"GR" (Contén)

PERSOEIRO

Avogado e político. Membro do Parlamento de Dublín (1775), apoiou o movemento que avogaba pola autonomía lexislativa da illa e a emancipación dos católicos irlandeses. Das súas obras destaca Observations on the Mutiny Bill; with some stritures on Lord Buckinghamshire’s administration in Ireland (1781).

1. Que se dá sen cobrar ou se recibe sen pagar.

2. Que carece de base ou fundamento.

1. Felicitar a alguén.

2. Felicitarse por algo.

PERSOEIRO

Eclesiástico e arqueólogo. Bispo de Astorga en 1886, encargoulle a Gaudí a construción do palacio episcopal. Fundou un Museo Arqueolóxico no Seminario.

CANTÓNS

Cantón do L de Suíza, o máis grande do país (7.105 km2; 186.026 h [2000]). A capital é Chur. Limita cos cantóns de Sankt Gallen, Glarus, Uri e Ticino, con Italia (Lombardia e Trentino-Alto Adige), Austria (Tirol e Vorarlberg) e Liechtenstein. É unha rexión moi montañosa cun relevo constituído polos Alpes Grisóns occidentais (cadeas de Tödi, Piz Sardona e o grupo de Adula) e polos Alpes Grisóns orientais (grupos de Albula, Silvretta, Rhätikon, Plesur, Bernina e Offen Pass). Os vales principais son os do Rin superior e o do Inn (Engiadina). A poboación de fala alemá habita principalmente nos arredores de Chur, Arosa e Davos, e a italiana no Val Mesocco, Val Bregaglia e o val de Poschiavo. Fálase o retorrománico no Bünder Oberland, en Engiadina e nos vales veciños de Mustair (Münster), Bravuogn (Bergün) e Oberhalbstein. A explotación forestal e a gandería son as principais actividades económicas. A agricultura produce cereais, hortalizas e froita. A industria principal é a que aproveita...

1. Aplícase ao cereal de gran grande ou abundante.

2. Aplícase á pedra de estrutura granular.

3. Aplícase á cousa ou á persoa de gran tamaño.

4. Que é abundante.

5. Que é difícil ou complexo.

PERSOEIRO

Compositor alemán. Músico de cámara de Federico II de Prusia, organizou desde 1736 o teatro de ópera de Berlín. Escribiu oratorios, óperas, concertos e sinfonías.

1. 1. Pedra reducida a pequenos anacos, ata un máximo de 8 cm de diámetro, que se emprega, sobre todo, na construción, para afirmar o chan e para o formigón.

   2. grava miúda

      Grava pequena de menos de 3 cm de diámetro.

2. Fracción do solo que se forma polos fragmentos minerais que teñen entre 2 e 20 mm de diámetro.

1. Acción de gravar sons ou imaxes nun soporte magnético.

2. Cinta ou disco gravado.

1. de 1 gravar.

2. Acción de gravar algo nunha superficie.

3. Arte ou técnica de gravar.
   Técnicas e tipos de gravados
   Segundo a prancha e a técnica empregada distínguense varios tipos de gravado. Entre as técnicas en relevo distínguese a xilografía ou gravado en madeira, en que a imaxe se obtén mediante a talla da madeira e, segundo sexa esta talla, distínguense entre gravado a fibra, que consiste en baleirar a madeira que se atopa aos lados do debuxo realizado na prancha para que o contorno da imaxe sobresaia da superficie, e en trasladar a imaxe mediante a presión exercida sobre a prancha impregnada de tinta; e gravado a contrafibra ou gravado ao buxo, en que a talla se realiza en sentido transversal ás vetas da madeira. O linogravado ou linóleo deriva da xilografía e emprega como prancha un linóleo industrial sobre o que se debuxan os perfís ou as formas. No que se refire ás técnicas en oco , talla doce ou...

4. 1. Resultado de gravar.

   2. Imaxe obtida pola estampaxe da prancha ou matriz de gravado con esta técnica. Recibe tamén os nomes de proba e estampa.

5. Matriz de madeira, metal, pedra ou outro material susceptible de recibir tinta para trasladar ao papel ou a outra materia semellante tantas veces como se queira, mediante o proceso da impresión.

6. Debuxo ou ilustración que acompaña un texto impreso.

7. Resultado da representación dun deseño ou debuxo mediante incisión ou percusión sobre unha superficie pétrea natural. Coñecidos tamén como petroglifos, as técnicas empregadas para a súa realización poden ser variadas: incisión, picado, abrasión e percusión directa ou indirecta. Son un fenómeno universal tanto no espazo como no tempo; deste xeito existe arte rupestre en todos os continentes, e en moitas zonas localízanse gravados desde o Paleolítico Superior ata a época contemporánea, aínda que os petroglifos se desenvolveron maioritariamente nas chamadas sociedades non estatais. En sociedades estatais, os gravados rupestres redúcense a marcas nas rochas cun sentido territorial, como por exemplo a delimitación de señoríos xurisdicionais nas idades Media e Moderna, é dicir, os chamados petroglifos de termo. O gravado rupestre implica perdurabilidade, transformación do soporte e da paisaxe. A elección dun soporte natural adoita implicar a participación deste na composición. É unha...

1. Que grava.

2. Aparato que serve para gravar.

3. Persoa que grava, especialmente en pranchas de metal ou de madeira, para reproducir o gravado nun certo número de exemplares.

1. Carga que afecta a un ben inmoble e, por extensión, aos bens mobles, en beneficio dun terceiro. Os gravames máis habituais son os censos, a hipoteca e a servidume.

2. Diferencia entre o que demanda unha parte e o que se lle concede nunha resolución xudicial e que fundamenta un recurso.

1. Marcar ou debuxar algo nunha superficie por medio de cortes, presión ou reacción química.

2. Impresionar sinais, datos, imaxes ou sons sobre unha cinta, disco fonográfico ou magnético ou outro soporte magnético, para poderen ser reproducidos despois.

3. Fixar algo na mente ou no ánimo, como un recordo, un sentimento ou unha idea.

4. Quedar algo fixado na mente ou no ánimo.

1. Cargar a alguén cun imposto.

2. Impoñer un gravame, especialmente sobre unha propiedade.