"Eza" (Contén)

1. Calidade de mol.

2. Falta de enerxía ou vigor.

3. Gusto pola excesiva comodidade e regalo na maneira de vivir.

MONTES

Monte situado na parroquia da Illa (Lobios). O seu cumio acada os 867 m de altitude.

PERSOEIRO

Xa de Irán (1941-1979), fillo e sucesor de Reza I de Irán. Coñecido como Reza Pahlawī, en 1979 tivo que exiliarse pola revolución que converteu Irán nunha república islámica. Á súa morte, o seu fillo Reza foi proclamado xa de Irán no exilio.

1. 1. Conxunto da realidade tal como é independentemente da intervención e a acción humanas. Neste sentido, a natureza contraponse tanto á técnica como á arte e á cultura.

   2. Conxunto dos campos, os bosques e montañas, o mar, os ríos e lagos, a vexetación e a fauna, en oposición á cidade e á civilización.

   3. natureza morta

      Xénero pictórico que ten como tema exclusivo obxectos inanimados de diversa índole como froita, flores ou obxectos. Como xénero autónomo, a súa orixe sitúase no gótico tardío e nos inicios do Renacemento. Comezou a adquirir importancia na segunda metade do s XVI e sobre todo no s XVII con autores como F. Zurbarán, D. Velázquez, Caravaggio, P. Rubens e Rembrandt. Foi cultivado tamén no s XVIII, no XIX con F. Goya, V. van Gogh e P. Cézanne e no s XX polo cubismo, o surrealismo e o hiperrealismo, entre outras vangardas e posvangardas.

   4. reinos da natureza

      Coxunto dos tres ámbitos ou das tres maneiras de ser da realidade natural: o mineral, o vexetal e o animal.

2. 1. Esencia ou atributos propios dun ser.

   2. Maneira de ser.

   3. Conxunto de condicións físicas e morais do home.

   4. Principio constitutivo dunha cousa e no que consiste o fondo dun ser. Equivale á esencia, entendida en sentido físico. Segundo Platón, hai que diferenciar o que é por natura e o que é por convención, é dicir, aquilo que é determinado segundo un propósito humano.

   5. ...

1. Calidade de nobre.

2. Estrato social máis alto da sociedade durante o Antigo Réxime. Os seus membros gozaban de certos privilexios por dereito hereditario (nobreza de sangue ou de natureza), por concesión do soberano (nobreza de privilexio) ou polo exercicio de determinados cargos públicos (nobreza civil ou de cargo). Na Baixa Idade Media, tivo un marcado carácter señorial, estreitamente vinculado á terra, sen cuxa posesión  non era posible a condición de nobre. En xeral, durante a época de expansión territorial, desde o s XIII ao XVI, estiveron fielmente ao servizo da monarquía e ocuparon os altos cargos nas empresas militares, ás que axudaron tamén economicamente. A partir do s XV o seu número aumentou considerablemente por privilexio real, pero a súa importancia política minguou. Gozaban de certos privilexios. Estaban suxeitos só á xurisdición do rei, non estaban obrigados a seguir ao exército real fóra do territorio do seu domicilio, os seus bens non podían se alleados por débedas, e non podían ser encarcerados...

PERSOEIRO

Novelista. Foi costumista e a súa obra caracterizouse polas descricións polo miúdo das paisaxes de Bohemia oriental e das súas xentes. Destaca a súa novela Děti čistého živeho (Os fillos dos puros viventes, 1909).

PERSOEIRO

Explorador e conquistador. En 1527 realizou a primeira expedición a Florida e chegou ata a costa do golfo de California e Tenochtitlán. En 1540 organizou unha nova expedición ao río Paraná como capitán xeneral, gobernador e adiantado do Río de La Plata. Chegou á illa de Santa Catalina (Brasil), desde onde emprendeu unha expedición á cidade de Asunción, en Paraguay. Fundou Puerto de los Reyes (1543), e en 1544, por mor dunha revolta, foi destituído e encarcerado. Filipe II indultouno e nomeouno membro do consulado de Sevilla. Escribiu Naufragio de Alvar Núñez Cabeza de Vaca y relación a la jornada que hizo a la Florida con el adelantado Pánfilo de Narváez, coñecido como Naufragios (1542), e Relación y Comentarios de lo acaecido en las dos jornadas que hizo a las Indias (1555).

MONTES

Monte situado na parroquia de Soutochao (Vilardevós). O seu cumio acada os 749 m de altitude.

PERSOEIRO

Político. Participou na fundación do PSOE (1888), que abandonou en 1921, para fundar o Partido Comunista Obrero Español (PCOE).

1. Atracción dun corpo pola masa dun astro a causa da gravitación. No caso da Terra, a pesadeza dun corpo é o resultado da combinación da forza da gravidade e da forza centrífuga. A pesadeza na superficie dun astro depende da masa e do raio. A bordo dunha astronave ou doutro enxeño espacial é nula; o astronauta, en estado de ausencia de pesadeza, parece que flota no aire. A pesadeza artificial pode ser considerablemente inferior á da Terra.

2. Peso dun corpo por unidade de masa, igual á aceleración do seu movemento de caída libre.

1. 1. Cada unha das partes que, xuntadas convenientemente unhas con outras, forman un obxecto.

   2. peza anatómica

      Cada unha das partes dun cadáver preparada para os estudos anatómicos.

   3. peza polar

      Parte do circuíto magnético dunha máquina eléctrica situada entre a culata e o entreferro, que comprende o núcleo e, eventualmente, a expansión polar.

2. 1. Obxecto ou elemento independente que forma parte dun conxunto.

   2. Obxecto interesante ou precioso coleccionable ou que forma parte dunha colección.

3. Cousa ou produto concibido como parte doutros da mesma especie.

4. 1. Calquera dos elementos que constitúe unha vestimenta.

   2. ...

1. 1. Calidade de pobre.

   2. Condición de quen se atopa nun estado de miseria relativa ou está privado da manutención ou dos medios necesarios ante certas eventualidades como a enfermidade. Demostrada legalmente esta situación por medio dun certificado expedido polo concello ao que se pertence, pódense ter acceso a formas especiais de asistencia e beneficencia.

   3. Situación relativa de determinadas zonas ou países respecto doutros considerados ricos, que incide fundamentalmente nun reparto desigual da renda. Estas zonas ou países atópanse na imposibilidade de acadar un crecemento autosostido a causa das súas relacións económicas internas, que impiden o avance da produción e da renda total obxecto de reparto. Esta situación, denominada círculo vicioso da pobreza, materialízase na existencia dun baixo nivel de demanda, un mercado pequeno e unha escasa posibilidade de aforro. A insuficiente dispoñibilidade de capital obriga a traballar con produtividades moi baixas, que dan lugar a unha produción escasa e a unha renda que obriga a volver a comezar un proceso con idénticas limitacións.

2. irtude moral que ordena a conduta humana en relación aos bens deste mundo, e que pode esixir ata o desprendemento material voluntario, forma extrema xeralmente chamada pobreza evanxélica, seguindo os consellos evanxélicos e o espírito da primitiva comunidade de Xerusalén, descrita nos Feitos dos Apóstolos.