"Arta" (Contén)

1. Embarcación menor de vela latina cun pau perpendicular á quilla no seu centro.

2. 1. Coche lixeiro de dúas rodas, con vela e con asentos laterais, xeralmente para oito pasaxeiros.

   2. Coche vello e moi lento.

1. Ave que pertence ao xénero Circus da familia dos accipítridos.

2. rapina cincenta.

3. rapina arpella.

MONTES

Monte situado na parroquia de Cernado (Manzaneda). O seu cumio acada os 1.143 m de altitude.

1. Sal ou éster do ácido tartárico.

2. tártaro emético.

3. cremor tártaro.

4. Sal do ácido tartárico dextroxiro, que se presenta en forma de cristais incoloros, eflorescentes no aire, de gusto salino, solubles en auga e insolubles en alcohol. Obtense por precipitación con carbonato sódico dunha solución de tartarato de hidróxeno e potasio. OBS: Tamén se denomina sal de Seignette ou sal de la Rochelle.

1. Relativo ou pertencente ao ácido tartárico.

2. Hidroxiácido carboxílico que existe nas formas D(+)-tartárico, ácido L(-)-tartárico e ácido mesotartárico, así como en forma racémica, combinación das dúas primeiras. O ácido D(+)-tártrico ten aplicación, a escala industrial, na preparación de bebidas efervescentes e como mordente.

1. cremor tártaro.

2. Sólido en forma de cristais incoloros, eflorescentes no aire, e altamente tóxicos, que ten aplicación como mordente para tecidos e coiro, e en medicina como emético e sudorífico.

1. 1. Relativo ou pertencente á antiga Tartaria ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante da antiga Tartaria.

2. 1. Relativo ou pertencente ao pobo tártaro.

   2. Individuo do pobo tártaro.

   3. Pobo de raza turánida de Asia Central. Tradicionalmente guerreiros, destruíron o primeiro Imperio Mongol. Foron aniquilados por Xenguis Khan en 1202. Constituíron tres khanatos a mediados do s XV: o de Kazan’ (1450-1522), sometido por Iván IV de Rusia; o de Qasimov (1452-1687), orixinario dunha rama de Kazan’, anexionado a Moscova despois da conversión forzosa da súa poboación na Igrexa Ortodoxa rusa; e o de Crimea (1420-1783), incorporado a Rusia en 1783, coa ausencia de Turquía en 1792.

3. Grupo de linguas turcas que se falan na rexión da antiga Tartaria.

1. 1. Réptil, da orde dos quelonios, coas extremidades curtas, adaptadas á natación, unha cuncha que protexe o corpo e un bico córneo sen dentes. Son animais mariños e terrestres.

   2. tartaruga boba [Caretta caretta, Fam dos quelónidos]

      Réptil de ata 130 cm de lonxitude, coa cuncha dorsal completamente osificada e recuberta de placas córneas xustapostas. Vive nos mares tropicais e subtropicais e atópase con frecuencia no Mediterráneo.

   3. tartaruga de carei [Eretmochelys imbricata, Fam dos quelónidos]

      Réptil mariño, de ata 1 m de lonxitude, que ten a cuncha en forma de corazón recuberto de láminas córneas imbricadas, de cor amarela e negra verdosa e a cabeza e as extremidades de cor terrosa. Estas tartarugas son moi apreciadas pola beleza das láminas córneas da cuncha, que constitúen o carei. Viven nos mares das zonas tropicais e intertropicais, especialmente nas costas de América Central, de Asia meridional e de Australia.

   4. tartaruga elefante [Testudo elephantopus, Fam dos testudínidos]

      Tartaruga terrestre, duns 160 cm de lonxitude, diúrna e herbívora, que vive en grandes grupos. É endémica nas illas Aldra, no Océano Índico.

   5. tartaruga laúde [Dermochelys coriacea, Fam dos dermoquélidos]

      Tartaruga mariña, duns 2-2,3 m de lonxitude, coa cuncha recuberta dunha pel corácea. Aliméntase de peixes e substancias vexetais. Habita no Océano Pacífico, no Atlántico e no Índico, aínda que ás veces pode atoparse no Mediterráneo central e oriental.

   6. tartaruga mediterránea [Testudo hermanni, Fam dos testudínidos]

      Tartaruga terrestre, duns 30 cm de lonxitude, cunha cuncha curvada e oval e cola rematada nun tubérculo córneo de forma cónica cunha canle lonxitudinal. É de cor amarelada con manchas escuras ou negras, e o escudo ventral é de cor amarela no medio, con bandas laterais negras. Vive en piñeirais litorais ou     terreos areosos moi expostos ao sol. Habita nos Balcáns, na Península Ibérica, Occitania, Córsega, Sardeña e na Italia continental e peninsular.

   7. tartaruga moura [Testudo graeca, Fam dos testudínidos]

      Tartaruga terrestre, duns 30 cm de lonxitude, moi semellante á mediterránea, pero coa cuncha dorsal máis curva, placa supracaudal simple, cola sen tubérculo córneo e dunha cor amarela verdosa con manchas escuras. Habita no N de África, no SO da Península Ibérica, nos Balcáns (Albania e Grecia) e no SO de Asia.

   8. tartaruga verde [Chelonia mydas, Fam dos quelónidos]

      Tartaruga mariña, duns 160 cm de lonxitude, coa cuncha dorsal en forma de corazón. Habita ao redor das calas e nada sobre todo na superficie da auga. Habita no Océano Índico e no Atlántico.

2. Formación dos lexionarios romanos que consistía en apiñarse co escudo sobre a cabeza para protexerse dos ataques do inimigo, especialmente ao aproximarse a algunha muralla.

3. ...

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Ciudad Real, Castela-A Mancha, no sector nororiental da provincia (2.971 [2001]).