"ISM" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1586.

    1. Aparición nun individuo dun carácter ou de trazos hereditarios presentes nun antepasado, afastado e desaparecido.

    2. Inclinación a volver a un período primitivo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Doutrina ou actitude que nega a existencia de Deus. Cómpre distinguir Ateísmo propiamente dito, que afirma a non existencia de Deus, do Indiferentismo, Agnosticismo ou Escepticismo. Hegel, coa súa reacción contra a transcendencia, establece as bases do moderno ateísmo occidental que, de feito, principia con Feuerbach (para quen Deus non é senón o conxunto de obxectivacións e proxeccións de propiedades humanas nun alén da existencia concreta do home) e Nietzsche (que mantén que Deus é un espellismo do home). O triunfo do pensamento científico, que contén o xermolo dunha perspectiva materialista e monista, e das novas concepcións políticas foron fundamentais para a configuración do ateísmo moderno. En Marx a crítica da relixión ten un carácter secundario: o home refúxiase na relixión porque non é feliz na súa vida real, afastándoo as crenzas relixiosas da loita pola felicidade. Lenin, seguindo a Marx, cualificou a relixión como “o opio do pobo”. A psicoloxía freudiana...

    2. Movemento teolóxico dos países anglosaxóns, tamén chamado teoloxía radical ou da morte de Deus. Baséase no positivismo lóxico de Wittgenstein (unha proposición só di o que é verificable) e na teoloxía dialéctica protestante (a relixiosidade natural non ten valor ningún; só o ten a revelación cristiá). Afirma que o Cristianismo pode influír no mundo actual comprometéndose na loita pola liberdade do home. Foi unha das bases dos movementos contestatarios católicos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tendencia artística e literaria que fai prevalecer o técnico sobre o temático. Así, na literatura prímase o estilo, a riqueza da prosa, a orixinalidade das imaxes, o colorido das descricións, etc, que somerxen o lector no ámbito estritamente estilístico. Na pintura pertencen a esta tendencia os movementos creativos que pretenden unha excitación puramente sensorial. A música é a arte onde máis se ten debatido sobre o Atematismo, pois é alí onde se fixo máis explícito, e onde maior senso acada.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Forma ou xiro peculiar no dialecto ático.

    2. Estilo literario ou artístico propio dos autores gregos ou latinos clásicos, caracterizado pola pureza, a simplicidade e a elegancia refinada. Apareceu no s II a C en oposición ao asionismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Estratexia militar e política da Alianza Atlántica ( Organización do Tratado do Atlántico Norte).

    2. Actitude favorable á Alianza Atlántica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de probas deportivas baseadas en accións naturais (carreira, salto, lanzamento e marcha), suxeitas á normativa dun regulamento, que teñen como finalidade o desenvolvemento e mellora das calidades físicas das persoas. A primeira referencia histórica a competicións atléticas data do 1829 a C, momento no que xorden os Xogos de Tailte en Irlanda: a lenda relata como o Rei Maghmor, da dinastía Firbolg, casou con Tailte, filla dun Rei da Península Ibérica. Tailte e Magmor non tiveron fillos, polo que adoptaron un rapaz, Lugh, quen, unha vez mortos os reis, creou os xogos para honrar a memoria da súa nai adoptiva. De todos modos, pódense fixar as orixes do atletismo fundamentalmente na antiga Grecia, onde a súa práctica estaba ligada á vida relixiosa, cultural e civil das polei. No ano 1453 a C, inauguráronse os Xogos Panatenienses e no 776 a C celebráronse na cidade de Olimpia os primeiros Xogos Olímpicos, en honor da máxima divindade, Zeus. Nun principio só se celebraban carreiras,...

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Doutrina filosófica iniciada por Leucipo, desenvolvida por Demócrito e recuperada polos epicúreos, que defende que os principios da realidade son os átomos e o baleiro. Reacción á concepción estática do ser de Parménides, o atomismo pretendía conciliar a teoría coa percepción sensible.

