"Gonzalez" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 326.

  • PERSOEIRO

    Escritor e xornalista. Licenciado en Ciencias Políticas pola Universidad Complutense de Madrid, estudiou xornalismo na Escuela de Periodismo de Madrid. Colaborou en diversas publicacións con artigos sobre crítica literaria e teatral, e sobre política internacional. Xefe da sección de Cultura e Ciencia da axencia EFE (1977-1979), exerceu tamén como delegado xeral en Galicia (1979-1983), como redactor xefe en EFE nacional en Madrid, como director de información (1990-1997) e desde 1997 como director de publicacións, análises e estilo. Das súas obras destacan Oxford, amén (1982), Homes de Tras da Corda (1982), Crime en Compostela (Premio Xerais de Novela 1984), O misterio do barco perdido (1988), Fuxidos de sona (1990), La agonía del león (1995, Premio Internacional Rodolfo Walsh de Literatura Testemuñal en 1996), A guerra do tabaco (1996), O Doutor Livingstone, supoño (1998), Dous máis dous (1998), Al otro...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • FAMILIAS

    Familia de escultores orixinaria de Lugo, activa no s XVIII. Iniciouse coa obra de Bieito González Rioboo, quen traballou co seu fillo Bieito Antonio González Rioboo na catedral de Lugo. Xunto con Agostiño Vaamonde realizou o retablo maior do convento de San Francisco de Monforte de Lemos. Bieito Antonio traballou co seu irmán Bernardo González Rioboo na capela maior de Fingoi en Lugo. O seu irmán Xosé González Rioboo foi pintor e traballou na catedral de Lugo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Teólogo. Membro da Compañía de Xesús, doutorouse en Teoloxía na Universidade Gregoriana de Roma. Foi catedrático na Universidad Pontificia de Comillas e profesor de dogma na Pontificia Universidad de Salamanca. Colaborou en Gregorianum, Revista de Espiritualidad, Revista Española de Teología e Estudios Eclesiásticos, e escribiu Miscelánea Comillense (1948) e La penitencia en la primitiva Iglesia Española (1950).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Produtor e director cinematográfico. Emigrou a Portugal de moi novo. Volveu a Galicia, onde estableceu un concesionario de automóbiles e unha liña de autobuses entre Ourense e Parada de Sil. A comezos da década de 1940 marchou a Madrid para traballar en Suevia films, empresa do seu irmán Cesáreo. Comezou a súa carreira con dúas coproducións con Llama Films Un fantasma llamado amor (1956) e Héroes del aire (1957), dirixidas por Ramón Torrado. A principios da década de 1960 fundou Arturo González P C. Nun primeiro momento produciu varias películas dirixidas por José Antonio Nieves Conde e iniciou unha longa relación profesional con Alfredo Fraile como produtor executivo. En 1963 conseguiu o contrato en exclusiva con Manolo Escobar, con quen fixo Los guerrilleros (P.L. Ramírez, 1963) e outros 17 títulos máis protagonizados polo cantante almeriense, algúns en coprodución con México e Panamá. Participou na produción de La muerte tenía un precio (S. Leone,...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor e debuxante. Destacou principalmente como paisaxista, xénero no que amosou un gusto pola cor que o situou dentro dos modos fauvistas. Deformaba a cor, xunto co debuxo, ata uns extremos case expresionistas para obter unhas imaxes irreais. Como debuxante realizou obras de pequeno formato, cun gusto caracterizado polo decorativismo e o detalle preciosista. Recibiu a Mención Honorífica e Premio na Exposición Nacional de Bellas Artes (1933), a Medalla do Ouro na Primeira Exposición Provincial de Belas Artes (1943) e o Premio Especial da IV Exposición Provincial de Artes (1944).