exequatur*
exequatur*
s
m
[DER]
Autorización para executar nun Estado unha sentenza ditada por un tribunal ou órgano xudicial doutro país estranxeiro. En España, o exequatur outórgao o Tribunal Supremo (TS), ao que se lle debe presentar a sentenza legalizada e traducida ao castelán. A parte interesada (o reo) e o ministerio fiscal deben ser citados polo TS para comparecer e facer as alegacións que estimen oportunas. Oídas as partes ou, no seu defecto, transcorrido o prazo establecido para a comparecencia, o TS resolverá nun auto irrecorrible.