"Bo" (Contén)

1. Conxunto de árbores e plantas moi espesas.

2. Cadro que representa unha paisaxe chea de árbores, arbustos e animais.

PERSOEIRO

Político e escritor dominicano. De nai galega e pai catalán, en 1939 fundou na clandestinidade o Partido Revolucionario Dominicano. Oposto á ditadura de Trujillo, viviu durante 24 anos no exilio. Foi elixido Presidente da República Dominicana (1963) e, deposto por un golpe militar, antes dun ano marchou da illa. Volveu máis tarde, sendo derrotado nas eleccións de 1966 polo conservador Joaquín Balaguer. De novo abandonou a illa ata 1970. En 1973 creou o Partido da Liberación Dominicana e nos anos 1974, 1986, 1990 e 1994 foi derrotado sucesivamente por Joaquín Balaguer nas eleccións presidenciais. Destacou como contista de temas rurais: Camino real (1933), La muchacha de la Guaira (1955). Escribiu novela (La mañosa, 1936), biografías (Hostos, el sembrador, 1943) e ensaios políticos (Bolívar y la guerra social, 1966; De Cristóbal Colón a Fidel Castro, 1970).

PERSOEIRO

Prehistoriador e arqueólogo. Logo de estudar Filoloxía Clásica e formarse en Arqueoloxía e Prehistoria con Meyer e Ulrich von Wilamowitz-Möllendorf en Alemaña, realizou unha verdadeira renovación da prehistoria peninsular. Foi catedrático de Historia Antiga e Medieval na Universitat de Barcelona dende 1916 ata 1939 e na Universidad Autónoma de México dende 1941. Publicou, entre outros traballos, Prehistoria catalana (1919), La arqueología prerromana hispánica (1920) e Etnología de la península Ibérica (1934). Foi organizador e director do Servei d’Investigacions Arqueològiques do Institut d’Estudis Catalans e dirixiu o Museu d’Arqueologia de Barcelona. Membro de Acció Catalana e conselleiro de Xustiza do goberno da Generalitat de Catalunya (1937-1939), exiliouse ao final da Guerra Civil. Dende 1948 a 1952 foi unha figura sobranceira da división de Filosofía e de Humanidades da UNESCO.

PERSOEIRO

Químico. Coñecido por poñer a punto o proceso Haber-Bosch de obtención do amoníaco a escala industrial. Recibiu xunto con F. Bergius o Premio Nobel de Química no ano 1931.

PERSOEIRO

Político holandés. Foi gobernador xeral das Indias Orientais Holandesas (1830-1833) e ministro de colonias (1834-1839). Escribiu a obra Posesións holandesas en Asia, América e África (1818).

PERSOEIRO

Enxeñeiro e industrial alemán. Iniciouse nos EE UU, onde traballou con Sigmund Bergmann e Thomas A. Edison. En 1886 fundou en Stuttgart a industria que leva o seu nome. En 1902 o seu colaborador, G. Honold inventou a buxía Bosch, que axudou ao desenvolvemento do automóbil, xunto con outros elementos de Bosch: magneto, luces, equipos de inxección, equipos de acendido, freos, etc.

PERSOEIRO

Educadora suíza. Na escola de Muzzano realizou a primeira experiencia sobre o método Montessori, narrada en Il Diario di Muzzano (1919-1920). En 1924 fundou en Agno a scuola serena, escola rural considerada a ideal polos pedagogos da Escola Nova. Escribiu, entre outras obras, L’ecole sereine d’Agno (A escola serea de Agno, 1928) e Liberdade educativa (1932).

PERSOEIRO

Crítico de arte e pintor. É autor de Carta del navegar pittoresco (Carta da navegación pitórica, 1660) e de Riche minere della pittura venezina (Ricas maneiras da pintura veneciana, 1674), onde defendeu a preponderancia da cor sobre o debuxo na pintura.

GALICIA

Artista plástico. Licenciado en Belas Artes na Universidad de Salamanca. Nos anos oitenta mantivo unha importante relación co Expresionismo. Actualmente o seu traballo pitórico, de técnica mixta, evidencia estruturas reticulares que pertencen á natureza. Realiza paisaxes nas que está presente a abstracción, realizadas con papel de fotografía e serigrafía, e onde interveñen as imaxes orixinadas a partir do ordenador. Das súas últimas producións destaca Valla (1999), realizada en obra orixinal serigráfica. A parede dunha galería ou a invasión dun espazo urbano -instalación nun valo para carteis publicitarios realizada o 15 xaneiro 1999-, son algúns dos lugares onde esta obra se sitúa, en continua mutación e transformación.

PERSOEIRO

Escritor. Cursou estudios de Literatura na Facultad de Filosofía y Letras de Bos Aires onde coñeceu a Josefa Emilia Sabor (Pepita Sabor), unha galega natural de Vilanova de Arousa que inspirou a súa obra poética en galego. Gran coñecedor da literatura arxentina e da gauchesca, desenvolveu a súa obra de creación nas letras arxentinas, xunto a Olga Orozco, María Granata, Ana María Chouhy Aguirre, Juan Rodolfo Wilcok, Basilio Uribe e Enrique Molina, entre outros, cos que conformou a denominada Xeración Arxentina do Corenta. A práctica totalidade da súa obra, agás algúns versos publicados na prensa bonaerense, permaneceu inédita. Entre a súa produción lírica atópanse catro dos oito poemas que escribiu en galego e que foron recollidos en 1994 nunha edición elaborada por Xesús Alonso Montero co título Oito poemas en lingua galega. Os poemas en galego foron escritos en agosto de 1939. Morreu no ano 1943, suicidándose nas augas do Río de La Plata. Postumamente se publicou parte...

PERSOEIRO

Físico e botánico indio. Estudiou en Calcuta e en Cambridge. Exerceu como profesor de Física no Presidency College de Calcuta (1885-1915). En 1895 comezou a estender os experimentos de Hertz ao dominio das ondas de radio moi curtas, para constatar a natureza idéntica das ondas electromagnéticas e das radiacións luminosas. Realizou estudios sobre fisioloxía vexetal con aparellos deseñados por el mesmo e comparou os procesos vitais dos animais e das plantas. Cando se retirou, fundou e dirixiu (1917-1937) o Bose Research Institute.

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica. Deuse a coñecer con Cronaca di un amore (Crónica dun amor, 1950) e La signora senza camelie (A señora sen camelias, 1953), de Michelangelo Antonioni.

PERSOEIRO

Físico e matemático. Rematou os estudios en 1915 e comezou a traballar no Colexio Universitario de Calcuta. En 1921 deixou Calcuta e estableceuse na Universidade de Dacca. En 1924 enviou a A. Einstein un traballo sobre a teoría cuántica, que o mesmo Einstein fixo publicar, traducido ao alemán, cunhas notas súas. Mantivo contactos con De Broglie en Francia, e con Einstein, Max Born e Heisenberg en Alemaña. Destacou pola súa Estatística matemática (1925), xeneralizada despois por Einstein e coñecida como estatística de Bose-Einstein, que permite estudar as radiacións electromagnéticas.