      2. atomismo lóxico

        Teoría de Bertrand Russell e de Ludwig Wittgenstein (na súa primeira época) que defende que a estrutura do mundo está composta duns elementos absolutamente primeiros, coñecidos de xeito inmediato (by acquaintance), e que son o residuo último da análise lóxica.

    1. Nome que reciben todas as teorías que conciben a psique como unha composición de elementos psíquicos simplemente xustapostos ( asociacionismo).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Corrente doutrinal centrada en Viena, vixente durante o primeiro terzo do s XX, xurdida no seo do partido socialdemócrata austríaco. Tiña un carácter enciclopédico e recuperou aspectos de Kant en filosofía, en teoría do dereito e en política, sen abandonar o Marxismo. Entre os seus membros destacan: Rudolf Hilferding, no campo da economía, Max Adler, en filosofía, Gustav Eckstein, en socioloxía, Karl Renner, en dereito, e Friedrich Adler como líder político. Otto Bauer estudiou o problema das nacionalidades e desenvolveu a teoría da acumulación. O austromarxismo foi moi atacado polo marxismo-leninismo por causa das súas teses reformistas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Polarización de todo o psiquismo do individuo cara ao seu interior, con perda de contacto co mundo circundante. É característico da esquizofrenia.

    2. Trastorno psicótico precoz, propio da primeira infancia, que se manifesta antes dos dous anos e medio, caracterizado polo retraemento afectivo, polarización da vida psíquica cara ao mundo interior, ruptura do contacto coa realidade e desinterese xeneralizado cara ao mundo exterior. A linguaxe, cando se manifesta, está sempre perturbada, desprovista de intención comunicativa e con ausencia do ‘eu’ e do ‘si’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Pracer erótico obtido en ausencia de estímulo externo. Pódese producir espontaneamente ou ben como resultado dunha actividade dirixida cara ao propio corpo. Sinala o comezo da sexualidade infantil, e no adulto considérase un comportamento regresivo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calidade de automático.

    2. Elemento ou conxunto de elementos que, debidamente aplicados a unha operación, a unha máquina ou a un proceso, teñen a propiedade de automatizalo.

    3. Técnica literaria defendida polos escritores surrealistas que consiste en escribir maquinalmente, evitando a intervención da vontade, para tentar reproducir o funcionamento real do pensamento.

    4. Execución de diferentes actos sen a intervención da vontade. Os actos efectuados dunha maneira automática poden ser consecuencia dos reflexos ou dunha aprendizaxe.

    5. Propiedade pola que o corazón se contrae segundo un ritmo regular que non depende da inervación nin de ningunha influencia exterior.

    6. Teoría que quere explicar os movementos dos animais por medio de principios mecánicos, a diferenza do home, que se move pola súa propia vontade. R. Descartes foi o filósofo máis destacado desta teoría.

    7. Síndrome caracterizada pola produción espontánea e involuntaria de impresións, ideas, recordos, etc, que se impoñen á consciencia do enfermo, quen os atribúe a unha acción estraña a el. Constitúe o nó das psicoses delirantes e alucinatorias crónicas, aínda que tamén se pode presentar noutras situacións.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Utilización deportiva do automóbil. O automobilismo desenvolveuse a partir do 1895, cando se percorreu por vez primeira o traxecto París-Bordeos-París. Esta data significou o comezo dun progreso rapidísimo do deporte do automobilismo e popularizou as carreiras por estrada. Despois da tráxica carreira París-Madrid (1903), as competicións empezaron a ser organizadas en circuítos pechados ou autódromos, nos que foron aparecendo as medidas de seguridade que hoxe son regulamentarias. Actualmente se poden clasificar as diferentes probas automobilísticas en: carreiras de velocidade, de resistencia, de montaña, rallyes e autocross. A FIA (Federación Internacional de Automobilismo) organiza anualmente varias probas que puntúan para os campionatos de cada especialidade, entre os cales destacan o Campionato do Mundo de Fórmula 1 e o Campionato do Mundo de Rallye. Na modalidade de rallyes, o coruñés Luís Rodríguez Moya proclamouse Campión do Mundo en dúas ocasións (1990 e 1992) como copiloto do madrileño...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Isomorfismo establecido entre un conxunto e el mesmo.

