"qu" (Contén)

Antropónimo procedente do latín tardío Eustachius, testemuñado só na época cristiá, tirado do grego posclásico Eustachios, variante de Éustachys, nome masculino grego que corresponde ao adxectivo ε ὐ στάχυς, composto de ε ὖ ‘ben, bo’ e στάχυς ‘espiga’; xa que logo, ‘que dá boas espigas’, ‘fecundo’.

(Roma s II) Mártir cristián. Nun principio foi un xeneral romano, baixo Vespasiano e Tito, que loitou activamente contra os xudeus. Afeccionado á caza, conta a lenda que un día, perseguindo un cervo, viu que o animal lucía unha cruz entre a corna, e unha voz sobrenatural incitouno á conversión, polo que decidiu bautizarse xunto coa súa familia. De contado sucedéronlle unha serie de desgracias, quedou sen facenda e tivo que emigrar. Cando o Imperio entrou en crise, o Emperador Adriano fíxoo volver e seica obtivo grandes vitorias militares; pero, por terse negado a facer sacrificios ante os deuses, condenouno ao martirio. Comparte en Galicia o padroado dos cazadores con san Humberto e san Xián. Na iconografía viste a clámide dos militares romanos e leva como atributos persoais, un cervo cunha cruz entre a corna -ou só a cabeza ou a cornamenta do cervo-, amais dunha espada ou outros instrumentos de caza. A súa festividade celebrábase o 20 de setembro pero a reforma litúrxica...

Trompa de Eustachi

(Luni 220 - Roma 7.12.183) Papa (275-283). Estableceu que os mártires fosen cubertos coa dalmática e instituíu a bendición da colleita dos campos. A súa festa celébrase o 8 de decembro.

Expresión latina que significa ‘con ánimo equitativo e benévolo’. Emprégase en dereito para indicar que se resolve ou xulga segundo as normas da equidade.

Expresión latina que significa ‘en igualdade de méritos’. Adoita empregarse en concursos, certames, competicións ou probas, para indicar que dous ou máis concursantes resultaron empatados.

Obra teórica do arquitecto Domingo Antonio de Andrade publicada en Madrid en 1695. Trátase dun escrito en que se reivindica a importancia do concepto do arquitecto profesional, ao presentarse como artista e como teórico, e do valor científico da arquitectura. Consta dun prólogo e catro capítulos titulados “Antigüedad desta Ciencia”, “De la Nobleza de la Arquitectura”, “Prveba de que la Arquitectura es Ciencia” e “Prveba de que la Arquitectura Militar y la Civil sea una misma”. Finaliza a súa exposición cunha bibliografía, iniciada coa Biblia ao considerar a Deus o primeiro arquitecto, con autores antigos e modernos, entre outros, de libros teóricos, de matemáticas, xeometría, historia e tratados de arquitectura.

Obra teórica do arquitecto Domingo Antonio de Andrade publicada en Madrid en 1695. Trátase dun escrito en que se reivindica a importancia do concepto do arquitecto profesional, ao presentarse como artista e como teórico, e do valor científico da arquitectura. Consta dun prólogo e catro capítulos titulados “Antigüedad desta Ciencia”, “De la Nobleza de la Arquitectura”, “Prveba de que la Arquitectura es Ciencia” e “Prveba de que la Arquitectura Militar y la Civil sea una misma”. Finaliza a súa exposición cunha bibliografía, iniciada coa Biblia ao considerar a Deus o primeiro arquitecto, con autores antigos e modernos, entre outros, de libros teóricos, de matemáticas, xeometría, historia e tratados de arquitectura.

Departamento de administración das finanzas públicas do Reino Unido. Introducido en Inglaterra por Enrique I en 1106, ten as súas orixes no tribunal de finanzas da Curia Regis normanda. Era responsable da recadación das rendas reais por medio do alto exchequer, que se encargaba das contas, e do baixo exchequer, que se ocupaba da recadación dos impostos. Desde o s XIII configurouse como un organismo xudicial encargado dos contenciosos co tesouro real e a partir do s XVIII converteuse no ministerio de Finanzas baixo a dirección do chancellor of the Exchequer.

Autorización para executar nun Estado unha sentenza ditada por un tribunal ou órgano xudicial doutro país estranxeiro. En España, o exequatur outórgao o Tribunal Supremo (TS), ao que se lle debe presentar a sentenza legalizada e traducida ao castelán. A parte interesada (o reo) e o ministerio fiscal deben ser citados polo TS para comparecer e facer as alegacións que estimen oportunas. Oídas as partes ou, no seu defecto, transcorrido o prazo establecido para a comparecencia, o TS resolverá nun auto irrecorrible.

Relativo ou pertencente ás exequias. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Cerimonias funerarias que se lle fan a un defunto. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Esqueleto exterior ao corpo dun animal e que lle serve de protección. Os diversos grupos de animais teñen un exoesqueleto que se adapta á súa condición de vida: mobilidade, crecemento, etc. Nos corais e moluscos, que fan vida sedentaria, o exoesqueleto é ríxido e sérvelles de sostemento; os sales de calcio forman o exoesqueleto do coral, e a conquiolina, o calcio e a aragonita, o dos moluscos. Nos branquiópodos é calcario. Nos briozoos é de quitina, ás veces calcificada ou de paredes xelatinosas. Nos artrópodos, que teñen unha vida activa con moita mobilidade, fórmase por quitina córnea en placas independentes que se articulan; ás veces pode haber sales de calcio para endurecelo. Nos anélidos existe unha cutícula resistente e elástica, e moitos peixes teñen unha armadura externa. Nas tartarugas existe o caparazón típico, e algúns mamíferos, como o armadillo, presentan placas óseas. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Programa radiofónico semanal da emisora FM Radio Cosmos de Sierra Grande, en Río Negro (Arxentina). Presentábao Xerminal Filgueira todos os domingos á mañá e ofrecía informacións tratadas cun agudo acento crítico.

Ecequías.

Túnel escavado na rocha de 500 m de lonxitude, construído en tempos do Rei Ezequías, que unía unha fonte situada fóra da cidade de Xerusalén cunha piscina no interior da mesma. Aseguraba o abastecemento de auga a Xerusalén en caso do sitio da cidade.