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Produtor cinematográfico. Empresario e presidente do Celta de Vigo, creou a produtora Suevia Films-Cesáreo González en 1940. De-señou unha política de produción destinada aos xéneros máis comerciais e mesmo populistas. Así, a partir da súa primeira produción Polizón a bordo (Florián Rey, 1941), comezou a producir proxectos rendibles como Campeones (Ramón Torrado, 1942), La nao capitá (F. Rey, 1946), Reina Santa (Rafael Gil, 1947) ou Botón de ancla (R. Torrado, 1947). Nesta primeira etapa destaca o que se deu en chamar “gallegada” ou “melodrama regional gallego”, estratexia para a que contou co director coruñés Ramón Torrado e que se desenvolveu en títulos como Mar abierto (1946), El emigrado (1946) e Sabela de Cambados (1948). Ao longo da década seguinte, traballou no cine folclórico tradicional andaluz (La niña de la venta, La estrella de Sierra Morena, Morena Clara), pero tamén aproveitou as modas que xurdían no cine español, como a do cupletismo (Mi último tango e La reina del Chantecler)...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Músico e director de coros. Estudiou solfexo co mestre de capela da catedral e realizou os estudios de maxisterio. Emigrou a Bos Aires e alí dirixiu o Orfeón Gallego. De regreso a Galicia, dirixiu o Orfeón Unión Orensana e foi o primeiro director da Coral De Ruada. Membro da Real Academia Galega, recibiu a Cruz de Alfonso X el Sabio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Economista. Licenciado en Económicas pola Universidad Complutense, foi profesor mercantil, corredor de comercio e axente de cambio e bolsa. En 1987 fundou FG Inversiones Bursátiles, sociedade que presidiu. Nomeado presidente da Corporación Bancaria de España (Argentaria), trala fusión co BBV (1999) converteuse en copresidente da nova entidade BBVA, xunto con Emilio Ybarra e, en 2001, pasou a ser o presidente único.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Coñecido como Nelson Zumel, traballou en Madrid como marchante e coleccionista de arte especializado en pintores españois do s XIX e da primeira metade do s XX. Ata 1975 a súa obra, esencialmente paisaxes, foi de carácter realista e mostrou un paulatino afastamento da anécdota. Logo comezou unha abstracción baseada na menor importancia do motivo a pintar e na maior relevancia da paleta de cor que o achegou ao informalismo ata que, desde 1992, as súas obras mostraron o predominio da mancha de cor. Presidente da Fundación Nelson Zumel e director honorario do Museo Nelson Zumel de Lugo, en 1996 creou o Premio de Pintura Nelson Zumel destinado ao descubrimento de novos talentos. Membro da Accademia Internazionale d’Arte Moderna de Roma e académico correspondente da Real Academia de Nobles y Bellas Artes de San Luis, recibiu numerosos nomeamentos e galardóns, dos que destacan o Grelo de Ouro (1997) e a presidencia de honor da Fundación O Grelo (1999).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Actor e manipulador de monicreques. Traballou con Danthea, Xalgarete, Troula ou Cachirulo, e colaborou con Els Comediants en Nit de Nits. Logo de crear a compañía 002, participou na creación de Títeres Trompicallo (1997).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Actriz. Participou en espectáculos como O Mariscal (1994), co Centro Dramático Galego; A rúa das balconadas (1991) e A culpa foi de Mozart (1995), cos Monicreques de Kukas; e Os titirinautas (1989) ou Caleidoscopio (1991) con Falcatrúa. Tamén colaborou con Danthea ou Teatro Galileo e en 1997 creou a compañía Títeres Trompicallo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Publicou para teatro Huesped, reo y verdugo (Premio da Comedia Moderna 1908), Un ideal que sucumbe, Heroicidad, El Dos de Mayo e Entre amigos; e as novelas Fantasía, El Marqués de Vilmar, Trinidad Augusta e Memorias de un ministro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Político e mestre. Membro da sección de Prehistoria do Seminario de Estudos Galegos desde 1926, participou na escavación de varios castros, xunto con Vicente Risco, Arturo Suárez e López Cuevillas. Militou nas Irmandades da Fala e no Partido Nacionalista Republicano Galego e estivo na mesa presidencial da asemblea constitutiva do Partido Galeguista. Foi concelleiro (1931) en Ourense e deputado provincial durante a Segunda República. Como deputado provincial foi membro activo do Comité pro-ferrocarril Zamora-A Coruña e cofundador (1933) da Caixa de Aforros de Ourense. Presidiu a Cruz Vermella (1935) e participou na creación da Editorial Galaxia e na fundación do Partido Socialista Galego (PSG).