    2. Tendencia a proxectar o propio psiquismo no psiquismo doutro, mesmo nos animais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doutrina que está a favor da concesión da autonomía política ou administrativa, ou as dúas á vez, nun determinado territorio ou comunidade.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calidade de autoritario.

    2. Actitude que pretende a obediencia indiscutida. Atópase nos individuos e nos sistemas sociais nos que se esixe a obediencia incuestionada a un xefe, caudillo, déspota, supremo sacerdote, pater familias, etc. Emprégase sobre todo en tres contextos: a estrutura dos sistemas políticos, as disposicións psicolóxicas relacionadas co poder e as ideoloxías políticas. É característico dos réximes antidemocráticos, onde o poder se concentra nun só órgano, no que non hai parlamento e no que a oposición política se suprime. Varias características distinguen o autoritarismo doutras formas anteriores, como o despotismo, o absolutismo e a tiranía. As autocracias anteriores estaban gobernadas por un monarca ou por calquera outro aristócrata, que gobernaba baseándose nun principio como o dereito divino dos reis, por exemplo, mentres que o estado autoritario moderno está dirixido normalmente por un partido político que encarna unha ideoloxía que defende a súa autoridade universal e que non permite...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Movemento tropístico autónomo mediante o cal un órgano vexetal recupera ou tende a recuperar a posición normal, a dirección de crecemento, etc, logo de ser previamente desviada.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doutrina de Averroes e dos seus partidarios, que fai referencia especialmente á súa interpretación de Aristóteles. Averroes, que quixo restituír á súa pureza a doutrina aristotélica, non puido evitar nalgúns puntos a influencia dos comentarios neoplatónicos. Deulle á Filosofía unha significación propia, non dependente da fe nin oposta a ela, e tentou precisar as súas relacións coa relixión mediante a afirmación de tres graos de coñecemento: Filosofía -o grao máis elevado-, Teoloxía e Relixión, que representan planos diversos que converxen na mesma verdade. Afirmou a creación eterna do mundo por parte de Deus, que extraería da materia eterna as formas das cousas; tamén a existencia dunha xerarquía de intelixencias separadas, que moverían diversas esferas entre Deus, primeiro motor, e as cousas, compostas de materia e forma; e amais a teoría do intelecto axente, última intelixencia separada, causa do coñecemento intelixible nas ánimas individuais, único para todos os homes, ao cal pertencería...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Ausencia do apéndice xifoideo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doutrina oficial do Partido do Rexurdimento Socialista Árabe. Baséase no socialismo e no nacionalismo, e ten como obxectivo acadar a unidade do mundo árabe, rota polas fronteiras impostas por Occidente. O panarabismo, como ideal, arraigou no mundo árabe e os baasistas están nos gobernos de Siria e Iraq.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Movemento relixioso moderno procedente da seita xiíta do Islam, fundado en Persia en 1844 por Mīrzā ‘Alī Mu ḥ ammad de Šīrāz, que se declarou mensaxeiro de Deus e adoptou o título de Bāb. O babismo defende a teoría da revelación progresiva e predica que ningunha verdade é definitiva. Propón unha espiritualización da relixión, unha condición máis elevada para a muller e outras reformas sociais, como a supresión da poligamia, do concubinato e do comercio de escravos. O Bab predicou a chegada dun enviado máis grande que liberaría á humanidade. O éxito da súa predicación tróuxolle a inimizade dos elementos ortodoxos que o acusaron de intentos revolucionarios. Unha vez executado o fundador (1850), o movemento continuou grazas a un pequeno grupo. En 1863 Mīrzā Ḥ usayn ‘Alī (1817-1892) anunciou que el era o enviado predicido por Bāb. Tomou o nome de Bahā’ Alaāh (“Esplendor de Deus”) e o movemento cambiou o nome de babismo...

    VER O DETALLE DO TERMO