"AN" (Contén)

1. Planta herbácea que presenta flores de cor branca e olorosas e froito en drupa.

2. Planta cultivada que presenta as follas rugosas e as flores en distintos tons de cores, desde o laranxa verdoso ao vermello.

1. Relativo ou pertencente ao grupo das terras raras.

2. Cada un dos 15 elementos químicos ou números atómicos que van do 57 (lantano) ao 71 (lutecio), que, xunto co escandio e o itrio, forman o grupo das terras alleas.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Portas baixo a advocación de san Pedro.

AFLUENTES

Afluente pola dereita do río Tines, que nace na parroquia e concello de Outes e desemboca na de Santo Ourente de Entíns (Outes).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado en La Campiña, regado polo río Corbones (3.585 h [2001]). Posúe agricultura e gandería. As industrias son alimentarias.

1. 1. Aparato formado por unha cápsula, onde leva pilas ou acumuladores recargables, unha lámpada eléctrica cun reflector luminoso e un interruptor. Adoita proxectar a luz dentro dun ángulo sólido reducido.

   2. Farol de man cunha cara de vidro e cun mango ou unha asa fixados xeralmente na parte oposta.

   3. lanterna xorda

      Lanterna na que se pode tapar a vontade a cara do vidro.

2. Ciborio de vidro que inclúe a óptica do fogo dun faro.

3. Construción de planta circular ou poligonal que se erixe como remate dunha cúpula ou torre coa finalidade de iluminar os interiores a través dos vans laterais abertos no seu corpo.

4. 1. Nome que reciben diversas especies de peixes óseos da familia dos mitófidos.

   2. lanterna atlántica [Lampadena urophaos atlantica, Fam dos mictófidos]

      Peixe óseo, de ata 20 cm de lonxitude, que presenta o corpo alongado e comprimido lateralmente, a maxila inferior un pouco máis saínte que a superior, e a abertura da boca sobrepasa o nivel da órbita. Ten unha soa aleta dorsal, presenta placas luminosas no pedúnculo da cola e fotóforos espallados baixo a liña lateral. Polo día está en augas profundas (ata 1.000 m) e pola noite ascende ata os 50 m.

   3. lanterna maderiense [Ceratoscopelus maderensis, Fam dos mictófidos]

      Peixe óseo, de ata 8 cm de lonxitude, que presenta o corpo alongado e comprimido lateralmente, unha soa aleta dorsal e moitos fotóforos de cor dourada por debaixo da liña lateral. É de cor acastañada e durante o día atópase entre os 200-800 m de profundidade.

   4. ...

1. Persoa que se dedica á elaboración e venda de lanternas.

2. Persoa que se ocupa de limpar, acender e apagar lanternas ou do mantemento da iluminacion pública.

CIDADES

Cidade da provincia de Bos Aires, Arxentina (466.755 h [1991]). É un núcleo industrial.

PERSOEIRO

Militar e político. Protagonizou un intento de golpe de estado contra o réxime de J. D. Perón en 1951. Embaixador na Santa Sé (1956), foi subdirector da Escola Superior de Guerra (1960). Presidente da Junta de Comandantes (1971), foi o presidente virtual da república entre 1971 e 1973. Neste período tentou controlar a espiral inflacionista e convocou eleccións nacionais para restaurar o goberno civil en marzo de 1973, nas que resultou elixido Héctor J. Cámpora. En 1977 foi detido por corrupción, pero finalmente foi absolto.

1. Pelo fino e suave que cobre case todo o corpo.

2. Peluxe que cobre o corpo do neonato e que desaparece aos poucos días.

3. Pelo fino e suave, semellante ao veludo, que cobre as follas, as flores e os froitos dalgunhas plantas.

PERSOEIRO

Modista. Fundou a Casa Larvin en París en 1890, e as súas creacións, nas décadas de 1920 e 1930, no momento art-déco, convertérona nunha das máis importantes creadoras de moda. Foi unha das primeiras deseñadoras que lanzou un perfume (1927).

1. Roñar ou gruñir os leitóns.

2. Laiarse o can.

1. 1. Arma ofensiva e defensiva, que consiste nun pau longo de madeira que ten na punta un elemento punzante e cortante, como unha folla de sílex ou unha lámina de metal. Empregada especialmente por soldados a cabalo, a miúdo estaba adornada cunha bandeiriña. A invención da lanza pode remontarse á época paleolítica, na que as puntas eran de sílex tallado, posteriormente substituído por metal. Caeu en desuso coa utilización das armas de fogo.

   2. Soldado armado cunha lanza.

2. Peza longa de madeira unida polo seu extremo inferior á parte articulada dianteira dunha carruaxe, aos lados da que se engachan os cabalos ou outros animais de tiro.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Mesía baixo a advocación de san Mamede.

GALICIA

Xornalista. Fundou e dirixiu o semanario La Comarca (1919) e colaborou na revista Nós. Participou activamente no Seminario de Estudos Galegos e publicou Ribadeo antiguo. Noticias y documentos (1933) e Dos mil nombres gallegos (1952). Na súa vila natal creouse unha agrupación cultural co seu nome.