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xurista. Licenciado en Dereito e doutor en Filosofía e Letras, estudiou teoloxía no Seminario de Santiago de Compostela. Ingresou no ministerio fiscal e foi vicesecretario da Audiencia de Pontevedra, secretario da Audiencia de Lugo e xuíz de primeira instancia. Tamén foi catedrático de Literatura Española e Metafísica na Universidade de Santiago de Compostela, e de Historia de España na Universidad de Valladolid e Santiago de Compostela, da que foi decano. Presidiu o Ateneo Compostelano.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Artista plástica. Licenciada en Belas Artes na Universidad Complutense de Madrid, realizou estudios co pintor X. García Gesto e co escultor M. Mayo en Lugo, e de fotografía en Madrid (1992). A súa obra retorna á prehistoria nunha serie de signos que evocan o mundo dos gravados rupestres, caracterizada pola fragmentación e a experimentación. Participou en mostras como Dez + Dez (Santiago de Compostela, 2001) e 767 (Santiago de Compostela, 2002).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Investigador. Funcionario do concello de Tui, formou parte do equipo arqueolóxico do Baixo Miño, participou nas escavacións da vila romana e a necrópole de Currás, e foi un dos creadores do Museo e Arquivo Histórico Diocesano de Tui. Colaborador do Faro de Vigo e da Hoja del Lunes, das súas obras destacan Obispos de Tuy del siglo XVIII. Apuntes heráldicos (1975), Villa romana y necrópolis germánica de Currás (1980) e Los obispos de Tui y sus armas. Heráldica eclesiástica (1994).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político. Doutor en Ciencias Políticas, foi secretario xeral do Instituto de la Opinión Pública (1963-1969). Exerceu a docencia como catedrático de Socioloxía na Universidad de Málaga e na Universidad Complutense de Madrid, da que foi decano (1971). Participou na creación do Partido Socialdemócrata, co que se integrou na UCD (1977). Foi senador por Ourense na lexislatura Constituínte e deputado por Pontevedra no Congreso na I lexislatura (1979-1982). Presidente e fundador de Cambio 16 e Diario 16, director da Revista Española de Opinión Pública e da Revista de Estudios Sociales, das súas obras destacan Opinión Pública y Comunicación de Masas (1969) e La década del cambio (1988).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Profesor e poeta. Coñecido como Sechu Sende, foi un dos activistas culturais ligados á plataforma Burla Negra e Nunca Máis. Da súa produción destacan o libro de poemas Odisea e a novela Orixe (Premio Blanco Amor 2004).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Filólogo. Doutor en Filoloxía Hispánica (1992), é profesor titular da Universidade de Santiago de Compostela e membro do Instituto da Lingua Galega. Como investigador, a súa actividade está centrada no estudo do proceso de estandarización do galego moderno, con especial atención ao s XIX, e da historia da lexicografía galega. En 2002 colaborou na preparación do Dicionario de dicionarios do galego medieval en CD-ROM e dunha edición completa, en soporte electrónico, do Dicionario Galego-Castelán, de Eladio Rodríguez. É coautor do Dicionario normativo galego-castelán (1988) e do Léxico da administración castelán-galego (1991), e editor de Entre a vendima e a castañeira, de Otero Pedrayo e, en colaboración con Dolores Vilavedra, de Retrincos e Un ollo de vidro, de A. Rodríguez Castelao.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Químico e político. Concelleiro e alcalde de Ourense, obtivo representación no Parlamento de Galicia como deputado por Ourense na II lexislatura (1985-1989) por Coalición Popular, e na IV (1993-1997) e V (1997-2001) lexislaturas, polo Partido Popular.

    VER O DETALLE DO TERMO