"Bes" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Miño baixo a advocación de san Pedro.

PERSOEIRO

Político e militar haitiano. Participou na rebelión que expulsou os británicos e españois de Haití (1798). En 1807 instaurou unha república no S e O de Haití e enfrontouse a Enrique Christophe (Enrique I de Haití), quen establecera a monarquía no N.

AFLUENTES

Afluente pola dereita do río Verdugo que nace e desemboca na parroquia de Seixido (A Lama).

AFLUENTES

Afluente pola dereita do río Verdugo, que nace e desemboca na parroquia de Covelo (A Lama).

1. puberdade.

2. Calidade de pubescente.

1. púbere.

2. Que está provisto de pelos moi finos, curtos e escasos.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, situado no Ripollès (2.033 h [2001]). Destaca a gandaría bovina e ovina e a industria papeleira, a metalúrxica e a de produtos lácteos.

PERSOEIRO

Político e revolucionario francés. Exerceu de avogado en Arrás (1781), onde foi elixido deputado do terceiro estado nos Estados Xerais (1789). Transformados estes en Asemblea Nacional Constituínte, formou parte da oposición democrática. Foi presidente do club dos Xacobinos e impulsou a súa evolución democrática. Opúxose á política belicista dos xirondinos, que cría perigosa ao non estar consolidada a obra revolucionaria do interior do país. En 1792, despois da abolición da monarquía, chegou a ser un dos dirixentes principais da Comuna de París. Elixido deputado na Convención Nacional, dirixiu, xunto con Danton e Marat, a política dos xacobinos. Foi partidario da execución de Luís XVI de Francia, da expulsión dos xirondinos e da creación do Comité de Salvación Pública, do que foi o máximo dirixente. Obtivo o apoio dos sans-culottes. A súa actuación autoritaria fixo que perdera o apoio popular e foi guillotinado o 10 de termidor. Coa súa execución, a burguesía moderada recuperou...

PERSOEIRO

Xurista. Doutor en Dereito, foi profesor titular de historia do dereito na facultade de dereito da Universidade de Vigo. Escribiu Notas sobre la estrutura y funcionamiento del consejo de inquisición, Observaciones sobre la Administración de Justicia en Guipúzcoa durante el antiguo régimen e El Consejo de la Suprema Inquisición: perfil jurídico de una institución (2000).

GALICIA

Escritor. Traballou en diferentes periódicos madrileños, entre eles, El País e Diario Universal (1917). Publicou El pensamiento y las cosas, El conocimiento y el juicio (1911). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

1. brionia.

2. herba roqueira.

1. 1. Anélido hirudíneo da orde dos acantobdélidos, e en especial os dos xéneros Branchellion, Glossiphonia, Haemanteria, Marsupiobdella, Haemadipsa, Haemopis, Hirudo, Limnatis e Erpobdella, pertencentes a diversas familias. Teñen en xeral poucos centímetros de lonxitude, corpo cilíndrico e deprimido e coloracións escuras variadas, con dúas ventosas terminais e sen quetas. Viven como ectoparasitos ou fixados temporalmente, son hematófagos e algúns carnívoros. Habitan en augas doces e mariñas e tamén sobre a terra húmida.

   2. Anélido de 6 a 10 cm de lonxitude, de cor gris escura, que habita xeralmente en lagos, ríos e canles, sobre todo de augas corruptas. Posúe unha ventosa oral e outra aboral, e a boca consta de tres mandíbulas dentadas, coas que pode adherirse a peles resistentes e serralas para zugar despois o sangue das vítimas (vertebrados). Durante o estado xuvenil é carnívora, e no adulto hematófaga, puidendo absorber ata 6 veces o seu peso. Antigamente foron moi utilizadas en medicina para practicar sangrías controladas e aínda se utilizan nalgunhas operacións para evitar a formación de coágulos. Poden transmitir outros parasitos, como Trypanosoma granulatum. Contén no seu interior un anticoagulante natural, o hirudin, que lle permite manter o sangue fluíndo antes de alimentarse.

   3. sambesuga do cabalo [Limnatis nilotica, Fam dos hirudíneos]

      Anélido de coloración variable, de 8 a 10 cm de lonxitude e de dentes máis obtusos ca Hirudo medicinalis; adhírese á mucosa bucal de grandes mamíferos (cabalos, bóvidos) mentres beben.

2. Persoa aproveitada, especialmente a que vive ou se enriquece a costa doutra.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (31.939 h [2001]). Forma un continuo urbano con Barcelona, Badalona e Santa Coloma de Gramanet. Destacan os sectores de transformacións metálicas, construción, madeira e téxtiles.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (23.134 h [2001]). Explótanse canteiras de calcarias para a construción e area de descomposición do granito para vidro, cerámica, cemento e fundición. Ten empresas metalúrxicas, de madeira e coiro, químicas e de artes gráficas. É un centro de segunda residencia e veraneo.