tamén en menor extensión ao aspecto visual (cor, brillo) e táctil (lisura, rugosidade).

Estudo dos órganos dos animais ou das plantas, tanto dos aspectos estruturais como dos funcionais.

Disciplina da musicoloxía que estuda as características dos instrumentos desde o aspecto acústico e mecánico. A organoloxía clasifica os instrumentos en aerófonos, cordófonos, idiófonos, membranófonos e electrófonos, coas correspondentes subdivisións.

Relativo ou pertencente aos compostos organometálicos.

Cada un dos compostos que conteñen un ou máis átomos de carbono enlazados directamente a un átomo metálico. Existen dous tipos: os organometálicos puros, que conteñen exclusivamente radicais orgánicos unidos ao metal; e os mixtos, que conteñen ao mesmo tempo radicais orgánicos e inorgánicos unidos ao metal. Desde o punto de vista do tipo de enlace, poden clasificarse en iónicos, formados unicamente polos metais máis electropositivos; e covalentes, entre os que están os que presentan enlaces σ e os que presentan enlaces π. Dos métodos de preparación máis xerais para elementos dos grupos principais destacan a reacción de derivados haloxenados con metais, a reacción dos compostos formados polo método anterior cun metal ou haloxenuro metálico para intercambiar o metal e a adición de hidruros metálicos sobre dobres enlaces. Polo que respecta ás reaccións químicas, a presenza dun metal unido ao carbono pode inducir neste un comportamento aniónico, como nos reactivos de Grignard, ou...